Τρίτη αλλαγή στο υφυπουργείο Πρόνοιας και πάλι από την αρχή, οι ευάλωτες ομάδες μπορούν να περιμένουν!

Η ανάλυση του ανασχηματισμού της Κυβέρνησης από όλους σχεδόν, καταλήγει σε ένα βασικό συμπέρασμα. Ότι ο βασικός στόχος του Προέδρου ήταν να δέσει τόσο ισχυρά το ΔΗΚΟ ώστε να το κρατήσει δίπλα του μέχρι τον Φεβράρη του 2028. Παράλληλα, είναι σαφής και η επιδίωξη να φανεί ότι διατηρεί δεσμό με μερίδα ψηφοφόρων του Συναγερμού.

Άλλωστε, το προαναφερθέν συμπέρασμα φρόντισε να το καταστήσει ξεκάθαρο ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος: «Διατηρείται πλήρως ο κεντροδεξιός προσανατολισμός της Κυβέρνησης. Δηλαδή, μια Κυβέρνηση που πολιτεύεται με σαφή προσανατολισμό τον κοινωνικό φιλελευθερισμό, με ξεκάθαρο ευρωπαϊκό και δυτικό προσανατολισμό».

Το ποιο ήταν το κίνητρο αφορά το Προεδρικό και είναι απόλυτο δικαίωμά του. Οφείλουμε, ωστόσο, να επισημάνουμε ένα γεγονός το οποίο ενίοτε έπεται κάθε ανασχηματισμού. Διότι έτσι διαφαίνεται και πόσα προβλήματα μπορεί να προκαλέσει η αντικατάσταση ενός υπουργού. Που αν πρέπει να γίνει λόγω ικανοτήτων και αποτελεσματικότητας, καλώς να γίνει. Αν, όμως, γίνεται με άλλη σκοπιμότητα…

Τι συνεπάγεται η αλλαγή σε ένα υπουργείο ή υφυπουργείο σε σχέση με τις αρμοδιότητές του και πόσο αυτές επηρεάζουν μεγάλες ομάδες ανθρώπων, το ανέλυσε με πολύ εύστοχο τρόπο φίλη της στήλης, σε ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Πρόκειται για άτομο το οποίο συμμετέχει για πολλά χρόνια σε ομάδες προσφοράς κοινωνικού έργου. Ως εκ τούτου, έχει πλήρη γνώση των διαδικασιών.

Αναφέρθηκε ειδικά στο υφυπουργείο Κοινωνικής Πρόνοιας, στο οποίο γίνεται αλλαγή του υφυπουργού για τρίτη φορά κατά τη διάρκεια της πενταετίας Χριστοδουλίδη. Μάλιστα, η προηγούμενη είχε γίνει μόλις τον περασμένο Δεκέμβριο.

Τονίζει, λοιπόν, η αγαπητή φίλη, ότι πρόκειται για το πιο νευραλγικής σημασίας υφυπουργείο, το οποίο διαχειρίζεται προϋπολογισμό €662 εκατ. και καθορίζει την καθημερινότητα χιλιάδων ευάλωτων πολιτών.

Προσθέτει ότι με την ανάληψη των καθηκόντων της νέας υφυπουργού, υποχρεωτικά θα αρχίσει από την αρχή συναντήσεις με τα οργανωμένα σύνολα. Θα αρχίσει από την αρχή την ενημέρωση για τα προβλήματα των ατόμων με αναπηρία, των ηλικιωμένων, των παιδιών και όλων των ευάλωτων ομάδων. Θα αρχίσει ξανά από την αρχή τις συζητήσεις στις κοινοβουλευτικές επιτροπές για τα διάφορα προαναφερθέντα θέματα.

Και καταλήγει με το εξής: «Μόλις αποκτηθεί η απαραίτητη γνώση, η εμπειρία και η εικόνα των πραγματικών αναγκών της κοινωνίας, τους δείχνουν την έξοδο». Πρόκειται για απόλυτα ορθή επισήμανση.

Μπορεί σε όλα τα υπουργεία να ακολουθείται ανάλογη διαδικασία στα πλαίσια της ενημέρωσης του κάθε νέου υπουργού. Στην προκειμένη περίπτωση, όμως, η διαδικασία και η ενημέρωση αφορά χιλιάδες πολίτες με ευαίσθητα προβλήματα.

Όταν, λοιπόν, κάθε ένα-δυο χρόνια αλλάζει ο υφυπουργός και ο νέος χάνει το χρόνο του για να ενημερωθεί, τότε ο σχεδιασμός για προώθηση λύσεων στα προβλήματα των ευάλωτων ομάδων πάει περίπατο.

Κάποιος μπορεί να αντιτάξει ότι υπάρχουν και οι τεχνοκράτες και οι υπηρεσιακοί στα υπουργεία και τα υφυπουργεία, που μπορούν να χειρίζονται τα θέματα. Όλες οι λύσεις, όμως, απαιτούν υπογραφή του πολιτικού προϊσταμένου. Κι αυτός πώς θα τη βάλει αν δεν δει, αν δεν ακούσει, αν δεν κατέχει την απαραίτητη γνώση ώστε να γνωρίζει τι θα υπογράψει;

Η αποχωρούσα υφυπουργός Κλέα Παπαέλληνα για παράδειγμα, που διορίστηκε μόλις πριν από οκτώ μήνες, πρόλαβε να δει όσους έπρεπε να δει, να ακούσει τα προβλήματα, να μάθει τι υπήρχε δρομολογημένο και να αποφασίσει τι έπρεπε να προωθήσει η ίδια; Εξαιρετικά αμφίβολο. Στην ίδια διαδικασία εισέρχεται τώρα και η διάδοχός της Τίνα Παύλου. Τι θα προλάβει να πράξει σε 18 μήνες;

Αν, λοιπόν, η αντικατάσταση ενός υπουργού γίνεται επειδή η αποτελεσματικότητά του είναι περιορισμένη, τότε είναι αναγκαία. Αν όμως, γίνεται με κίνητρο την ικανοποίηση πολιτικών σχεδιασμών άσχετων με το έργο ενός υπουργείου, όπως διαφαίνεται να συνέβη στον προχθεσινό ανασχηματισμό, τότε απλώς, θυματοποιούμε πολίτες. Στην προκειμένη περίπτωση, ανήκοντες σε ευάλωτες ομάδες!

ΥΓ: Επειδή αναφερθήκαμε στη νέα υφυπουργό Τίνα Παύλου, θυμίζουμε ότι χθες είχαμε αναφέρει πως οφείλει μια εξήγηση στην κοινωνία. Πώς γίνεται μέχρι προχθές να βρισκόταν στη σκιώδη κυβέρνηση ενός κόμματος της αντιπολίτευσης και σήμερα να υπηρετεί την κυβέρνηση; Αυτό τον προβληματισμό τον έκανε ακόμη σοβαρότερο ο Βίκτωρας Παπαδόπουλος, ο οποίος ανέφερε χθες ότι επιλέγηκαν πρόσωπα που «στήριξαν από την αρχή την προσπάθεια του Προέδρου της Δημοκρατίας και πιστεύουν στην εφαρμογή του προγράμματός του». Δηλαδή; Η κ. Παύλου είχε στηρίξει τον κ. Χριστοδουλίδη, τον περασμένο Μάιο βρέθηκε στο ψηφοδέλτιο του ΔΗΣΥ και τώρα μεταφέρθηκε επισήμως στην Κυβέρνηση; Άντε να βρεις άκρη…