Η γενοκτονία της (ανώνυμης) «αλήθειας» και τα γεγονότα

Κάθε Σάββατο βράδυ, στα ογκώδη συλλαλητήρια της αντιπολίτευσης στο Τελ Αβίβ, μέλη της «Στεκόμαστε Μαζί» —μιας αριστερής αραβοϊσραηλινής «ριζοσπαστικής» ομάδας— μοίραζαν υλικό με τις θέσεις τους στα εβραϊκά και τα αραβικά.

Διαδηλωτές σταματούσαν για να συζητήσουν μαζί τους και συχνά κατέληγαν να διαπληκτίζονται, λέγοντάς τους ότι θα έπρεπε να ντρέπονται, γιατί έθεταν τις ιδεολογικές τους εμμονές πάνω από τη χώρα τους.

Το Ισραήλ είναι μια χώρα με δημοκρατικά θεμέλια πολύ ισχυρότερα από εκείνα πολλών δυτικών και ευρωπαϊκών χωρών. Οι Ισραηλινοί συζητούν και διαπληκτίζονται συνεχώς και, εκεί που νομίζεις ότι θα έρθουν οι μπουνιές, κάθονται και τα λένε.

Τον περασμένο Μάιο. Επέτειος της Νάκμπα —της «καταστροφής» για τους Άραβες—, την επομένη της ανακήρυξης του κράτους του Ισραήλ. Ο περισσότερος κόσμος θεωρεί, όπως και για τα πλείστα άλλα, ότι οι κακοί Εβραίοι έδιωξαν τους Άραβες.

Στην πραγματικότητα, οι Άραβες ηγέτες ήταν εκείνοι που κήρυξαν τον πόλεμο, για να αφανίσουν, όπως κάθε φορά, τους Εβραίους. Ο γενικός γραμματέας του Αραβικού Συνδέσμου, Αμπντούλ Ραχμάν Αζάμ, τον είχε προδιαγράψει ως «έναν πόλεμο εξόντωσης και μια κοσμοϊστορική σφαγή, για την οποία θα μιλούν όπως για τις σφαγές των Μογγόλων και τις Σταυροφορίες».

Ο ίδιος ο Μαχμούντ Αμπάς, ενώπιον του Κεντρικού Συμβουλίου της PLO (9/12/2018), προέβη σε μια ιστορική παραδοχή για το τι έκαναν οι Άραβες ηγέτες: «…θυμάστε —αν θυμάστε— ότι το 1948, όταν συνέβη η Νάκμπα, εμείς δεν συμμετείχαμε σε αυτήν. Μας έβγαλαν έξω και μας είπαν: “Σε μία εβδομάδα θα σας φέρουμε πίσω”».

Γι’ αυτό και πήραν τα κλειδιά. Η εθνοκάθαρση απέτυχε και η «Νάκμπα» έγινε «εκδίωξη» των Αράβων, κάτι που διαψεύδεται άλλωστε από την κοινή λογική και τα γεγονότα, κυρίως από το ότι οι 160.000 Άραβες που άκουσαν τις εκκλήσεις των Εβραίων και έμειναν —και που σήμερα αριθμούν, μαζί με τους απογόνους τους, περίπου δύο εκατομμύρια Άραβες πολίτες του Ισραήλ, με όλα τα δικαιώματα των υπολοίπων— δεν εκδιώχθηκαν από κανέναν.

Υπήρξαν, σε κάποιες περιπτώσεις, περιστατικά εκδιώξεων και δολοφονιών, όπως είχαν προηγηθεί, από το 1929, σφαγές εις βάρος Εβραίων και πολλά άλλα, μεταξύ των οποίων και το σατανικό εκείνο σχέδιο του Μουφτή της Ιερουσαλήμ, Χατζ Αμίν αλ-Χουσέινι, μετά τη συνάντησή του με τον Χίτλερ στο Βερολίνο, στις 28 Νοεμβρίου 1941: να δολοφονηθούν μαζικά Εβραίοι της τότε Βρετανικής Εντολής, με την τοποθέτηση δηλητηρίου στις δεξαμενές υδροδότησης. Οι Βρετανοί, όμως, το ανακάλυψαν και τους συνέλαβαν στην Ιεριχώ, στις 6 Οκτωβρίου 1944.

Παρά το γεγονός ότι το παραμύθι της Νάκμπα αντιστρέφει την πραγματική προσπάθεια γενοκτονίας και ενοχοποιεί τους Εβραίους, τον περασμένο Μάιο, όπως και κάθε χρόνο, το Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ αποφάσισε, παρά τις αντιδράσεις, να επιτρέψει σε Άραβες φοιτητές του, οι οποίοι σπουδάζουν, όπως όλοι οι Ισραηλινοί, δωρεάν, να κάνουν εκεί την καθιερωμένη εκδήλωσή τους.

Όπως και έγινε. Χωρίς προβλήματα. Κάποιοι Άραβες βουλευτές στην Κνέσετ (λόγω… «απαρτχάιντ», βέβαια!) το θέτουν επίσης στην Ολομέλεια, προκαλώντας σφοδρές αντιδράσεις. Όταν ακροδεξιοί Εβραίοι έθεσαν θέμα αποκλεισμού ενός εξ αυτών από το Σώμα, λόγω των ισχυρισμών περί «γενοκτονίας», οι πλείστοι Εβραίοι βουλευτές καταψήφισαν το αίτημα.

Όσο για την ίδια τη γενοκτονία, υπήρξε, όπως αποδεικνύεται από αμέτρητα στοιχεία, στόχος των Αράβων. Στην περίπτωση δε της Χαμάς, περιλαμβάνεται ήδη στην εισαγωγή του Καταστατικού Χάρτη της, ως πρώτο σημείο.

Και πάλι τίθεται ως πρόθεση των Εβραίων, ακόμα και σήμερα. Όχι μόνο τώρα, με τη Γάζα, αλλά από παλιά. Τα στοιχεία είναι εκπληκτικά.

1955 — Στη Διάσκεψη του Μπαντούνγκ, αραβικές αντιπροσωπείες ζήτησαν την καταδίκη του Ισραήλ για «επιθετικότητα και γενοκτονία».

Πληθυσμός Αράβων: Δυτική Όχθη 790.000 | Γάζα 270.000

1961 — Ο Βρετανός ιστορικός Άρνολντ Τόινμπι είπε ότι η μεταχείριση των Αράβων ήταν «ηθικά ισοδύναμη» με τη ναζιστική γενοκτονία των Εβραίων.

Δυτική Όχθη 810.000 | Γάζα 300.000.

1976 — Η Σοβιετική Ένωση, στο Συμβούλιο Ασφαλείας, κατηγόρησε το Ισραήλ για «εθνική γενοκτονία» εις βάρος των Αράβων της Δυτικής Όχθης.

Δυτική Όχθη 820.000 | Γάζα 410.000

1980 — Ο Φαρούκ Καντούμι (PLO), στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, μίλησε για «καθημερινό πόλεμο γενοκτονικής εξαφάνισης» κατά των Παλαιστινίων στον Λίβανο. Η δήλωση καταγράφεται στα πρακτικά του ΟΗΕ.

Δυτική Όχθη 900.000 | Γάζα 460.000

1982 και μετέπειτα — Πόλεμος του Λιβάνου και σφαγές στη Σάμπρα και τη Σατίλα. Τη σφαγή διέπραξαν Χριστιανοί Φαλαγγίτες. Είχαν προηγηθεί η σφαγή του Νταμούρ, με θύματα Χριστιανούς και την καταστροφή της πόλης, και εκείνη της Καραντίνα, με θύματα Μουσουλμάνους.

Το Ισραήλ κατηγορήθηκε ότι δεν την απέτρεψε και εισέπραξε καταδίκη στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ για «πράξη γενοκτονίας».

Στο Ισραήλ υπήρξαν δίκες και καταδίκες για τη στάση κάποιων αξιωματικών του IDF, η οποία έδωσε χώρο στους Φαλαγγίτες να τη διαπράξουν. Για χρόνια, οι «σοσιαλιστικές» δικτατορίες και οι Άραβες πιπίλιζαν την καραμέλα της «γενοκτονίας», αλλά κανείς δεν μιλούσε για το Νταμούρ. Έβγαιναν, όμως, ψηφίσματα με αντικείμενο τη σφαγή και μοναδικούς κατηγορουμένους τους Ισραηλινούς.

2001 — Στη Διάσκεψη του Ντέρμπαν, η παράλληλη διάσκεψη των ΜΚΟ κατηγόρησε το Ισραήλ για «γενοκτονία και εθνοκάθαρση».

Δυτική Όχθη 1.990.000 | Γάζα 1.160.000

2002 — Ο γενικός γραμματέας της κυβέρνησης του Νίγηρα, Μαχαμαντού, χρησιμοποίησε τη λέξη «γενοκτονία».

Δυτική Όχθη 2.040.000 | Γάζα 1.200.000

2006 — Στο Συμβούλιο Ασφαλείας, ο εκπρόσωπος της Υεμένης, Αμπντουλάχ αλ-Σαΐντι, μίλησε για «πόλεμο γενοκτονίας» στη Γάζα.

Δυτική Όχθη 2.220.000 | Γάζα 1.340.000

2009 — Κατά την Επιχείρηση Cast Lead στη Γάζα, αποστολή του Αραβικού Συνδέσμου κατέληξε στο συμπέρασμα ότι είχαν διαπραχθεί εγκλήματα πολέμου, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και «ενδεχομένως γενοκτονία», δηλώνοντας, όμως, ότι δεν μπορούσε να αποδείξει κρατική πρόθεση εκ μέρους του Ισραήλ. Η χωριστή αποστολή του ΟΗΕ δεν κατέληξε σε συμπέρασμα περί γενοκτονίας.

Δυτική Όχθη 2.360.000 | Γάζα 1.460.000

2014 — Ο Μαχμούντ Αμπάς, στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, αποκάλεσε την επιχείρηση στη Γάζα «γενοκτονικό πόλεμο εναντίον του παλαιστινιακού λαού».

Δυτική Όχθη 2.600.000 | Γάζα 1.670.000

2018 — Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε για γενοκτονία με αφορμή τον θάνατο 60 Παλαιστινίων στις βίαιες κινητοποιήσεις στα σύνορα της Γάζας, όπως εκείνες που, αργότερα, προηγήθηκαν της 7ης Οκτωβρίου.

Δυτική Όχθη 2.800.000 | Γάζα 1.840.000

20 Οκτωβρίου 2023 — Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν είπε ότι οι επιθέσεις στη Γάζα «ισοδυναμούν με γενοκτονία».

Δυτική Όχθη 3.260.000 | Γάζα 2.230.000

16 Νοεμβρίου 2023 — Ομάδα ανεξάρτητων εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ προειδοποίησε ότι οι παραβιάσεις έδειχναν «a genocide in the making». Πρόκειται για ανεξάρτητους εντολοδόχους του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και όχι για θέση «του ΟΗΕ συνολικά».

Πληθυσμός: Δυτική Όχθη 3.260.000 | Γάζα 2.230.000

29 Δεκεμβρίου 2023 — Η Νότια Αφρική, στην προσφυγή της κατά του Ισραήλ στο ICJ, υποστήριξε ότι το Ισραήλ παραβιάζει τη Σύμβαση περί Γενοκτονίας.

Δυτική Όχθη 3.260.000 | Γάζα 2.230.000

Μάρτιος 2024 — Η Φραντσέσκα Αλμπανέζε, ειδική εισηγήτρια του ΟΗΕ για τους Παλαιστινίους, έκρινε ότι υπήρχαν «εύλογοι λόγοι» για να θεωρηθεί ότι το Ισραήλ είχε περάσει, κατά την έκφρασή της, το κατώφλι της γενοκτονίας. Παρ’ όλα αυτά, η έκθεση έφερε τον τίτλο «Η Ανατομία μιας Γενοκτονίας». Η Αλμπανέζε, λίγο αργότερα, δήλωσε πως «η Χαμάς δεν είναι τρομοκρατική οργάνωση». Αυτό, την ώρα που η Χαμάς δολοφονούσε Παλαιστινίους και, αποδεδειγμένα, τους υποχρέωνε να μην εκκενώσουν περιοχές μετά από προειδοποιήσεις των Ισραηλινών, ώστε να γίνουν «μάρτυρες» και τόσο η ίδια όσο και οι υποστηρικτές της διεθνώς να έχουν υλικό.

Στις περιπτώσεις όπου έφευγαν, όλος αυτός ο συρφετός μιλούσε για εκδίωξη.

Δυτική Όχθη 3.330.000 | Γάζα περίπου 2.130.000

Νοέμβριος 2024 — Κάπου εδώ επινοήθηκε και η… περίπου γενοκτονία. Εάν φανεί ότι υπάρχει πρόθεση και κάποιος σκεφτεί ότι μπορεί να διαπραχθεί γενοκτονία, τότε, εάν ο φερόμενος ως δράστης είναι Εβραίος, θεωρείται ότι ήδη τη διαπράττει. Μόνο τότε.

ΜΚΟ όπως η Διεθνής Αμνηστία, το HRW, αλλά και κόκκινοι Ισραηλινοί όπως το διαβόητο B’Tselem, ακόμα και ο προερχόμενος από το Λικούντ πρώην πρωθυπουργός του Ισραήλ, Εχούντ Ολμέρτ, ο οποίος δεν έχει ξεπεράσει το… «θράσος» της χώρας του να τον στείλει στη φυλακή για δωροδοκία και απάτες, υιοθετούν έκτοτε όρους όπως «ισοδύναμο με γενοκτονία» ή και γενοκτονία γενικώς. Και αυτό θεωρείται ΟΚ.

Τέτοια περίπτωση αποτελούν και οι δύο Ισραηλινοί δημιουργοί του ντοκιμαντέρ «ΝΑΖΑ». Εάν δεν ήταν Ισραηλινοί και εάν το κράτος που κατηγορούν δεν ήταν το Ισραήλ, κανείς δεν θα τους έπαιρνε στα σοβαρά, αφού παρουσιάζουν ως μάρτυρες αποκλειστικά ανώνυμα πρόσωπα, χωρίς κανένα άλλο στοιχείο που να αποδεικνύει ότι δεν είναι… απλώς σύντροφοί τους. Τα πρόσωπα αυτά υποπίπτουν σε αντιφάσεις και λάθη που δεν θα έκαναν εάν όντως είχαν υπηρετήσει στη Γάζα.

Ούτε λέξη για τις ανθρώπινες ασπίδες, τα εγκλήματα της Χαμάς — τίποτα. Όμως, γίνονται πιστευτοί, διότι το έδαφος καλλιεργείται αδιάκοπα για χρόνια. 

Ο Τζον Σπένσερ (John Spencer), ο διεθνώς πλέον αναγνωρισμένος ειδικός στον αστικό πόλεμο και επικεφαλής των σχετικών μελετών στο Modern War Institute του West Point, είχε χαρακτηρίσει την αναλογία απωλειών αμάχων προς τρομοκράτες στη Γάζα «ιστορικά χαμηλή για τον σύγχρονο αστικό πόλεμο».

Και όντως, με το 80% των κτιρίων της Γάζας να έχει καταστραφεί λόγω και της παράλληλης υπόγειας πόλης των τρομοκρατών, μήκους μεγαλύτερου από εκείνο του μετρό του Λονδίνου, εάν το Ισραήλ ήθελε να εξαφανίσει τους Παλαιστινίους της Γάζας —και γιατί, αλήθεια, σε τι θα οδηγούσε η δολοφονία τους;—, δεν είναι αξιοπρόσεκτο ότι οι νεκροί (σκέτο) είναι 75.000, από τους οποίους οι 20.000-30.000 είναι τρομοκράτες; Πάντα με βάση τα στοιχεία της Χαμάς. Εγώ λέω ότι μπορεί να είναι και οι διπλάσιοι τελικά.

Εάν όμως, επιμένω, το Ισραήλ ήθελε να διαπράξει γενοκτονία, μετά την απελευθέρωση των ομήρων δεν θα το είχε κάνει; Γιατί όχι; Δεν θα είχε σκοτώσει κάτι κοντά στο 80%, δηλαδή 1.700.000; 

Σε 2 εβδομάδες το πολύ μάλιστα, χωρίς να χάσει 500 στρατιώτες και αξιωματικούς και να έχει 1,700 τόσους τραυματίες πολλοί με κομμένα μέλη. Αφού αυτό δεν ήθελε;

Γιατί να το κάνει; Τι θα κέρδιζε; 

Τα συμπεράσματα μπορεί να είναι πολύ σύνθετα για το μυαλό των… γνωστών ακραίων, οι οποίοι πολιτικά δεν βρίσκονται τυχαία εκεί που βρίσκονται. Οι υπόλοιποι, όμως, πρέπει να σκεφτούν.

Και το τελευταίο και βασικότερο: Πώς είναι δυνατόν ένα κράτος το οποίο είναι πρωτοπόρο σε τομείς της τεχνολογίας, της έρευνας και της αμυντικής βιομηχανίας να προσπαθεί να διαπράξει «γενοκτονία» —εν μέσω των αλλεπάλληλων πολέμων και τρομοκρατικών επιθέσεων που δέχεται— και το αποτέλεσμα να είναι ότι στη μεν Δυτική Όχθη οι 790.000 έγιναν 3.430.000, στη δε Γάζα οι 270.000 έγιναν 2.130.000;

Την ώρα που τα λέμε όλα αυτά, ο αντισημιτισμός γίνεται μόδα και Εβραίοι, οι οποίοι ενδεχομένως να είναι και ενάντια στο Ισραήλ, πέφτουν θύματα. Όσο ο κόσμος καταπίνει τα ψέματα αμάσητα, η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο τους ερυθροναζί, τους ισλαμιστές και τα δισεκατομμύρια του Καταρινού και του Ταγίπ. Βαραίνει όλους.