Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Δικαίως οι χώρες της ΕΕ που δοκιμάζονται από την απίστευτη εκτόξευση της τιμής του φυσικού αερίου (και του ηλεκτρισμού), που συνδυάστηκε με τις μειωμένες ποσότητες που έρχονταν μέσω των ρωσικών αγωγών, δεν τσιγκουνεύτηκαν τις επιθέσεις στον Πούτιν και την Gazprom, κατηγορώντας τους ότι εργαλειοποίησαν το φυσικό αέριο για να πλήξουν την Ένωση, σε αντίποινα για τις σκληρές κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας.
Το εργαλειοποίησαν. Από ένα σημείο και μετά. Είχαν τη χρονική ευχέρεια οι εταίροι στην ΕΕ να προλάβουν ή απλά να διαχειριστούν λιγότερο επώδυνα το κακό που ερχόταν, αλλά δεν το έκαναν. Διαγκωνίστηκαν με τις ΗΠΑ και τον Καναδά για το ποιος θα επιβάλει σκληρότερες κυρώσεις στη Ρωσία και έκλεισαν κάθε πόρτα μίνιμουμ συνεννόησης με τη ρωσική κυβέρνηση. Συνεννόηση που ίσως να εξυπηρετούσε και τα πραγματικά συμφέροντα της Ουκρανίας, όχι μόνο αυτά των χωρών της ΕΕ.
Φθάσαμε λοιπόν στο σημείο η συμπαθεστάτη κατά τα άλλα πρόεδρος της Κομισιόν να πανηγυρίζει επειδή η εξάρτηση των χωρών της Ένωσης από το ρωσικό φυσικό αέριο μειώθηκε από το 40-45% (σε κάποιες χώρες ήταν πολύ μεγαλύτερο το ποσοστό) στο 9%. Πανηγύριζε επίσης επειδή το απόθεμα αερίου στις ευρωπαϊκές αποθήκες έφθασε το 80%, μετά το 85% και τώρα γύρω στο 90%. Ε και λοιπόν;
Στην πραγματικότητα, δεν μειώθηκε τόσο η εξάρτηση από το ρωσικό αέριο. Μειώθηκαν οι ποσότητες που η Ρωσία στέλνει στην ΕΕ. Οι ανάγκες σε φυσικό αέριο παραμένουν, όπως και το έλλειμμα μεταξύ εισαγωγών και κατανάλωσης, έστω και αν αυξήθηκε τώρα η εξάρτηση από το νορβηγικό φυσικό αέριο μέσω αγωγών και το αμερικανικό LNG. Και για κάποιες χώρες του ευρωπαϊκού νότου, αυξήθηκε η εξάρτηση από χώρες της βορείου Αφρικής. Όσο για τα αποθέματα στις αποθήκες, αυξήθηκαν μεν, αλλά η αύξηση συνδυάστηκε με μειωμένη κατανάλωση (και παραγωγή) κατά τους θερινούς και φθινοπωρινούς μήνες και σε κάθε περίπτωση θα λύσουν σε κάποιο βαθμό τα προβλήματα μόνο γι’ αυτό τον χειμώνα. Όχι τις ανάγκες για το καλοκαίρι, όχι τις ανάγκες για τον επόμενο χειμώνα. Ήδη γράφτηκε σε πολλά ΜΜΕ ότι τα σημερινά αποθέματα φθάνουν μέχρι τον Φεβρουάριο του ’23. Νοουμένου ότι δεν θα το παρακάνει ο χειμώνας.
Η εξάρτηση λοιπόν από το φυσικό αέριο εξακολουθεί να τρομάζει, δικαιολογημένα, την ΕΕ. Και το ρωσικό φυσικό αέριο εξακολουθεί να είναι αναγκαίο. Και 0% να είναι (εξ ανάγκης, όχι κατ’ επιλογή) το ποσοστό χρήσης του ρωσικού αερίου στις αγορές της ΕΕ, πάλι θα είναι αναγκαίο. Και η απουσία του θα κοστίζει ακριβά στα κράτη και τις κοινωνίες. Κι ας βρίζουν τη Μέρκελ που είχε εξασφαλίσει για χρόνια φθηνή ενέργεια για την ατμομηχανή της Ευρώπης και τους υπόλοιπους.
Επιστρέφουμε, όμως, στην εργαλειοποίηση της ενέργειας. Από τη Ρωσία. Αλλά όχι μόνο από τη Ρωσία. Θέλοντας και μη, το αναγνωρίζουν πλέον, έστω διπλωματικά και διακριτικά, όλοι στην ΕΕ. Ευκαιρίας δοθείσης, το φυσικό αέριο εργαλειοποιήθηκε εις βάρος των ευρωπαϊκών οικονομιών και κοινωνιών και από άλλες χώρες, ακόμα και αυτές που δέχονταν, σε κάποια φάση, τις ευχαριστίες της Κομισιόν και Ευρωπαίων ηγετών για την… ειλικρινή τους στήριξη στην ΕΕ, πουλώντας της αέριο. Το είπε ξεκάθαρα ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Ρόμπερτ Χάμπεκ (αλλά και αρκετοί άλλοι): «Ορισμένες χώρες, ακόμη και φιλικές (και εννοούσε βέβαια τη Νορβηγία και τις ΗΠΑ), επιτυγχάνουν αστρονομικές τιμές σε ορισμένες περιπτώσεις». Καλημέρα, κ. Χάμπεκ.
Είπε και αυτό ο Γερμανός υπουργός: «Καλώ την ΕΕ να εργασθεί για μία διαφορετική διαπραγματευτική θέση με τα κράτη εκείνα που μας προμηθεύουν αέριο… Επειδή σε αυτή την κατάσταση είμαστε εταίροι και η εταιρική σχέση δεν μπορεί να σημαίνει εκμετάλλευση». Ξανά καλημέρα, κ. Χάμπεκ.
Το κείμενο αυτό γράφτηκε πριν ολοκληρωθεί η άτυπη σύνοδος κορυφής στην Πράγα. Από την οποία όμως δεν αναμένονταν τελεσίδικες αποφάσεις, παρόλο που αυτές έπρεπε να ληφθούν προ πολλού. Συνεπώς, θα πρέπει να περιμένουμε μάλλον μέχρι τη σύνοδο κορυφής στις 20 Οκτωβρίου. Ο σκληρός πυρήνας της ΕΕ δεν έχει πλέον πολλές επιλογές. Η ΕΕ δεν μπορεί να παραμείνει στη γωνία, με τα χέρια των «αγορών» στις τσέπες της. Επιβάλλεται η ενιαία διαπραγμάτευση και η ενιαία αγορά φυσικού αερίου, με τη χρήση ίσως ενός πλαφόν που θα αποτρέπει τον ανταγωνισμό μεταξύ κρατών μελών για εξασφάλιση των απαραίτητων ποσοτήτων. Αλλά καθίσταται αναγκαίος και ένας μηχανισμός που θα εξασφαλίσει, μέσω κοινού φθηνού δανεισμού, τα αναγκαία κονδύλια για να στηριχθούν οι κοινωνίες και οι παραγωγοί, πριν σχηματοποιηθεί η κατάρρευση. Α, και κάτι πρέπει να γίνει με τη Ρωσία και τα ενεργειακά της προϊόντα. Όσο εξωφρενική κι αν παραμένει η στάση Πούτιν. Η πόρτα των σχέσεων της Ένωσης με τη Ρωσία δεν νοείται να κλείσει ερμητικά.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
ΥΠΑΡΧΕΙ μια σύγχυση, όχι μόνο στην κοινή γνώμη, ευρύτερα. Και όχι μόνο στην Κύπρο.
ΜΕΙΩΘΗΚΕ ο πληθωρισμός στην Κύπρο, γράφτηκε δεξιά κι αριστερά. Μειώθηκε όμως;
ΜΕΙΩΘΗΚΕ ο ρυθμός αύξησής του, σε σχέση με την περσινή περίοδο.
Η ΑΚΡΙΒΕΙΑ συνεχίζεται και αυξάνεται. Κάθε μήνα, σε σχέση με τον περσινό μήνα.
ΤΟΝ Σεπτέμβριο 2022 ο πληθωρισμός αυξήθηκε με ρυθμό 8,7%. Τον προηγούμενο μήνα είχε αυξηθεί 8,89% σε σχέση με τον Αύγουστο του 2021, τον Ιούλιο είχε αυξηθεί 10,86% τον Ιούλιο ’22, 9,62% τον Ιούνιο, 9,11% τον Μάιο και 8,8% τον Απρίλιο.
ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ Οικονομικών εκτιμά ότι στο τέλος του χρόνου, ο μέσος όρος της αύξησης θα είναι 7.7%. Μπορεί να είναι και ελαφρώς πιο πάνω. Η οκκά τετρακόσια.
ΣΗΜΕΙΩΣΤΕ όμως, ότι οι τιμές είχαν αρχίσει να ανεβαίνουν από τα μέσα του 2021. Συνεπώς, το ποσοστό αύξησης που καταγράφεται σήμερα, πρέπει να ειδωθεί σε σχέση με τους περσινούς μήνες, οι οποίοι ήδη κατέγραφαν ψηλότερες τιμές σε σχέση με τους αντίστοιχους μήνες του 2020.
ΜΠΟΡΕΙ να έχει δίκαιο σε κάποιο βαθμό ο Κυπριακός Σύνδεσμος Καταναλωτών, που εκτιμά ότι ο πληθωρισμός παρουσιάζει σημάδια κόπωσης. Μπορεί. Όχι όμως η ακρίβεια. Αυτή τον χαβά της.
ΚΑΙ μάλλον, αργεί πολύ η επιστροφή σε πληθωρισμό 2%, όπως επιθυμεί διακαώς η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ας περιμένουμε ακόμα λίγο να δούμε αν οι δραστικές αυξήσεις στα επιτόκια θα έχουν όντως θετική -και ουσιαστική- επίδραση στην υποχώρηση του πληθωρισμού.
ΧΩΡΙΣ να ξεχνάμε πως δεν έχουμε πληθωρισμό που απορρέει από αυξημένη ζήτηση και ανάπτυξη. Η ακριβή ενέργεια, που διαχέεται παντού, είναι ο φταίχτης για την ακρίβεια.
ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ
Να το ξανασκεφτούμε;
Πέτυχε διάνα ο Τσαρλς Έλληνας (Πρωινό Δρομολόγιο). Όπως συνήθως. Υπάρχει ένα θέμα που η ΕΕ δεν θέλει να αντιμετωπίσει. Είναι της μόδας η θέση πως «με αφορμή την ενεργειακή κρίση, να επιταχύνουμε την εγκατάσταση ΑΠΕ, να μην έχουμε ανάγκη κανένα»! Ναι, αλλά όλοι οφείλουν να ξέρουν πως χωρίς επαρκή και φθηνή αποθήκευση ενέργειας, τα ΑΠΕ δεν μπορούν να καλύψουν την κατανάλωση ικανοποιητικά. Και ενόσω δεν αυξάνεται η παραγωγή ορυκτών καυσίμων, κυρίως φυσικού αερίου, το ρεύμα στην Ευρώπη θα είναι πανάκριβο και μέσω αυτού όλα θα είναι πανάκριβα και λιγότερο ελκυστικά ως προϊόντα, εντός και εκτός ΕΕ. Συνεπώς, η Ένωση πρέπει να πάρει οδυνηρές αποφάσεις. Μπορούμε πράγματι να επιμείνουμε σε συνεχή μείωση της χρήσης φυσικού αερίου ή πρέπει δυστυχώς να γίνουν δεύτερες σκέψεις;
Είναι κοροϊδία
Τελικά, όσο περισσότερο ζητά κανείς από τα κράτη να περιορίσουν την παρέμβασή τους στην «αγορά», άλλο τόσο διεκδικεί σε περιπτώσεις κρίσεων να παρέμβουν τα κράτη και.. να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Να πληρώσουν, δηλαδή. Απλά πράγματα: Να μην μπει πλαφόν στην τιμή που θα αγοράζει ολόκληρη η ΕΕ το φυσικό αέριο, για να μη θυμώσουν οι αγορές, αλλά να μπει πλαφόν στην τιμή του φυσικού αερίου που θα χρησιμοποιείται στον ηλεκτρισμό. Έτσι ώστε οι ιδιωτικές αγορές να συνεχίσουν να πωλούν σε ασύλληπτα ψηλές τιμές και το κράτος (εμείς, με τους σημερινούς και αυριανούς φόρους μας και τα μειωμένα επιδόματα στους φτωχούς, για να μαζευτούν τα υπό δημιουργία επόμενα ελλείμματα) να πληρώνουμε τη διαφορά μεταξύ των τιμών που… καθορίζουν ελεύθερα οι αγορές και του πλαφόν που θα θέσουν τα κράτη για να «φθηνύσει» τάχα το ρεύμα.
