Βόμβα μεγατόνων από Παμπορίδη για οργανωμένο έγκλημα και πολιτική ή χειροβομβίδα κρότου λάμψεως;

Δεν αρέσει στον Γιώργο Παμπορίδη η καταστατική αλλαγή στον ΔΗΣΥ, βάσει της οποίας ο υποψήφιος στις προεδρικές εκλογές θα αποφασίζεται από το σύνολο των μελών του κόμματος. Έτσι, είπε, μπαίνουν σε αντιπαλότητα ανώτατα στελέχη πριν από μια σημαντική εθνική εκλογή.

Αν και η εσωτερική διαδικασία ενός κόμματος δεν έπρεπε κανονικά να μας ενδιαφέρει ιδιαίτερα, στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Για δύο λόγους. Πρώτον, διότι η συγκεκριμένη απόφαση ήταν απότοκο της μεγαλύτερης κρίσης που πέρασε στην ιστορία του ο ΔΗΣΥ και κάποιοι δείχνουν ότι το πάθημα δεν τους έγινε μάθημα.

Δεύτερον, διότι το θέμα αφορά τη σπουδαία αξία της δημοκρατίας. Και κάθε πισωγύρισμα, απ’ όπου και αν προέρχεται, αφορά όλη την κοινωνία. Αφού αναπόφευκτα θα προκαλέσει αλυσιδωτές αναταράξεις. Ένας τρίτος λόγος, λιγότερο σημαντικός, έχει σχέση με το άτομο από το οποίο προήλθε η χθεσινή αντίδραση. Διότι ο Παμπορίδης χαρακτηρίζεται από μια τόλμη στις πολιτικές του ενέργειες και η άρνησή του δεν συνάδει με αυτό το χαρακτηριστικό.

Επί της ουσίας της άρνησης Παμπορίδη, η απάντηση βρίσκεται ακριβώς στην τεράστια κρίση από την οποία πέρασε ο ΔΗΣΥ στις προηγούμενες εκλογές. Και ακόμη δεν έχει ξεπεραστεί. Ο κ. Παμπορίδης φαίνεται να ξέχασε πολύ γρήγορα τι συνέβη. Ο πρόεδρος του κόμματος, ανέφερε χθες, πρέπει να έχει τον πρώτο λόγο.

Δηλαδή, ό,τι ακριβώς συνέβη το 2023. Δεν χρειάζεται να επαναλάβουμε το σκηνικό. Το όποιο άλλο στέλεχος ή μέλος του κόμματος (στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο Χριστοδουλίδης, τώρα μπορεί να είναι ο Αβέρωφ Νεοφύτου ή ο ίδιος ο Παμπορίδης) που ήθελε να ήταν υποψήφιος, που πίστευε ότι μπορούσε να κερδίσει τις εκλογές, δεν είχε τρόπο να διεκδικήσει το χρίσμα.

Γνωστή και η κατάληξη. Και φυσικά, οι συνθήκες γίνονται ακόμη χειρότερες αν ο όποιος άλλος υποψήφιος, τυγχάνει να διαθέτει και στήριξη από σημαντική μερίδα μελών και ψηφοφόρων του κόμματος. Σε μια τέτοια περίπτωση το σκηνικό της κρίσης και της διάσπασης (όπως συνέβη το 2023) είναι αναπόφευκτο.

Είχαμε επισημάνει και στο παρελθόν, το επαναλαμβάνουμε και τώρα, αυτή η τακτική, να αποφασίζει μια στενή ηγετική ομάδα στελεχών και χιλιάδες μέλη του κόμματος να έχουν ρόλο κομπάρσου, ανήκει σε παλαιές δεκαετίες. Αποκαλύπτει μια παθογένεια των κομματικών ηγεσιών, αρκούντως προβληματική ώστε να απομακρύνει ολοένα και περισσότερο οπαδούς από τα κόμματά τους.

Το παράδειγμα της Πινδάρου στις προηγούμενες προεδρικές εκλογές πρέπει να αναρτηθεί σε περίοπτη θέση στο μουσείο της ιστορίας των κομμάτων (αν υπήρχε βεβαίως) ώστε να λειτουργεί ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Αγνοήθηκε η βούληση 50.000 μελών…

Η συγκεκριμένη καταστατική αλλαγή στην οποία προχώρησε η Πινδάρου ήταν ένα τεράστιο άλμα προς τη δημοκρατία. Γι’ αυτό και είναι κρίμα γιατί ο Παμπορίδης φλερτάρει με ένα τέτοιο κοντόφθαλμο πισωγύρισμα.

Η εσωκομματική εκλογική διαδικασία θα κατακερματίσει την ενότητα του κόμματος ισχυρίσθηκε χθες για να στηρίξει τη θέση του. Προκαλεί θυμηδία. Επειδή τα συντρίμμια που άφησε πίσω του ο προηγούμενος κατακερματισμός της ενότητας στον ΔΗΣΥ, συνεχίζουν να προβληματίζουν.

Η θέση Παμπορίδη στηρίζεται σε μια παλαιοκομματική νοοτροπία, που θέλει την ηγεσία να λειτουργεί δίκην βασιλέως. Είναι αυτή η νοοτροπία, που οδήγησε πλειστάκις τα κόμματα σε αποφάσεις που συγκρούονταν με την ίδια τη βάση τους. Το αποτέλεσμα γνωστό. Τα παραδοσιακά κόμματα φυλλορρόησαν και σταδιακά ψηφοφόροι έφυγαν προς άλλες κατευθύνσεις.

Είναι καιρός, όντας στην τρίτη μετά Χριστό χιλιετία, τα κόμματα να εφαρμόσουν τις πλέον δημοκρατικές διαδικασίες στα καταστατικά τους. Δίδοντας το δικαίωμα σε 50.000 μέλη του να αποφασίσουν ποιον θεωρούν καταλληλότερο για υποψήφιο Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο ΔΗΣΥ διασφαλίζει ακριβώς το αντίθετο από αυτό το οποίο υποστηρίζει ο Παμπορίδης.

Η απόλυτα δημοκρατική επιλογή δεν μπορεί παρά να είναι και απόλυτα αποδεκτή από όλους. Αν ηττηθεί στις εκλογές, δεν θα είναι επιλογή μιας μικρής ομάδας στελεχών, που θα φέρει την ευθύνη αλλά επιλογή ολόκληρου του κόμματος. Και βεβαίως, οι χαμένοι της διαδικασίας δεν θα έχουν την παραμικρή επιλογή παρά να συνταχθούν με το νικητή! Παράλληλα, είπε ότι πρέπει οι υποψήφιοι να διαβουλευθούν για να δουν ποιος μπορεί να κερδίσει στις εκλογές. Αυτό μπορεί να γίνει. Αν δεν συμφωνήσουν όμως…

Πέραν του θέματος αυτού, που αφορά τα εσωκομματικά του ΔΗΣΥ, στις δηλώσεις του χθες στον Άλφα, ο Παμπορίδης προέβη και σε μιαν άλλη αναφορά, άκρως σοβαρή. Που αφορά τους πάντες σε αυτό το δύσμοιρο τόπο. Είπε συγκεκριμένα, ότι το οργανωμένο έγκλημα έχει διεισδύσει στην πολιτική και μέλη του έχουν πρόσβαση σε πολιτικούς!

Σε κάποιο κανονικό κράτος του πλανήτη, αν ένας πολιτικός (πρώην υπουργός και νυν βουλευτής) προέβαινε δημοσίως σε μια τέτοια καταγγελία, θα είχε προκληθεί σεισμός. Εδώ πέρασε του ντούκου. Καμία αντίδραση από την κυβέρνηση.

Αν δεν ισχύει, κάποιος πρέπει να το διαψεύσει και να στείλει το κατάλληλο μήνυμα στην κοινωνία. Αν ισχύει, ο Παμπορίδης οφείλει να δώσει στοιχεία και πληροφορίες στις αρχές αλλά και στην κοινωνία.

Δεν μπορεί οποιοσδήποτε να ρίχνει δημοσίως μια βόμβα μεγατόνων και να τελειώνει το θέμα. Εκτός και αν πρόκειται για χειροβομβίδα κρότου λάμψεως, που στοχεύει στη δημιουργία εντυπώσεων. Οπότε μιλάμε για βόμβα ανευθυνότητας.