Πενήντα δυο χρόνια μετά το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και του εδώ παραρτήματος της, της ΕΟΚΑ Β’, η ιστορική αλήθεια δεν μπορεί να τυγχάνει διπλής ανάγνωσης. Ευθύνες μπορεί να υπήρξαν. Υπάρχει όμως, μια σημαντική διαφορά: Η προδοσία δεν συγκαταλέγεται στα λάθη!
Μπορούμε να συζητούμε για ώρες για το τι έπρεπε να κάνει και δεν έκανε ο Μακάριος. Αλλά η χούντα και το εδώ υποκατάστημα της, παρέδωσαν την Κύπρο στους Τούρκους, εξυπηρετώντας τα αμερικανικά συμφέροντα. Καθοδηγούνταν από τις αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, τη CIA.
Εκείνες τις πρώτες ώρες του πραξικοπήματος, καταγράφηκε μια τηλεφωνική επικοινωνία του ΓΕΣ με το ΓΕΕΦ ( στο «ψηλότερο» επίπεδο). Από πλευράς του ΓΕΣ είχε υποδειχθεί εντόνως ότι θα έπρεπε να «τελειώνουν» με το Μακάριο, ο οποίος είχε διαφύγει και βρισκόταν στην Πάφο. «Πρέπει να τελειώνετε. Μας πιέζουν οι απ΄εξώ, ξέρεις ποιοι…». Τι εννοούσε ο βρισκόμενος στην Αθήνα και τι κατάλαβε ο συνομιλητής του στη Λευκωσία; Όσο συνωμοτικά και να μιλούσαν, ο διάλογος ήταν αποκαλυπτικός.
Στην κατάθεσή του, στο φάκελο της Κύπρου στην ελληνική Βουλή, ο Αρχηγός Ναυτικού το 1974, Πέτρος Αραπάκης, είχε αναφέρει: «Η επιστολή Μακαρίου προς Γκιζίκη, που είχε ημερομηνία 2 Ιουλίου, σε καμιά περίπτωση δεν συνετέλεσε στη λήψη της τραγικής απόφασης. Όταν έφτασε η επιστολή στην Αθήνα, η εκτέλεση του πραξικοπήματος στην Κύπρο είχε ήδη διαταχθεί […]». Ο Αραπάκης ανέφερε ακόμη ότι:
• «Οι σχεδιασμοί ξένων κέντρων αποφάσεων απέβλεπαν στην εξυπηρέτηση συμμαχικών συμφερόντων σε βάρος, στην περίπτωση αυτή, της Ελλάδας και της Κύπρου και υπέρ της Τουρκίας. Η εξόντωση του Μακαρίου απέβλεπε, πέρα από την αποτροπή του κινδύνου “κουβανοποίησης” της Κύπρου και της πρόληψης τριτοκοσμικών ενεργειών του, που θα μπορούσαν να αποβούν σε βάρος του Ισραήλ και των Δυτικών συμμάχων, στη διαμόρφωση συνθηκών ικανών να δικαιολογήσουν τη δημιουργία τουρκικής βάσης στη βόρεια Κύπρο, σύμφωνα με συμμαχική επιδίωξη».
• «Για να μη γίνουν όμως αποκαλύψεις για το ρόλο της CIA στο Κυπριακό, δεν επετράπη να πραγματοποιηθεί η έρευνα αυτή στην Αμερική ή και την Ελλάδα. Ο Ιωαννίδης δε δικάστηκε ποτέ για το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου» (Πόρισμα της Επιτροπής για το Φάκελο της Κύπρου, κυπριακής Βουλής, σελίδα 130).
Επειδή πέρασαν 52 χρόνια από τότε, δεν νομιμοποιείται κανείς να επιχειρεί να αλλάξει την ιστορία και την αλήθεια. Λέγονται και αναφέρονται πολλά. Ότι η ΕΟΚΑ Β΄ δεν είχε καμία σχέση με το πραξικόπημα. Πώς όμως να μην είχε όταν την τελευταία περίοδο οι εντολές της Αθήνας ήταν να εντατικοποιήσει τη δράση της, ώστε να δημιουργηθεί χάος και να «δικαιολογείται» το πραξικόπημα; Μπορεί οι δυνάμεις του κράτους να είχαν, σχεδόν, διαλύσει την παράνομη οργάνωση, με συλλήψεις ( εύκολα) των αρχηγών της, οι εντολές, ωστόσο, εξ Αθηνών ήταν ξεκάθαρες.
Και δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτό το αφήγημα πως ο Ιωαννίδης λειτουργούσε από μόνος του ή πως ο Γεώργιος Παπαδόπουλος ήταν «καλός δικτάτορας»! Το πραξικόπημα του 1972 ποιος το σχεδίασε; Δεν ήταν ο Γεώργιος Παπαδόπουλος, επικεφαλής της χούντας; Και ο Γρίβας; Δεν ηγείτο τότε της ΕΟΚΑ Β’;
Κάποια μέλη της ΕΟΚΑ Β’ προφανώς δεν γνώριζαν. Αυτό είναι πολύ πιθανόν. Δεν έχουν τις ευθύνες των αρχηγών τους. Φτάνει να αναγνωρίζουν ποιοι ευθύνονται για την τραγωδία.
Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974 διενεργήθηκε για να εισβάλει η Τουρκία στην Κύπρο. Μπορεί οι Αμερικανοί να τους διαβεβαίωναν πως ένα προγεφύρωμα ( Κερύνεια- Λευκωσίας) θα έκαναν οι Τούρκοι, αλλά αυτό δεν αλλάζει. Συμφώνησαν να παραδώσουν έδαφος στην Τουρκία, κι αυτό είναι προδοσία.
Υ.Γ. Στο βιβλίο μας με τον Μιχάλη Ιγνατίου, «ΕΝΟΧΟΣ», που κυκλοφορεί αυτές τις ημέρες, μεταξύ άλλων, αποκαλύπτεται ο ρόλος της CIA και κατονομάζεται ο άνθρωπος που έδωσε την εντολή στον Δημήτριο Ιωαννίδη. Ήταν ο πράκτορας της CIA, Γκας Αβρακώτος, που προφανώς δεν αποφάσισε μόνος του. Πήρε εντολές από τον Κίσινγκερ.
