Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Οι σκληρές, «σκοτεινές» φωτογραφίες προσφύγων και αιτητών ασύλου στην Κύπρο και σε άλλες χώρες σε όλο τον κόσμο που περιλαμβάνονταν στην έκθεση του Sebastian Rich «Αναζητώντας Ασφάλεια», για κάποιο λόγο δεν μου φάνηκαν «αταίριαστες» στον ολόφωτο, καθησυχαστικό και ειρηνικό προθάλαμο του Πανεπιστημίου Κύπρου που τις φιλοξένησε την περασμένη Δευτέρα και για τις επόμενες τρεις μέρες.
«Η κυρίαρχη ιδέα της έκθεσης βασίζεται στο ότι οι άνθρωποι την επισκέπτονται για να γνωρίσουν τους «άλλους», τους πρόσφυγες από όλο τον κόσμο, τους άτυχους συνανθρώπους μας που έχασαν τα πάντα και βρίσκονται στο έλεος τρίτων, κουβαλώντας τραυματικές εμπειρίες και μνήμες», είπε στα εγκαίνια η συν-επιμελήτρια της έκθεσης Κατερίνα Χατζηστυλλή. Νομίζω ότι οι φωτογραφίες σε «σπρώχνουν» να γνωρίσεις κι αυτόν που τις τράβηξε…τον Βρετανό φωτογράφο και εικονολήπτη Sebastian Rich που για δεκαετίες απαθανατίζει στον φακό του τον πόλεμο και την εξαθλίωση στην Αφρική, στη Λατινική Αμερική, στην Ασία και τη Μέση Ανατολή – ένα παθιασμένο επαγγελματία που έχει τραυματιστεί συχνά από διασταυρούμενα πυρά στη διάρκεια της δουλειάς του, ενώ σε μια αποστολή του στη Βηρυτό απήχθη και κρατήθηκε όμηρος…
«Μέσα από τις φωτογραφίες του Sebastian εντοπίζεται η εικόνα της βίας, αλλά και η βία της ίδιας της εικόνας και ως τελικό απόσταγμα όλων αυτών, το άλγος του νόστου, αφού ο καθένας κάπου θέλει να γυρίσει», είπε εύστοχα στα εγκαίνια της έκθεσης ο συν-επιμελητής Στέφανος Κουρατζής. Όμως ο Sebastian, αυτός ο αυτόπτης μάρτυρας και αγγελιαφόρος της βίας, διατηρεί μέσα του ένα ατέλειωτο απόθεμα τρυφερότητας. «Θέλω ασταμάτητα να χαμογελώ και να γελώ, είμαι πρόσφυγας και είμαι το ίδιο με σένα», έγραψε μεταξύ άλλων σε ένα μικρό ποίημα του που διάβασε τη Δευτέρα στο Πανεπιστήμιο Κύπρου.
Η Κατερίνα Χατζηστυλλή είπε ότι «όλοι κουβαλάμε έναν πρόσφυγα μέσα μας, ένα τραύμα ξενότητας, ετερότητας, όλοι είμαστε με κάποιον τρόπο ξένοι, στον απρόσωπο σημερινό κόσμο». Ο Sebastian Rich είναι από τους χαρισματικούς ανθρώπους που προσπαθούν να κάνουν αυτό το τραύμα λιγότερο επώδυνο για όλους…που θέλει και ο ίδιος να είναι λιγότερο ξένος…στην Κύπρο ζει εξάλλου για είκοσι χρόνια, όπως μου είπε. Επέλεξε τη μικρή, ήσυχη Αυδήμου από το τεράστιο, πολύβουο Λονδίνο…
