Αμαν! Μα είναι και το ΕΔΑΔ στο κόλπο στου συστήματος;

Η υπόθεση της παύσης του Οδυσσέα Μιχαηλίδη από το Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο ήταν μία από τις τραγικότερες στιγμές των τελευταίων χρόνων. Όχι για την ίδια την απόφαση, η οποία ήταν απολύτως τεκμηριωμένη, αλλά για όσα ακολούθησαν το «8-0». Ένας θεσμός -ένα ανώτατο δικαστικό σώμα- παρουσιάστηκε περίπου ως κύκλωμα μαφίας που σταύρωσε τον λαϊκό ήρωα, τον οποίο ο πατέρας του συνέκρινε με τον Ιησού και τον Σωκράτη.

Η παράκρουση των πρώτων ημερών υποδαυλίστηκε, βεβαίως, από πολιτικά και άλλα συμφέροντα, με τον γ.γ. του ΑΚΕΛ να λέει εκείνο το αξέχαστο: ότι οι ευθύνες του Προέδρου της Δημοκρατίας είναι «ασήκωτες» (sic). Επειδή ο Γενικός Εισαγγελέας έστειλε τον Οδυσσέα στο Ανώτατο!

Με άλλα λόγια, ο Γενικός Εισαγγελέας δεν έπρεπε να κινήσει τη διαδικασία, παρά τα σημεία και τέρατα που κατέγραψε η απόφαση. Έπρεπε να θεωρήσει ότι ο τέως Γενικός Ελεγκτής μπορούσε να συμπεριφέρεται έτσι ή να κρύβεται πίσω από μια σελίδα στο Facebook, μέσω της οποίας – όπως φάνηκε και από τα στοιχεία που παρουσίασε ο διαχειριστής της- διασύρονταν υπολήψεις.

Και δεν ήταν μόνο ο γ.γ. του ΑΚΕΛ, ο οποίος, σημειωτέον, είχε μιλήσει και για «σύστημα θεσμικής διαπλοκής, διαφθοράς και συγκάλυψης» και είχε πει ότι «το ποτήρι της αγανάκτησης έχει ξεχειλίσει» εξαιτίας της απόφασης του Ανωτάτου. Εκεί δείχνεις και κάποια συγκατάβαση σε κάποιον που αντιλήφθηκε ότι, και για το 2028, το κόμμα του θα έπρεπε να ψάξει στα second hand για υποψήφιο. Ήταν και οι υπόλοιποι, οι οποίοι επίσης είχαν επενδύσει στο φαινόμενο και ξεσάλωσαν. Ας καεί και το Ανώτατο και ο τόπος και όλα. Οι ψήφοι να σωθούν. Μόνο αυτές.

Τις προάλλες, ως γνωστόν, ο Ομόφωνος υπέστη νέα ψυχρολουσία, όταν το ΕΔΑΔ απέρριψε δύο από τα τρία σκέλη της προσφυγής του, κρίνοντας ότι δεν είχαν βάση: (α) το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και (β) την προσβολή της υπόληψής του, κυρίως εξαιτίας του σκληρού λεκτικού του Ανωτάτου.

Απέρριψε, δηλαδή, τον ισχυρισμό ότι η υπόληψή του προσβλήθηκε επειδή κρίθηκε «ανίκανος» να ασκεί τα καθήκοντά του, ότι είχε «επικίνδυνες αντιλήψεις» για τις αρχές του κράτους δικαίου και ότι επέδειξε «εμπάθεια» και «παντελή έλλειψη αυτοσυγκράτησης και αντικειμενικής κρίσης», μεταξύ πολλών άλλων. Όλα αυτολεξεί.

Για τις δηλώσεις του χρησιμοποιήθηκαν, μεταξύ άλλων, από το Ανώτατο οι χαρακτηρισμοί «απρεπείς», «αβάσιμες», «αμετροεπείς», «υποτιμητικές» και «προσβλητικές». Η συμπεριφορά του χαρακτηρίστηκε «μεμπτή», «ανάρμοστη», «παραπλανητική», «απαράδεκτη» και «επικίνδυνη», ενώ το Ανώτατο μίλησε και για «συστηματική παραπληροφόρηση» του κοινού.

Απορίας άξιον, δε, είναι το πώς ο γ.γ. του ΑΚΕΛ και οι υπόλοιποι, που είδαν «ασήκωτες ευθύνες» και «σύστημα θεσμικής διαπλοκής, διαφθοράς και συγκάλυψης», δεν είχαν το στοιχειώδες θάρρος – όχι να απολογηθούν, αστείο να το περιμένει κανείς – αλλά έστω να ανασκευάσουν τις θεωρίες συνωμοσίας με τις οποίες έσπευσαν να ταΐσουν τα γίδια, μπας και τσιμπήσουν κάτι.

Το ΕΔΑΔ θα προχωρήσει στην εξέταση του τρίτου σκέλους, το οποίο αφορά την ελευθερία της έκφρασης βάσει του άρθρου 10 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης, και η Δημοκρατία θα απαντήσει. Το δεδομένο είναι ένα: ο άνθρωπος δεν έκανε. Και, όπως διαφάνηκε μετά την παύση του, ούτε τώρα κάνει. Πλέον, και με βούλα του ΕΔΑΔ.

Εάν δικαιωθεί ως προς την ελευθερία της έκφρασης, θα βρει θέση δίπλα σε μια σειρά «ιδιαίτερων» υποθέσεων που έφτασαν στο Στρασβούργο με επίκληση του άρθρου 10 ή άλλων θεμελιωδών δικαιωμάτων.

Λόγου χάριν, την υπόθεση μιας ουκρανής φοιτήτριας που τηγάνισε αυγά και λουκάνικα πάνω στην Αιώνια Φλόγα του Αγνώστου Στρατιώτη στο Κίεβο· την άλλη μιας «πασταφαριανής» που επέμενε ότι έπρεπε να φωτογραφηθεί για την ταυτότητά της φορώντας σουρωτήρι στο κεφάλι· ή δύο Ούγγρων που κρέμασαν βρόμικα εσώρουχα στον φράχτη του Κοινοβουλίου.

Εάν, πάλι, χάσει και αυτό το σκέλος, τότε το «2-0» θα γίνει «3-0».

Κατευθείαν στο Champions League. Μαζί με περιπτώσεις όπως εκείνη ενός γερμανού δημόσιου υπαλλήλου, με μηνιαίο εισόδημα €4.500, ο οποίος διεκδικούσε επιστροφή €7,99 για συμπλήρωμα μαγνησίου. Επί πέντε χρόνια. Και προσέφυγε στο ΕΔΑΔ επειδή, όπως υποστήριξε, η εκδίκαση καθυστερούσε! Υπάρχουν και αλλού, ναι. Ε, τι νομίσατε; Μόνο εδώ;

ΥΓ: Δεν με ανησυχεί ότι υπάρχουν πολλοί εκεί έξω οι οποίοι ακόμα και σήμερα πιστεύουν ότι τα έστησε όλα ο Χριστοδουλίδης (- ΜακΓκάιβερ μάλλον). Το «εκεί έξω» με τρομάζει.