Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Όταν ακούς ή διαβάζεις προεκλογικές ομιλίες του Αβέρωφ Νεοφύτου δένεται κόμπος το στομάχι. Όταν αναφέρεται στην οικονομία. Τη δική μας και την ευρωπαϊκή. Συνήθως είναι η αντιπολίτευση που τα βλέπει να έρχονται όλα μαύρα, στην περίπτωσή μας είναι ο πρόεδρος του κυβερνώντος κόμματος.
Ξέρει όμως τι λέει. Και ξέρει και πώς το λέει. Δεν θα τον ακούσεις να πει «δεν πάμε καλά», «δεν πατά γερά η οικονομία», «σάστε τα τζιαι γύρασιν». Όχι. Είναι δύσκολη η κατάσταση, αλλά η κυβέρνηση και ο υπουργός Οικονομικών κουμαντάρουν καλά. Πάλι καλά που είμαστε εμείς στη διακυβέρνηση. Και πρέπει να παραμείνουμε. Αυτό υποβάλλει ο Αβέρωφ.
Μέσα από τις γραμμές των δηλώσεων του, φροντίζει να υποβάλλει και κάτι άλλο: Ότι αυτός βρίσκεται πίσω από τις κρίσιμες αποφάσεις που λήφθηκαν μέσα στη δεκαετία Αναστασιάδη, τουλάχιστο για τα οικονομικά θέματα. Και δεν είναι μακριά από την πραγματικότητα. Η συμβολή του να περάσουν στην κοινή γνώμη αλλά κυρίως στην εσωτερική νομοθεσία όλα όσα είχε απαιτήσει η τρόικα, εξασφαλίζοντας τη συναίνεση του ΔΗΚΟ, ήταν μεγάλη. Άσχετο που όταν τα βρει ζόρικα λέει πως οι σκληρές για την κοινωνία αποφάσεις λήφθηκαν το 2012, επί Χριστόφια. «Εσείς καταργήσατε την ΑΤΑ και εμείς την επαναφέραμε» λένε τα συναγερμικά στελέχη και… ό,τι κάτσει.
Μεγάλη ήταν και η συμβολή του για να περάσουν αμφιλεγόμενες επιλογές της κυβέρνησης σε θέματα οικονομίας, που όλοι ξέρουμε πως σε τελική ανάλυση ήταν επιλογές των ισχυρών της οικονομίας και οδήγησαν σε μεγάλη απορρύθμιση της εργασίας και σε γενναιόδωρες παροχές κινήτρων στους ιδιοκτήτες γης και στους επιχειρηματίες ανάπτυξης γης, μεταξύ άλλων. Και σταδιακά συνέτειναν στη διεύρυνση των ανισοτήτων, κατεβάζοντας όροφο μια σημαντική μερίδα της πάλαι ποτέ ισχυρής μεσαίας τάξης.
Είναι όμως καλά εμπεδωμένο σε ένα σημαντικό μέρος της κοινής γνώμης πως ο Αβέρωφ «έκοψε κι έραψε» όταν τα πράγματα ήταν πολύ ζόρικα και με κάποιο τρόπο, έστω με μεγάλες απώλειες, βγήκαμε από εκείνη την κρίση και δεν καταρρεύσαμε μέσα στην πανδημία. Με δανεικά από την ΕΕ, κυρίως, αλλά οκ.
Όλα αυτά όμως είναι περασμένα (όχι ξεχασμένα) για τον Αβέρωφ. Έχει μπροστά του τώρα τους τελευταίους πέντε μήνες της προεκλογικής εκστρατείας και δεν μπορεί να επαναπαυτεί στις δάφνες του παρελθόντος. Και ανασύρει από το δισάκι μια άλλη υποβολή: Έρχονται χειρότερα, κύριοι, και τι θα κάνετε χωρίς εμένα; Θέλετε να επανέλθουν τα κοινωνικά παντοπωλεία; Αν θέλετε, μην με ψηφίσετε!
Κάπως έτσι, σε πολλές ομιλίες του προειδοποιεί ότι έρχονται πολύ δύσκολες εποχές. Δεν θα πω ότι κινδυνολογεί, διότι δεν είναι ο μόνος που βλέπει επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης, ούτε στην Κύπρο, ούτε πολύ περισσότερο στην υπόλοιπη ΕΕ. Δεν κινδυνολογεί αβάσιμα ο Αβέρωφ όταν μιλά για μακρά ύφεση που έρχεται στην ευρωπαϊκή οικονομία ή για μεγάλη καταιγίδα. Έστω και αν η Κεντρική Τράπεζα, τις προβλέψεις που δημοσιοποίησε την Πέμπτη είπε πως θα υπάρξει μεν μια επιβράδυνση στην ανάπτυξη -σε σχέση με το 6% που καταγράψαμε το πρώτο εξάμηνο του 2022, από τα ψηλότερα στην ΕΕ- αλλά προβλέπει πως θα διατηρηθούμε και το 2023 και το 2024 σε ρυθμούς ανάπτυξης, γύρω στο 3%. Δεν προβλέπει ούτε μακρά ύφεση, ούτε καταιγίδα. Δυσκολότερες συνθήκες, αλλά όχι καταποντισμό.
Δεν σημαίνει, βέβαια, κατ’ ανάγκη πως θα επιβεβαιωθεί η Κεντρική Τράπεζα και θα διαψευσθεί ο Αβέρωφ. Άλλωστε, ήδη η Κεντρική έχει αναθεωρήσει προς το χειρότερο παλαιότερες προβλέψεις της και για την ανάπτυξη και για τον πληθωρισμό. Υπάρχει κίνδυνος να διαψευστεί και τώρα. Ελπίζουμε όχι.
Όλα αυτά, επιτρέπουν στον κ. Νεοφύτου να δηλώνει (στη Λεμεσό, που τάχα πετά, αλλά δεν βρίσκει διαμερίσματα σε λογικές τιμές για να στεγαστεί) πως «η παραφροσύνη του πολέμου απειλεί να ανατρέψει όσα πέτυχαν με κόπο οι ευρωπαϊκοί λαοί. Την ασφάλεια, τη σταθερότητα, την κοινωνική ευημερία. Απειλεί, όμως, να πετάξει στα σκουπίδια και τους δικούς σας κόπους. Γιατί η κρίση που πολιορκεί την Ευρώπη δεν έχει σύνορα. Χτυπάει και την πόρτα μας. Μια λάθος κίνηση, μια στραβοτιμονιά, μπορεί να μας ρίξει ξανά στο γκρεμό».
Το πρόβλημα με την ανάλυση Αβέρωφ -και την προεκλογική του εκστρατεία- είναι πως μοιάζει να μην λαμβάνει υπόψη πως ναι μεν ένα μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων τον θεωρεί πολυμήχανο, ευρηματικό και αποτελεσματικό, αλλά συνήθως… για τη λάθος πλευρά της κοινωνίας. Ο Αβέρωφ δείχνει να πιστεύει -όπως και πολλοί άλλοι- πως το ατού του είναι η οικονομία και η αγαστή συνεργασία του με αυτούς που την κατευθύνουν, αλλά έχω μια υποψία ότι στις ζόρικες συνθήκες που βιώνουμε -και στις ακόμα πιο ζόρικες που βλέπει ο υποψήφιος να έρχονται- ενδεχομένως να εξελίσσεται σε αχίλλειο πτέρνα του.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
ΜΙΑ υπεράσπιση που προσφέρουν αφειδώλευτα πολλοί χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης στον Νίκο Χριστοδουλίδη σχετίζεται με το πόσοι άλλοι -πολιτικοί, κόμματα, κυβερνώντες- προβαίνουν σε επιθέσεις ή αντεπιθέσεις στο διαδίκτυο μέσω ψεύτικων λογαριασμών, επιστρατεύοντας κάποιες φορές τσογλάνια τους και καταφεύγοντας και σε αντιδεοντολικές και αισχρές κρούσεις. Ανώνυμα «και ωραία».
ΛΙΓΟ πολύ υποβάλλουν «και γιατί εκπλήσσεστε; Όλοι αυτό κάνουν».
ΝΑΙ, αλλά ο Χριστοδουλίδης είναι διαφορετικός. Ξεχάσατε; Ήρεμος, πράος, συναινετικός, διαλλακτικός, συνεργάσιμος, έντιμος και ηθικός. Έτσι δεν μας λέει το περιβάλλον και το επιτελείο του; Θα μας φέρει, λένε, κάτι καινούριο στην πολιτική, να πάμε παρακάτω.
ΕΝΑΣ τρόπος, μόνο, υπήρχε να μην πληγεί η εικόνα του κ. Χριστοδουλίδη: Να έβγαινε την ημέρα της αρχικής δημοσίευσης της συνέντευξης Μανώλη Κυριάκου στον «Πολίτη» και να πει δεν υπάρχουν τέτοια μηνύματα, δεν υπήρξε τέτοια συνεργασία, τον προκαλώ να δώσει στοιχεία.
ΔΕΝ το έπραξε. Διότι μάλλον δεν ήταν δυνατό να διαψεύσει πειστικά. Ο κ. Κυριάκου ήταν ξεκάθαρο πως διάλεξε έναν δρόμο που δεν είχε καμία διάθεση να εγκαταλείψει. Εξού και τις επόμενες μέρες ακολούθησε η δημοσίευση κάποιων μηνυμάτων, προς στήριξη των αρχικών ισχυρισμών του.
ΔΕΝ είναι το θέμα μας η συμπεριφορά του κ. Κυριάκου. Την οποία προσωπικά απορρίπτω. Το θέμα μας είναι ο υποψήφιος Πρόεδρος Νίκος Χριστοδουλίδης.
ΑΞΙΖΕΙ να κριθεί ο υποψήφιος από αυτό και μόνο; Αυτό το αποφασίζει ο καθένας με τα κριτήρια του.
Τα υπερκέρδη
Από τη στιγμή που το κόστος ηλεκτρισμού παραμένει σε πολύ ψηλά επίπεδα, δεν προκαλεί έκπληξη που συνεχίζονται οι πιέσεις στην Κυβέρνηση για να πάρει αποφάσεις για τη φορολόγηση των υπερκερδών που κατέγραψαν και καταγράφουν κάποια φωτοβολταϊκά πάρκα. Είναι αλήθεια πως η ομάδα εργασίας που χειρίζεται το θέμα από πλευράς κυβέρνησης έχει δηλώσει πως οι αποφάσεις θα ληφθούν αρχές του 2023, αλλά είναι επίσης αλήθεια πως πολύς κόσμος δεν πολυκατάλαβε προς τι αυτή η καθυστέρηση, αφού η ύπαρξη υπερκεδών είναι δεδομένη και δεν αμφισβητείται από κανένα. Αυτό που πρέπει να (ξανα)εξετάσει η Κυβέρνηση είναι κατά πόσο θα αρκεστεί στη φορολόγηση μόνο των πάρκων του 2017-18, που συνδέθηκαν με το κόστος αποφυγής της ΑΗΚ ή αν θα επεκτείνει το μέτρο και σε αυτούς που πωλούν το ρεύμα από τα φωτοβολταϊκά τους στη μεταβατική ρύθμιση ανταγωνισμού, σε τιμές, χαμηλότερες μεν από εκείνες της ΑΗΚ, αλλά πολύ ψηλότερες από το κόστος τους.
Θα είναι έτσι και του χρόνου;
Αν τελικά θα συζητηθεί στο Εργατικό Συμβουλευτικό Σώμα το ενδεχόμενο αναθεώρησης – χαλάρωσης της πολιτικής εισαγωγής εργαζομένων από τρίτες χώρες, δεν θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και οι πανταχόθεν προειδοποιήσεις ότι έρχεται ύφεση στις ευρωπαϊκές οικονομίες, από την οποία δεν θα μείνει ανεπηρέαστη η Κύπρος; Καταλαβαίνουμε το πρόβλημα που επικαλούνται πολλές επιχειρήσεις -στον τουρισμό, την εστίαση και τις υπηρεσίες- για σοβαρή έλλειψη προσωπικού, αλλά οι όποιες αποφάσεις είναι παρακινδυνευμένο να ληφθούν αποκλειστικά με γνώμονα τη φετινή τουριστική περίοδο, όταν είναι σχεδόν βέβαιη τουλάχιστο η επιβράδυνση της οικονομίας και η μείωση της κατανάλωσης. Και ξέρουμε ποιοι την πληρώνουν πρώτοι σε τέτοιες περιπτώσεις.
