ΣΗΜΕΡΑ 52 χρόνια από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τι σήμαινε για τον ελληνισμό η επταετής δικτατορία. Ήταν καταπιεστική και καταστροφική. Γι αυτό και εκείνο, που πάντα σημειώνουμε, είναι  ότι ποτέ δεν θα επιτρέψουμε ξανά να επικρατήσει ο φασισμός. Η προστασία της δημοκρατίας, είναι και προστασία της πατρίδας, του λαού.

ΗΤΑΝ ξημερώματα της 24ης Ιουλίου του 1974, όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, ταξίδευσε από το Παρίσι στην Αθήνα. Όταν έφθασε στο αεροδρόμιο έγινε δεκτός από πλήθος Ελλήνων. Έφθασε και ορκίσθηκε  πρωθυπουργός του ελληνικού κράτους. Η προδοτική χούντα είχε καταρρεύσει. Η Ελλάδα άλλαζε σελίδα, εισερχόταν σε μια νέα εποχή.

ΩΣΤΟΣΟ, πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η κατάρρευση της χούντας συνδέεται ΜΟΝΟ με την τραγωδία της Κύπρου. Η χούντα έπεσε μετά την εισβολή της Τουρκίας στην Κύπρο. Δεν άντεξε. Δεν μπορούσε να σταθεί. Ακόμη και εκείνοι, οι οποίοι την στήριζαν, την καθοδηγούσαν, αντιλήφθηκαν ότι ολοκλήρωσε τον κύκλο της. Η αποστολή της ήταν πρόδηλη και κανείς δεν μπορεί να την αμφισβητήσει: Κατάλυση της δημοκρατίας, καταστροφή της Κύπρου.

ΠΕΝΗΝΤΑ  δυο χρόνια μετά είναι σαφές πως η Δημοκρατία στην Ελλάδα εδραιώθηκε. Υπάρχει σήμερα πλήρη ελευθερία και διασφαλισμένα τα δικαιώματα των πολιτών. Η χώρα δεν κινδυνεύει από ανατροπή της δημοκρατίας. Δεν τίθεται τέτοιο θέμα.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ είναι ισχυρή και δεν απειλείται. Εκείνο που έχει σημασία, είναι να αντιληφθούν όλοι πως η υπεράσπισή της συνδέεται και με την εθνική κυριαρχία της πατρίδας.

ΓΙΑ την Κύπρο, αυτό που προέχει είναι η Ελλάδα να είναι ισχυρή. Όποια και να είναι η κυβέρνηση. Είναι το μοναδικό διαχρονικό ειλικρινές στήριγμα στον αγώνα για εθνική επιβίωση.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ο ελληνισμός πλήρωσε την αποκατάσταση της Ελλάδος με «ακρωτηριασμό». Με την κατοχή εδαφών της Κύπρου από την κατοχική Τουρκία. Γι΄ αυτό και τέτοια ημέρα, επέτειο της αποκατάστασης της δημοκρατίας στην Ελλάδος, πρέπει ο απανταχού ελληνισμός να θυμάται την Κύπρο. Να θυμάται ότι η πληγή είναι ανοικτή. Και θα παραμείνει μέχρι να αποκατασταθεί η ενότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέχρι την απελευθέρωση του νησιού.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ επέτειος δεν ημέρα γιορτής, αλλά υπενθύμισης του ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ. Και το ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ δεν είναι σύνθημα, αλλά συνεχής υπενθύμιση για το τι πρέπει να κάνει συλλογικά ο ελληνισμός.