Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Μπορεί το 2023 να φέρει αυξήσεις στους μισθούς των εργαζομένων στον δημόσιο και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αλλά για δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα δεν θα είναι το ίδιο, παρόλο που οι πληθωριστικές πιέσεις αλλά και η ακρίβεια είναι έντονες για όλους. Δεν έχει κανένα που δεν έχει νιώσει στο πετσί του την ακρίβεια στα καύσιμα, στα ενεργειακά προϊόντα αλλά και στα τρόφιμα-είδη πρώτης ανάγκης, αλλά όπως είθισται στη χώρα μας έχουμε εργαζόμενους πολλών ταχυτήτων. Οι εργαζόμενοι διαχωρίζονται σε προνομιούχους και σε μη προνομιούχους.
Συγκεκριμένα, στην κρατική μηχανή, η ΑΤΑ, ο τερματισμός των αποκοπών από τις απολαβές των εργαζομένων αλλά και η παραχώρηση των προσαυξήσεων θα αυξήσουν κατά 4.7% το κρατικό μισθολόγιο. Του χρόνου οι δαπάνες προσωπικού, οι συντάξεις και φιλοδωρήματα θα ανέλθουν στα €3.19 δισ., σε σχέση με €3.04 δισ. το 2022. Οι αυξήσεις στις απολαβές των κρατικών υπαλλήλων θα κρατήσουν, όπως φαίνεται, ζωντανή την αγορά και θα συμβάλουν στην ενίσχυση της οικονομίας, η οποία βάλλεται τόσο από ενδογενείς όσο και εξωγενείς παράγοντες.
Από την άλλη, στον ιδιωτικό τομέα, ΑΤΑ δεν θα λάβουν όλοι οι εργαζόμενοι αλλά μόνο αυτοί που εργάζονται σε επιχειρήσεις που διέπονται από συλλογικές συμβάσεις. Επίσης, σχεδόν κανένας ιδιωτικός υπάλληλος δεν θα λάβει ούτε προσαυξήσεις αλλά ούτε θα του επιστραφούν οι αποκοπές μισθών, στα επίπεδα που ήταν πριν το 2013.
Παρόλο που δεν έχει ακόμη καθοριστεί το ύψος της ΑΤΑ, είναι βέβαιο πως το κόστος θα είναι ιδιαίτερα αυξημένο για το κράτος, καθώς ο πληθωρισμός υπολογίζεται να κλείσει φέτος στο 7,7%. Αρχές του 2022, το ύψος της ΑΤΑ που καταβλήθηκε ήταν της τάξης του 1.27%, ωστόσο, όπως δείχνουν τα δεδομένα, για το 2023 αναμένεται να ξεπεράσει το 3%. Συνεπώς, η ΑΤΑ του χρόνου θα είναι διπλάσια και πιθανόν τριπλάσια.
Αυτό, όμως, θα συνεπάγεται και αύξηση του λειτουργικού κόστους κάποιων εργοδοτών, οι οποίοι παρά τις συλλογικές συμβάσεις, λόγω των δύσκολων οικονομικών συνθηκών ίσως να αρνηθούν να την καταβάλουν. Σε αυτή την περίπτωση θα πρέπει να αντιδράσουν οι συντεχνίες και να καλέσουν την εργοδοτική πλευρά να είναι συνεπής στις συμφωνίες της. Παράλληλα, θα πρέπει οι εργοδότες να βρουν τρόπους να μειώσουν με άλλο τρόπο τα λειτουργικά τους έξοδα, μέσω της μείωσης δαπανών που δεν επηρεάζουν τους εργαζόμενους.
Είναι δεδομένο πως οι δημόσιοι υπάλληλοι κρατούν την αγορά, ωστόσο, εάν δεν καταβληθεί η ΑΤΑ στους ιδιωτικούς εργαζόμενους θα επηρεαστεί η κατανάλωση και θα υπάρξουν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην οικονομία. Κανένας δεν θέλει να ζήσει τις στιγμές που βιώσαμε την περίοδο του μνημονίου δημοσιονομικής εξυγίανσης, όπου όλοι είχαμε περιορίσει στο ελάχιστο τα έξοδα μας και μειώσαμε τον οικογενειακό μας προϋπολογισμό. Η ΑΤΑ, έστω και κουτσουρεμένη, θα πρέπει να καταβληθεί, παρόλο που δεν ανανεώθηκε ακόμα, για το 2022, η υμφωνί απου ίσχυε έως και το 2021. Υπενθυμίζεται πως η ΑΤΑ πάγωσε από τον Ιούλιο του 2011 και η επαναφορά έγινε από την 1η Ιανουαρίου 2018. Βάσει της συμφωνίας του Υπουργείου Οικονομικών με τους κοινωνικούς εταίρους (που τυπικά έκηξε το 2020), η ΑΤΑ καταβάλλεται μία φορά το χρόνο, κάθε Γενάρη, εφόσον το δεύτερο και τρίτο τρίμηνο του προηγούμενου χρόνου υπάρχει θετικός ρυθμός ανάπτυξης και η απόδοσή της περιορίζεται στο 50% της ετήσιας αύξησης του Δείκτη Τιμών Καταναλωτή. Οι συντεχνίες διεκδικούν τη συνομολόγηση νέας συμφωνίας, ώστε η αναπροσαρμογή να αφορά το 100% της αύξησης του δείκτη τιμών, ενώ η εργοδοτική πλευρά, όπως έχει τοποθετηθεί πολλές φορές, ζητά την κατάργησή της. Κανένας δεν παραγνωρίζει τις επιπτώσεις που έχουν τα τελευταία χρόνια οι επιχειρήσεις, λόγω της πανδημίας αλλά και του πολέμου στην Ουκρανία, όμως, ας ελπίσουμε η αβεβαιότητα στην οικονομία να μην σταθεί εμπόδιο στην καταβολή της ΑΤΑ στον ιδιωτικό τομέα. Έστω και η μικρή αύξηση που θα λάβουν κάποιοι «τυχεροί» ιδιωτικοί υπάλληλοι, θα είναι σημαντική για την κάλυψη ελάχιστων εξόδων τους.
