Αχ – αχ – αχ Αντώνη μου, χρόνια με σκυλοπαίδευες*

Είναι θλιβερό να βλέπει κάποιος τις πολιτικές κωλοτούμπες του Αντώνη Σαμαρά. Για να δανειστώ, απρεπώς και έναν στίχο από τον Εθνικό μας Ύμνο που του πάει γάντι:

«Μόνο λίγο καιρό ξαποσταίνει και ξανά προς τη δόξα τραβά»…

Τίποτα δεν στέριωσε, όμως. Ακόμα και η τιμή που του έκανε ο ποιητής μας Οδυσσέας Ελύτης, βαφτίζοντας το κόμμα του Πολιτική Άνοιξη, πήγε στράφι.

Είχε πάντα μια πολιτική/ θεϊκή κληρονομιά, που δεν ανιχνεύτηκε πουθενά. Πίστευε ότι ήταν θεόσταλτος. Δεν κατάφερε, όμως, να βρει μαθητές που θα τον ακολουθήσουν, όπου κι αν πάει. Για να αλλάξει την Ελλάδα…

Όπως και να έχει, έφτασε η ώρα. Με ποια όπλα θα κατέβει τώρα στη μάχη των επόμενων εκλογών, δεν ξέρω ακριβώς. Έχει μίσος για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, όπως και για τον πατέρα του. Πιστεύει ότι οδηγεί την Ελλάδα σε εθνική καταστροφή. Ό,τι δίνει πολλά στους Τούρκους. Και μην εκπλαγείτε, λέει, να χάσουμε και την Κύπρο.

Από την άλλη, η καλύτερή του στιγμή ήταν όταν συμμάχησε με τον Ευάγγελο Βενιζέλο, για να βγάλουν την Ελλάδα από την οικονομική καταστροφή.

Η Ελλάδα τα έχει αφήσει πίσω της όλα αυτά. Έχει σταθερή ρότα, θωρακισμένη και ευημερούσα δημοκρατία, με πολύτιμους συμμάχους και γερό πάτημα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ας αλλάξουμε ρότα, επιλέγοντας μια ωραιότατη και καίρια ανάρτηση στο «Χ» από τον τραγουδοποιό Στάθη Δρογώση, για τον σύντροφο της Άννας Βίσση, μέντορα, δεν ξέρω και τι άλλο, Νίκο Καρβέλα:

«Αν κατάλαβα καλά», λέει ο Δρογώσης, «ο Καρβέλας ζητά (α) τα χρήματα από τα πνευματικά του δικαιώματα, και (β) μια πρόσθετη αμοιβή την οποία είχε πάρει στις προηγούμενες συναυλίες στο Καλλιμάρμαρο και αλλού. Τα πρώτα χρήματα είναι το 5% των εισιτηρίων. Τα εισπράττει ο οργανισμός του (σ.σ.: εταιρεία προφανώς) και μετά, αφού κρατήσει μια μικρή προμήθεια, τα αποδίδει στους δημιουργούς των τραγουδιών της συναυλίας».

«Σε αυτήν την συναυλία», συνεχίζει ο Δρογώσης, «τα περισσότερα χρήματα είναι του Καρβέλα. Η πρόσθετη αμοιβή είναι κάτι που δεν προβλέπει ο νόμος, αλλά φυσικά, αν συμφωνούν και τα δύο μέρη, γίνεται με ιδιωτικό συμφωνητικό και λοιπές διατυπώσεις.

Επίσης, αν κάποιος συνθέτης ή στιχουργός πιστεύει ότι ο τραγουδιστής δεν φέρεται καλά στα τραγούδια του (αισθητικά, κ.λπ.), μπορεί τότε να ασκήσει το ηθικό του δικαίωμα. Αλλά πάλι, πρέπει να το κάνει πριν την συναυλία και φυσικά για όλα αυτά αποφασίζει το Δικαστήριο».

ΥΓ: Ορίστε! Η Στήλη σας έδωσε και την οικονομική διάσταση της «wow συναυλίας», για την οποία ταξίδευσε στην Αθήνα σχεδόν όλη η Κύπρος. Ευχαριστούμε Cyprus!

(*) Από παλιά ελληνική επιθεώρηση, με τη σύζυγο του Αντώνη να έχει απαυδήσει με τα καμώματά του. «Πού πας καραβάκι, με τέτοιο καιρό;».