Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Την προηγούμενη εβδομάδα έγιναν πανεργατικές απεργίες στην Ελλάδα, το Βέλγιο, τη Γαλλία, τη Γερμανία, την Ιταλία, το Λονδίνο, τη Βουλγαρία, με αντικείμενο την ακρίβεια, λόγω της ενεργειακής κρίσης. Στην Ολλανδία ετοιμάζονται για μεγάλες κινητοποιήσεις οι εργαζόμενοι, καθώς οι μισθοί δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν την αύξηση του κόστους ζωής. Και δεν είναι οι μόνες, έγιναν αρκετές διαδηλώσεις τους προηγούμενους μήνες και συνεχίζονται αμείωτες σχεδόν σε όλα τα κράτη. Εκατομμύρια πολίτες διαδηλωτές στην Ευρώπη διαμαρτύρονται συχνά – πυκνά για την ακρίβεια και τις υπέρογκες τιμές ενέργειας, με αποτέλεσμα οι μισθοί να μην μπορούν να αντιμετωπίσουν το κόστος ζωής. Και δεν είναι μόνο οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα από όλο το φάσμα του επιχειρείν που βρίσκονται στους ευρωπαϊκούς δρόμους για να φωνάξουν, αλλά και οι δημόσιοι υπάλληλοι, οι οποίοι έχουν τη σιγουριά και σίγουρα καλύτερους μισθούς. Τα χρήματα των εργαζομένων τελειώνουν πολύ πριν τελειώσει ο μήνας και τα έξοδα μεγαλώνουν. Στη ζώνη του ευρώ, ο πληθωρισμός επιταχύνθηκε κι άλλο τον Οκτώβριο σε νέο ρεκόρ (+10,7% σε ετήσια βάση), λόγω της συνεχούς αύξησης των τιμών της ενέργειας (+41,9%). Στα τρόφιμα, τον καπνό και το αλκοόλ οι τιμές αυξήθηκαν κατά 13,1%.
Στην Κύπρο, περιοριστήκαμε τη διαμαρτυρία για την ακρίβεια να την εκφράζουμε από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, λέγοντας τον πόνο μας, ανεβάζοντας αποδείξεις ηλεκτρικού ρεύματος, λογαριασμούς από σουπερ μάρκετ, από καφέ και εστιατόρια. Η επανάσταση μέσω του καναπέ κυριαρχεί στην Κύπρο, ενώ η Ευρώπη συνταράσσεται. Η Κυβέρνηση κάνει ό,τι μπορεί και έχουν ληφθεί μέτρα για ανακούφιση των πολιτών. Αλλά αυτό από μόνο του δεν φθάνει. Μια διαμαρτυρία όλων των πολιτών από τη μικρή Κύπρο μπορεί να στείλει ακόμη ένα μήνυμα στους Ευρωπαίους πολιτικούς και θεσμούς, που λαμβάνουν αποφάσεις για τις ζωές μας. Όταν γίνονται μεγάλες διαδηλώσεις στην Ευρώπη, θα μπορούσε για συμπαράσταση να γίνει διαμαρτυρία και στην Κύπρο. Και θα ήταν ακόμη πιο ουσιαστικές οι διαδηλώσεις, αν μαζί με τους εργαζόμενους κατέβαιναν για διαμαρτυρία και οι επιχειρηματίες, που είναι και αυτοί θύματα του ενεργειακού κόστους. Στη Γαλλία, στην Ολλανδία, στην Ιταλία, σχεδόν σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις, οι επιχειρηματίες κατεβαίνουν στο δρόμο με πλακάτ, φωνάζοντας συνθήματα και μάλιστα καταχωρούν τα αιτήματά τους επί πληρωμή στις εφημερίδες, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά τους για την ακρίβεια. Και οι δυο πλευρές, εργαζόμενοι και επιχειρηματίες, αντιμετωπίζουν προβλήματα που είναι κοινά. Η κρίση απειλεί να τους γονατίσει. Οι εργαζόμενοι ζητούν αυξήσεις για να μπορούν να ζήσουν και οι επιχειρηματίες αδυνατούν λόγω του ότι το κόστος λειτουργίας αυξήθηκε. Μια κρίση που επιδεινώνεται από τις ολέθριες επιπτώσεις της ρωσικής εισβολής και του πολέμου στην Ουκρανία. Θα μπορούσαν εργοδοτικές και συνδικαλιστικές οργανώσεις να προχωρήσουν σε μια κοινή διαμαρτυρία, την στιγμή που έχουν κοινό εχθρό.
Η ενεργειακή κρίση και ο ρωσο-ουκρανικός πόλεμος πλήττουν κυρίως τους Ευρωπαίους, αλλά η ΕΕ απτόητη συνεχίζει να κλείνει τα μάτια. Το πιο τραγικό, είναι ότι οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται σε συνόδους κορυφής, φωτογραφίζονται, χαμογελούν, λένε αστειάκια για να πάρουν αποφάσεις, που αντί να βοηθήσουν κάνουν ακόμη πιο δύσκολη τη ζωή μας. Αυτό ούτε τους πολυνοιάζει. Είναι συνάθροιση μιας ελιτίστικης ομάδας που ανά διαστήματα τα λένε. Αυτοί έχουν τους παχυλούς μισθούς, κανένας δεν τους πειράζει, ούτε ζητάει μείωση των μισθών τους και δίπλα τους επιχειρήσεις και νοικοκυριά σκέφτονται αν θα έχουν αύριο και πώς θα τα βγάλουν πέρα. Μια Ευρώπη κατώτερη των περιστάσεων, που θέλοντας να τιμωρήσει τη Ρωσία τιμώρησε σε φτώχεια εκατομμύρια Ευρωπαίους πολίτες και χιλιάδες επιχειρήσεις. Όσοι δηλώνουν ευρωπαϊστές ιδεολόγοι θα πρέπει να εξηγήσουν πού πήγε η ευρωπαϊκή αλληλεγγύη μπροστά στην ενεργειακή κρίση και ποιοι ήταν οι μέχρι τώρα χειρισμοί που μας έφεραν στην οικονομική εξόντωση.
