Ένα απόσπασμα από το εξαιρετικό πολιτικό ντοκιμαντέρ έξι επεισοδίων που έκαναν η Ελένη Βαρβιτσίωτη και η Βικτώρια Δενδρινού για την τηλεόραση του Σκάι, το οποίο φέρει τον τίτλο «Στο Χιλιοστό».
Ο τίτλος χρησιμοποιεί τη μεταφορική έκφραση «στο χιλιοστό» (ή «ένα χιλιοστό πριν») για να δείξει ότι η Ελλάδα έφτασε στην απόλυτη οριακή στιγμή, μια ανάσα πριν από την οικονομική καταστροφή και την έξοδο από το ευρώ (Grexit, όπως το ονόμασαν). Να ένα χαρακτηριστικό απόσπασμα, με ομιλητή τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιάννη Στουρνάρα. Ο οποίος ρωτήθηκε ποια ήταν η κατάσταση εκείνη:
«Φύγαμε νωρίς το απόγευμα χωρίς συμφωνία ότι τα έχουμε βρει. Και είπαμε ότι στις 12 το βράδυ είναι η συνεδρίαση του διοικητικού συμβουλίου για να δούμε πώς ακριβώς πάει, γιατί από η απόφαση ήταν ότι δεν θα πρέπει να ανοίξουν με τίποτα οι τράπεζες τη Δευτέρα. Να σας το πω καθαρά φοβόμαστε, το λέω έτσι. Αλλά οι τράπεζες δεν θα αφήναμε να ανοίξουν. Εάν δεν κλείνανε με επίσημο τρόπο με ΦΕΚ, είχαμε κι άλλους τρόπους να το κάνουμε αλλά πολύ πιο επώδυνος. Το οποίο θα διαιώνιζε μια κατάσταση, σαν τι, να αφαιρούσαμε τις άδειες από τις τράπεζες. Δεν θα είχε τράπεζες δηλαδή η Ελλάδα πια. Θα ήταν μία κατάσταση πρωτόγονη. Αλλά και πάλι καλύτερη από το αν ανοίγανε οι τράπεζες».
(Φωτό: Capital Controls. Τα ζήσατε και εσείς στην Κύπρο. Πολίτες απροστάτευτοι…)
(*) Εν τω μεταξύ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι η Ελλάδα τίθεται πλέον εκτός λίστας των κρατών με μακροοικονομικές ανισορροπίες, καθώς οι κίνδυνοι που σχετίζονται με το δημόσιο και το εξωτερικό χρέος έχουν υποχωρήσει.
«Σημαίνει και το επίσημο τέλος κάθε επιτήρησης. Κλείνει έτσι ένα αρνητικό κεφάλαιο που άνοιξε πριν από 16 χρόνια, με τη χώρα μας να αποκαθιστά πλήρως την κανονικότητα στην οικονομία της», ανέφερε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης σε ανάρτησή του.
Μια Σκέψη για την Ημέρα: Από τον Λόρενς Ο Ντόνελ, Αμερικανός παρουσιαστής ειδήσεων και πολιτικός σχολιαστής στην εκπομπή του «Last Word» («Τελευταία Λέξη»), στην τηλεόραση και σε βιντεάκια στο YouTube. Αναρωτιέται: «Αν ο Τραμπ πάθει άνοια, πώς θα το μάθουμε;».
Στο καθημερινό μου σερφάρισμα στον θαυμαστό κόσμο της ενημέρωσης, δύο είναι οι ειδήσεις που με αναστατώνουν.
1. Οι πόλεμοι, τα αμέτρητα θύματά τους, ιδίως τα μικρά παιδιά, που δεν έχουν άλλο τρόπο να αντιδράσουν παρά να εξαντληθούν στο κλάμα. Τα περισσότερα έχασαν ή ψάχνουν τους γονείς τους και λίγο φαγητό. Ευτυχώς, η Unicef και άλλες φιλανθρωπικές, μη κυβερνητικές οργανώσεις, Κάνουν ό,τι μπορούν. Και ζητούν κι από μας, να νοιαστούμε. Έμπρακτα.
2. Η βία των συζύγων κατά των γυναικών τους, που συνακόλουθα επηρεάζει και διαλύει τα παιδιά τους. Με τσάκισε κυριολεκτικά η είδηση μιας ακόμα γυναικοκτονίας, στην Καλαμάτα, από τον άνδρα της. Παθολογικός ζηλιάρης, απαιτούσε να του δείξει ένα sms που έλαβε στο τηλέφωνο. Προτού καν ανταποκριθεί η γυναίκα, την έσφαξε με πολλαπλές μαχαιριές στη πλάτη και στην κοιλιά.
Διαβάζω από τον Τύπο ότι η 39χρονη εντοπίστηκε σε εμβρυϊκή στάση, με το μαχαίρι στο αριστερό της χέρι, παρ’ ότι ήταν δεξιόχειρας. Οι αστυνομικοί εκτιμούν ότι πρόκειται για σκηνοθεσία του δράστη, ώστε να υποστηριχθεί η εκδοχή που παρουσίασε στις Αρχές ότι εκείνος δέχτηκε επίθεση από τη σύζυγο.
Ένα ακόμα στοιχείο, που αν αποδειχθεί ορθό από την αστυνομική ανάκριση του δράστη, πραγματικά δεν περνάει από ανθρώπου νου. Συγκεκριμένα, στα ερωτήματα που έκαναν στα κορίτσια, προκύπτει ενδεχόμενο να τους είχε χορηγήσει κάποια ουσία για να κοιμηθούν βαριά και να μην ακούσουν τίποτα.
Ο γράφων δεν είναι σε θέση να επεκταθεί περισσότερο σε αυτό, ή και σε άλλα παρόμοια εγκλήματα. Δεν έχει τις γνώσεις για να ψυχανεμιστεί τι μπορεί να «ταλαιπωρεί» το μυαλό και την ψυχή εκείνων που, από άνθρωποι τη μια στιγμή, γίνονται κτήνη την επόμενη.
