Η κοινοβουλευτική Επιτροπή Ενέργειας, στην προηγούμενη σύνθεση της Βουλής, ήταν κατά την άποψη της στήλης πολύ πιο κάτω από το μίνιμουμ των απαιτήσεων της κοινωνίας.
Η στήλη θεωρεί πως εκείνη η επιτροπή πιο πολλή ζημιά προκάλεσε στην κοινωνία και τον τομέα της ενέργειας. Είναι ευτύχημα για τον τόπο που τα περισσότερα μέλη της προηγούμενης Επιτροπής Ενέργειας δεν βρίσκονται στα κοινοβουλευτικά έδρανα σήμερα. Ο πρόεδρος της προηγούμενης Επιτροπής Ενέργειας κατάφερε να ξεχωρίσει ανάμεσα σε όλα τα μέλη, ως ο χειρότερος, κατά την άποψη της στήλης, σε απόδοση και ο πιο «ύποπτος» ως προς τα κριτήρια των αποφάσεων και εισηγήσεων του.
Δεν ισχυρίζομαι σε καμία περίπτωση Ο,ΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΟ πλην αυτού: Ο Κυριάκος Χατζηγιάννης πίστευε -αυτά κάνουν συχνά οι παπαγαλίες στα πανεπιστήμια, υποθέτω- πως ο ιδιωτικός τομέας, αφηνόμενος και υποστηριζόμενος να κυνηγά κέρδη μέσω υπερτιμολογημένων υπηρεσιών και προϊόντων, κάνει γερό κομπόδεμα και καταφέρνει, καλύτερα από την ΑΗΚ και την Πολιτεία, να προστατεύσει τα συμφέροντα των καταναλωτών ενέργειας.
Αυτή η εμμονή του κ. Χατζηγιάννη και η επιμονή του ή αδυναμία του να μην αντιλαμβάνεται πως η ενέργεια δεν είναι υπεραγορά και ο ηλεκτρισμός δεν είναι υγρά καθαρισμού στα ράφια, τον οδήγησαν να σπαταλήσει τη θητεία του χωρίς να προσφέρει τίποτε ουσιαστικό στις 500 χιλιάδες νοικοκυριά, ούτε στις μερικές χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Γνωρίζω πως μπορεί να επικαλεστεί κάποιες προτάσεις νόμου -οι πλείστες ήταν προϊόντα αμφιλεγόμενης κατ’ οίκον εργασίας φυσικών και νομικών προσώπων με ιδιοτελή συμφέροντα στον κλάδο- που εν τέλει βοήθησαν και κάποια νοικοκυριά. Η ουσία όμως είναι ότι η προηγούμενη Επιτροπή Ενέργειας κατέληγε να ήταν κάποιες φορές ένα χέρσο χωράφι μέσα στη Βουλή, το οποίο για να διεξέλθεις επιβαλλόταν να φοράς ποδίνες μέχρι το γόνατο. Είναι η γνώμη της στήλης και δεν σχετίζεται με ο,τιδήποτε έχει να κάνει με τον άνθρωπο Χατζηγιάννη ή όποιον άλλο. Μόνο με τον φιλελεύθερο (με την κακή έννοια του όρου) πολιτικό και βουλευτή.
Σε εκείνη την αλήστου μνήμης Επιτροπή Ενέργειας υπήρξε επιφανές και προβεβλημένο στέλεχος ο Κώστας Κώστα, του ΑΚΕΛ. Μετά από πολλές συνεδρίες της Επιτροπής, τις οποίες από ένα σημείο και μετά η στήλη σταμάτησε να τις παρακολουθεί διότι δεν ανέμενε το παραμικρό όφελος για την κοινωνία και την κατανάλωση ρεύματος, αναρρωτήθηκα πώς στο καλό, αυτός ο συμπαθής άνθρωπος, με τον οποίο επίσης δεν έχω ο,τιδήποτε προσωπικό, είναι το πρώτο βιολί του ΑΚΕΛ στα ενεργειακά, όπως εκτυλίσσονταν στη Βουλή. Ισχυρίζομαι πως, ακούγοντας τις τοποθετήσεις του κ. Κώστα και έχοντας λιγοστή γνώση για τον τομέα, μέσω της δημοσιογραφίας και μόνο, σκεφτόμουν πως οι διαφορές Χατζηγιάννη, Αβέρωφ και Κώστα στα συγκεκριμένα ζητήματα ήταν περιορισμένες.
Το «ξύλο» το περισσότερο το έτρωγε ο κ. Χατζηγιάννης, κατά κύριο λόγο γιατί ο Αβέρωφ ξέρει πολύ καλά να καλύπτει τα νώτα του και γιατί ο κ. Κώστα το έχει καλύτερα με το (κυπριακό) λέγειν. Την κλάψα και την καταγγελία, δηλαδή, άνευ ουσίας και άνευ ανατρεπτικών προτάσεων που θα μπορούσαν να ξαναμοιράσουν την τράπουλα, μπας και τα λεφτά πάνε αλλού στο τραπέζι. Αυτό κυρίως κατάφερε για μια συγκεκριμένη «συνοπαρτζιά» στον ιδιωτικό τομέα η προηγούμενη Επιτροπή: Πάλεψε για να μείνουν τα καλά χαρτιά στα ίδια χέρια. Και έμειναν εννοείται και τα καλά κέρδη.
Της νέας Επιτροπής Ενέργειας θα προεδρεύει ο Νίκος Γεωργίου, του ΔΗΣΥ. Στην προηγούμενη θητεία, σε άλλες επιτροπές, έδειξε ότι είναι καλό στοιχείο και για το κόμμα του και για τη Βουλή. Είναι μεγάλη η ανάγκη να τα πάει καλά για τον τόπο, μέσα από τα νέα του καθήκοντα.
Όμως, δίπλα του, ο κ. Γεωργίου δεν θα έχει όποιους κι όποιους. Από τον ΔΗΣΥ θα έχει τη Φωτεινή Τσιρίδου και τον Γιώργο Παμπορίδη, από το ΑΚΕΛ τους Πασιουρτίδη και Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου (συγνώμη αλλά δεν περιμένω πολλά στα ενεργειακά από τον κ. Γαβριήλ) και υπάρχουν επίσης, μεταξύ άλλων, ο Χρύσης και η Ειρήνη.
Σαφώς οι απαιτήσεις είναι δικαιολογημένα πολύ περισσότερες, όπως και οι ελπίδες ότι εντός της αιθούσης η ενεργειακή δημοκρατία θα ξαναπάρει -ως στόχος, δεν έχουμε ψευδαισθήσεις- θέση πάνω από την ενεργειακή ασύγγνωστη κερδοσκοπία.
ΥΓ. Μπορώ να σκεφτώ πολλά από τα πιο καυτά θέματα που θα απασχολήσουν προσεχώς την Επιτροπή Ενέργειας για τα οποία θα χρειαστεί να ενεργοποιηθεί ο κανονισμός αυτοπροστασίας βουλευτών και του θεσμού σε θέματα προσωπικών – επαγγελματικών συμφερόντων.
