Η Χαρίτα Μάντολες στην παρέλαση

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

«Με τη συγκινητική παρουσία της ξεχώρισε και φέτος στη μαθητική παρέλαση για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου η Χαρίτα Μάντολες, σύμβολο του αγώνα για τους αγνοουμένους και ζωντανή υπενθύμιση της τραγωδίας που βίωσε ο κυπριακός λαός», έγραψε στο ρεπορτάζ της η ανταποκρίτρια της εφημερίδας στη Λεμεσό Ιωάννα Μάντζιηπα.

Είναι πραγματικά ταυτισμένη με το δράμα των αγνοουμένων η Χαρίτα Μάντολες από το χωριό Ελιά της Κερύνειας, που ήταν μητέρα δύο βρεφών ενός και δύο χρονών, όταν στις 21 εκείνου του τρομερού Ιούλη 1974, έζησε την άγρια βία Τούρκων στρατιωτών και την εν ψυχρώ εκτέλεση του 25χρονου συζύγου της Ανδρέα, του πατέρα της Νεόφυτου, των δύο νεαρών γαμπρών της Θεόδωρου και Φοίβου και άλλων συγγενών και συγχωριανών της.

Τον σύζυγο της τον είχε δει τραυματισμένο στη διάρκεια του περιστατικού και ήταν στη λίστα των αγνοουμένων. Τα οστά του βρέθηκαν σε ομαδικό τάφο στην Ελιά και κηδεύτηκαν στη Λεμεσό, τον Ιούλιο 2008. Η Χαρίτα Μάντολες δεν έπαψε όλα τα χρόνια από τότε να υψώνει τη φωνή της για την επιστροφή στην Κερύνεια και τη διακρίβωση της τύχης των αγνοουμένων της τουρκικής εισβολής. «Ήμουν 27 χρονών όταν αναγκάστηκα να φύγω από το σπίτι μου, αλλά νιώθω πως είμαι ακόμα στα 27 μου και θέλω να πάω πίσω στο σπίτι μου για ν’ αρχίσω να μεγαλώνω πάλι», δήλωσε σε δημοσιογράφους το τελευταίο διάστημα.

Η Ιωάννα Μάντζιηπα έγραψε στο προχθεσινό ρεπορτάζ της ότι «η Χαρίτα Μάντολες συμμετείχε στην παρέλαση με τη στήριξη βοηθήματος βάδισης, κρατώντας σφιχτά στα χέρια της την εικόνα του Χριστού» και ότι «το πλήθος την υποδέχθηκε με παρατεταμένα χειροκροτήματα». Σκέφτομαι ότι ναι, ήταν μαζί με πολλούς άλλους στην παρέλαση και ότι μαζί της ήταν ακόμα και ο Χριστός, αλλά… μου φάνηκε πολύ μόνη, έτσι όπως περπατούσε με δυσκολία στο δρόμο της Λεμεσού, έχοντας ως προορισμό της την Κερύνεια και τη νιότη της…