Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Επισκέφθηκα χθες (5/8) στο σπίτι του στη Λευκωσία τον συγγραφέα ερευνητή, Στέφανο Ευαγγελίδη, που ζει και εργάζεται στην Αθήνα και συζητήσαμε τα δύο συγκλονιστικά βιβλία που έγραψε για παλιά εγκλήματα γυναικών στην Κύπρο της Αγγλοκρατίας, στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα. Πρόκειται για τα βιβλία «Στυλιανή Χ» και «Μήδειες και Κλυταιμνήστρες», πνευματικάέργα πολύχρονης και επίπονης συγγραφικής έρευνας, όπου πέρα από τις ρεαλιστικές περιγραφές των ίδιων των εγκλημάτων, αποκαλύπτονται οι βάναυσες συνθήκες της καθημερινότητας των γυναικών και των παιδιών που επικρατούσαν στην Κύπρο μέχρι και τη δεκαετία 1950 και την ανεξαρτησία του νησιού. Σε αυτή τη σκληρή αποτύπωση της βίας στη βουκολική, οπισθοδρομική Κύπρο της αποικιοκρατίας, ο Στέφανος Ευαγγελίδης που είναι νομικός και καθηγητής νομικών μαθημάτων στην Αθήνα και μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών, σημειώνει ότι ναι μεν θέμα αυτών των βιβλίων του είναι η γυναικεία εγκληματικότητα, εντούτοις, εκείνα τα χρόνια «η γυναίκα στην Κύπρο ήταν κατά κύριο λόγο το θύμα και όχι ο θύτης».
Σε σχέση με το βιβλίο «Μήδειες και Κλυταιμνήστρες» για οκτώ Κυπρίες γυναίκες, που διέπραξαν ή συμμετείχαν σε ανθρωποκτονίες, ξεχωρίζω τη στυγνή δολοφονία της 4χρονης Μαρίας Στυλλή τον Ιούλιο 1931, από τον δεύτερο σύζυγο της μητέρας της, που βύθισε στην κοιλιά του παιδιού μεγάλη βελόνα πλεξίματος, ενώ στο έγκλημα συμμετείχε και η μητέρα του θύματος. (Εκτελέστηκαν και οι δύο με απαγχονισμό, λίγους μήνες αργότερα).
Σε κατάθεσή της για το έγκλημα στον επικεφαλής του Αστυνομικού Σταθμού σε χωριό της Πάφου, η μητέρα είπε ότι μετά τον θάνατο του συζύγου της και τον δεύτερο γάμο της, είχε στείλει τα τρία μεγαλύτερα παιδιά της να δουλέψουν (σε συνθήκες σκλαβιάς), μακριά από το σπίτι, δύο χρόνια προηγουμένως – την 9χρονη κόρη της ως «υπηρέτρια σε κάποιον Γιώργο στη Λεμεσό», τον 8χρονο γιο της ως εργάτη «στη δουλειά κάποιου Νεόφυτου» και τον μικρότερο 6χρονο γιο της «στη δουλειά κάποιου Παναγιώτη».
Σε σχέση με το βιβλίο «Στυλιανή Χ», για τη Στυλλού Χριστοφή από το Ριζοκάρπασο που το 1954 σκότωσε στο Λονδίνο τη Γερμανίδα νύφη της και ακολούθως δικάστηκε, καταδικάστηκε σε θάνατο και εκτελέστηκε στις φυλακές Holloway, ο συγγραφέας ανέφερε ότι «η Στυλλού δεν πήγε ποτέ σχολείο και ότι όταν ήταν μικρή, δούλευε σπάζοντας πέτρες για να στρωθεί ο δρόμος Ριζοκαρπάσου – Γιαλούσας».
Ο συγγραφέας τονίζει ότι οι φόνισσες για τις οποίες γράφει στα βιβλία του, «ζούσαν σε μια αδυσώπητη πραγματικότητα όπου πολλές γυναίκες δολοφονούνταν από συζύγους αφέντες γιατί… δεν ήταν καλό το φαγητό και κακοποιούνταν σεξουαλικά χωρίς να τολμούν να μιλήσουν, για να μην θιγεί η τιμή και η υπόληψη της οικογένειας»…
