Διερωτώνται και τα κόμματα τι συμβαίνει στην κοινωνία μας και βγάζουν τόσο θυμό οι πολίτες. Όπως έλεγε προχτές και ο Γενικός Εισαγγελέας. «Η κοινωνία μας δεν πάει καλά». Δηλαδή; Ε, μπορεί και να πιστεύουν ότι η κοινωνία πάσχει από καμιά απρόσμενη ασθένεια, δεν είναι καλά, ίσως να χρειάζεται και φαρμακευτική αγωγή για να συνέλθει.
Η πραγματικότητα είναι ότι αυτοί που πρέπει να συνέλθουν πρώτοι είναι όσοι κατέχουν αξιώματα, θέσεις κλειδιά, θέσεις εξουσίας. Γιατί από αυτούς εξαρτάται αν θα πάει καλά και η κοινωνία και το κράτος και οι θεσμοί του και όλα όσα επηρεάζουν τον πολίτη. Διότι ο πολίτης της Κύπρου στο DNA του είναι φιλήσυχος, ειρηνικός, σιωπηρός, ανεχτικός, παραδοσιακός. Αλλά τώρα έγινε φωτιά και απειλεί να κάψει τα πάντα επειδή έφτασε στο αμήν. Τον έφεραν στο δεν πάει άλλο. Και αν ούτε αυτή η νέα ιστορία με τον Δρουσιώτη ξεκαθαρίσει τάχιστα, να δοθούν πειστικές απαντήσεις και αν κάποιοι εγκλημάτησαν να καταλήξουν στη φυλακή, τότε η οργή θα γίνει ηφαίστειο.
Ας σκεφτούν μόνο πόσα ανέχτηκαν οι πολίτες όλα τα προηγούμενα χρόνια. Δεκαετίες ολόκληρες. Για να φτάσει σήμερα μαζικά η κοινωνία να ζητά εκδίκηση. Από τα έργα – σκάνδαλα και την τραγωδία του Μαρί, τις χρηματιστηριακές φούσκες, την κατάρρευση της οικονομίας, την σκανδαλώδη εξέλιξη των τραπεζών, τους Γιαννάκηδες και τους Ρίκκους, τους Βέργες και τις αποχετεύσεις, τη Δρομολαξιά και τον Συνεργατισμό, τις πολεοδομικές ζώνες και τις προμήθειες των όπλων, τις κάμερες και τα λαπόρτα, τον πανάκριβο ηλεκτρισμό και την αισχροκέρδεια,τα χρυσά διαβατήρια και τον υπόκοσμο…
Όλα στα κεφάλια των πολιτών έπεφταν, χρόνο με τον χρόνο και τα ανέχονταν ελπίζοντας πως υπάρχει κάπου λίγο φως και θα λάμψει. Μάταια έκαναν υπομονή και τώρα εξαντλήθηκε. Γι΄ αυτό, φτάσαμε στο σημείο, με μια ανάρτηση στο face book να σείεται ο τόπος. Είτε είναι από τον Μακάριο Δρουσιώτη, είτε από την Άννη Αλεξούι. Αν δεν υπάρχουν Αρχές και μηχανισμοί να τα ερευνούν όλα αμέσως και να δίνουν απαντήσεις, να επιβάλλουν την τάξη και τη δικαιοσύνη, κάθε κατεργάρης να κάθεται στον πάγκο του, κάθε ανεύθυνος να ξεσκεπάζεται και κάθε εγκληματίας να τιμωρείται, ναι, θα είμαστε μια ζούγκλα. Όπου οι φιλήσυχοι πολίτες που ανέχτηκαν τόσα πολλά, θα ζητούν εκδίκηση.
Ας μην διερωτώνται, λοιπόν, και τα κόμματα «ποιοι επωφελούνται από την τοξικότητα και την αποσταθεροποίηση της χώρας;» και τι θα γίνει στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές. «Η επόμενη Βουλή θα επιλύει τα προβλήματα του κόσμου, ή θα επιδίδεται σε ανούσιες αντιπαραθέσεις;», όπως έλεγε προχτές η ανακοίνωση του ΔΗΚΟ. Ας αναρωτιούνταν από καιρό, όχι τώρα. Διότι τώρα είναι αργά. Η μοίρα μας είναι να το ζήσουμε κι αυτό.
Ένα κοινοβούλιο πειραματισμών. Ίσως και εντελώς καραγκιοζιλίκι. Με νομοθέτες της συνωμοσιολογίας και του face book. Και μακάρι να μην έρθει μια κρίση και να ανακαλύψουμε ότι είναι αδύνατο των αδυνάτων να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις. Μπορεί αυτή να είναι η εκδίκηση των πολιτών. Που τους έφεραν στο σημείο να κλείνουν μάτια και αφτιά και να μην συνειδητοποιούν ότι ακόμα κι αυτό στα δικά τους κεφάλια θα πέσει στο τέλος. Οι πολίτες θα πληρώσουν και τα καραγκιοζιλίκια, όπως πλήρωναν τόσα χρόνια και τη σοβαροφάνεια.
Υ.Γ. Όταν το Μόνιμο Κακουργιοδικείο Λάρνακας εξέδωσε απόφαση για την τραγωδία στο Μαρί, στις 2/8/2013, περιέλαβε ένα σχόλιο που το επαναλαμβάνω συχνά. Ξαναδιαβάστε το, παρακαλώ:
«Αν είναι να τιμωρηθούν οι κατηγορούμενοι, αλλά όσοι έχουν εξουσία να συνεχίσουν με την ίδια νοοτροπία, τότε άδικη και η τιμωρία, άδικη και η θυσία 13 ανθρώπων. Όλα αυτά θα αποκτήσουν νόημα, μόνο εάν κυριαρχήσει μια νέα αντίληψη που θα θέτει τη νομιμότητα πάνω απ’ όλα και που θα θέτει τον πραγματικό σεβασμό προς τη ζωή στο επίκεντρο της σκέψης και των ενεργειών όσων ασκούν εξουσία. Διαφορετικά, το στρεβλό σύστημα θα προχωρήσει ακάθεκτο προς την επόμενη τραγωδία».
Πέρασαν 15 χρόνια από εκείνη την φοβερή τραγωδία, που οφειλόταν στο στρεβλό σύστημα και στις αντιλήψεις όσων ασκούν εξουσία. Άλλαξε τίποτα; Το στρεβλό σύστημα, η ατιμωρησία, η νομιμότητα… Στο ίδιο σαθρό περιβάλλον. Ακάθεκτοι προς την επόμενη τραγωδία.
