«Τι να τα κάνουμε τα προγράμματα των υποψηφίων;»

Πριν 2-3 εβδομάδες έγραψα σε αυτή την στήλη πως κακώς επικρίνεται η Αριστερή Πτέρυγα από κάποιους οπαδούς-φίλους ή έμμισθους του ΑΚΕΛ επειδή δεν έχει εκφράσει -ακόμα- την στήριξή της στον Ανδρέα Μαυρογιάνη και ορθώς η Αριστερή Πτέρυγα δηλώνει πως θα αναμένει να διαβάσει το προεκλογικό πρόγραμμα του κ. Μαυρογιάννη πριν τοποθετηθεί επίσημα. Τι πιο λογικό; Δεν ψηφίζουμε κανέναν αν δεν ακούσουμε πού το πάει. Μάλιστα, προς τιμή του, ο κ. Μαυρογιάννης είχε δηλώσει τότε πως δεν ζητά λευκή επιταγή από κανένα, ούτε από την Αριστερή Πτέρυγα, και καλούσε τα μέλη της σε διάλογο.

Μια – δυο μέρες μετά από εκείνο το μήνυμα, μια αναγνώστρια μου έστειλε email, και την ευχαριστώ, διερωτούμενη «ποιος από τους Προέδρους που έχουν εκλεγεί, τουλάχιστο τα τελευταία χρόνια, έχει τηρήσει κατ’ ελάχιστον τις προεκλογικές του δεσμεύσεις;». Η αναγνώστρια ρωτούσε επίσης «ποιος έλεγχος και τι επιπτώσεις είχε (ένας Πρόεδρος) από τη μη τήρηση των προεκλογικών του δεσμεύσεων;».

Και να θέλεις να διαφωνήσεις, δεν μπορείς. Προγράμματα προεκλογικά καταθέτουν όλοι και τα πλείστα ικανοποιούν μεγάλες μάζες. Άλλωστε, είναι τόσο γενικόλογα, περιέχοντας ευχές κατά κύριο λόγο, παρά δεμσεύσεις για συγκεκριμένες αποφάσεις, που δεν ενοχλούν κανένα. Ή ενοχλούν ελάχιστους. Δεν θα σου πει κανένας π.χ. ότι «θα φορολογήσω αυτούς κι αυτούς για να βρω χρήματα να στηρίξω κάποιους άλλους», θα σου πει θα στηρίξουμε τον πρωτογενή τομέα. Όλοι στηρίζουν κατά καιρούς τον πρωτογενή τομέα, αλλά η γεωργοκτηνοτροφία πνέει τα λοίσθια. Στον βαθμό που είναι ακόμα ζωντανή, βέβαια. Δεν σου λέει τι θα προσθέσει στα μαθήματα που διδάσκονται τα παιδιά μας ή τι θα αφαιρέσει, αν θα αλλάξει τα βιβλία και ποια βιβλία, αν θα διαφοροποιήσει τη δομή και το περιεχόμενο και την στόχευση της διδακτέας ύλης, σου λέει ότι θα πάρει μέτρα για την προαγωγή… της κριτικής σκέψης. Και η παπαγαλία παραμένει η βάση της εκπαίδευσης στα κυπριακά σχολεία, το αναγνωρίζουν και οι εκπαιδευτικοί. Ακόμα και έκθεση να σου πουν να γράψεις, θα σου… εξηγήσουν και πώς θα την κτίσεις, τι πρέπει να περιλάβεις σε αυτήν αναλόγως θέματος, μπας και αυτοσχεδιάσεις και… υποχρεωτικά σου κόψουν τους βαθμούς.

Εν ολίγοις, η αναγνώστρια είχε τα δίκαιά της: Τι να τα κάνουμε τα προεκλογικά προγράμματα, αφού -και γενικόλογα και αδιάφορα που είναι -δεν εφαρμόζονται;

Ένας άλλος αναγνώστης (veritas), διερωτήθηκε κάτω από ένα σχετικό άρθρο του Ανδρέα Πιμπίσιη: «Παρακαλώ να μας ενημερώσει κάποιος, τόσο για τις σημερινές εκλογές όσο και για τις προηγούμενες, για τα εξής:

 – «Υπήρξε ποτέ προεκλογικό πρόγραμμα που δεν ήταν γεμάτο σπουδαίες προτάσεις προς επίλυση κάθε δυνατού προβλήματος των πολιτών;

 – Υπήρξε ποτέ πρόγραμμα οποιουδήποτε υποψηφίου, όσα χρόνια και αν πάμε πίσω, το οποίο πέραν από ιδέες/στόχους/επιθυμίες, περιλάμβανε και επεξήγηση υλοποίησης των ιδεών/στόχων;

Η απάντηση θεωρώ πως είναι δυστυχώς ένα τεράστιο ΟΧΙ και στα 2 ερωτήματα.

 – Υπάρχει ο οποιοσδήποτε που μπορεί να διαφωνήσει με τη διαπίστωση πως, αν από τα προγράμματα οποιασδήποτε κυβέρνησης που πέρασε από τον τόπο, είχε υλοποιηθεί έστω το 10% των προτάσεων/ιδεών/στόχων η Κύπρος σήμερα θα ήταν παράδεισος από κάθε άποψη;».

Σωστός και αυτός ο αναγνώστης, πάνω-κάτω. Ο οποίος προσέθεσε και το εξής: «Λυπάμαι που θα ακουστώ αιρετικός, αλλά, για πολλά χρόνια και ιδιαίτερα σε αυτές τις εκλογές, τονίζεται υπερβολικά το ζήτημα των προτάσεων/προγράμματος του κάθε υποψηφίου, ωσάν και ο ψηφοφόρος θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα στην καλύτερη έκθεση ιδεών». Ο ίδιος προσθέτει πως πρέπει να αποδίδουμε στο εξής μεγαλύτερη σημασία στην αξιοπιστία του καθενός.

Πώς προχωρούμε λοιπόν; Με ποια κριτήρια θα ψηφίσουμε;

Προσωπικά δεν θα ψηφίσω κανένα που μέσα στο πρόγραμμά του -και τις παρμβάσεις του- δεν θα βρω έστω κάτι που θα μου κάνει «κλικ». Για τον βαθμό αξιοπιστίας του καθενός (υποψηφίου ή κόμματος-υποστηρικτή) θεωρώ πως έχω καταλήξει κάπου. 

 

 

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Η ΜΙΑ μετά την άλλη οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης ανακοινώνουν ή σχεδιάζουν προγράμματα εξοικονόμησης ηλεκτρικής ενέργειας και μείωσης της χρήσης φυσικού αερίου, μπροστά στον κίνδυνο ελλείψεων τον χειμώνα, αλλά και για τη μείωση του κόστους για την παραγωγή ενέργειας στο εσωτερικό τους. 

ΠΡΟΣ την ίδια κατεύθυνση προχωρεί και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, η οποία επεξεργάζεται μέτρα «έξυπνης μείωσης της κατανάλωσης στις ώρες αιχμής», κάποια από τα οποία θα είναι, είπε η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, υποχρεωτικά, χωρίς να εξηγεί τι και πώς.

ΕΙΝΑΙ όμως λύση η μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρισμού και φυσικού αερίου; Ή καλύτερα, θα είναι χωρίς κόστος αυτή η μείωση; Ποιες θα είναι οι συνέπειες για τις ευρωπαϊκές οικονομίες, τους εργαζόμενους και την ανάπτυξη;

ΣΥΜΦΩΝΑ με το ΑΠΕ, η Ένωση Ιταλών Βιοτεχνών, Confartigianato, προειδοποίησε την Παρασκευή ότι «εξαιτίας της αύξησης της τιμής της ενέργειας κινδυνεύουν να χάσουν την θέση τους 3,5 εκατομμύρια εργαζόμενοι και να κλείσουν 881.000 βιοτεχνίες και μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας, αριθμός που αντιστοιχεί στο 20% του συνόλου».

ΣΥΜΦΩΝΑ με την Ένωση, «κινδυνεύουμε να γίνουμε μάρτυρες μιας πρωτοφανούς καταστροφής. Χρειάζονται άμεσες παρεμβάσεις για να επιστρέψει η τιμή της ενέργειας σε λογικά επίπεδα και να αποφευχθεί μια κρίση χωρίς προηγούμενο». Όσο όμως οι σχέσεις ΕΕ – Ρωσίας είναι τεταμένες, ούτε το διαθέσιμο αέριο θα αυξηθεί, ούτε οι τιμές θα πέσουν.

ΤΗΝ ΙΔΙΑ ώρα, σύμφωνα πάλι με το ΑΠΕ, ο πρόεδρος της Ένωσης Γερμανικής Βιομηχανίας (BDI) Ζίγκφριντ Ρούσβουρμ προειδοποίησε ότι «απειλείται η ίδια η ουσία της γερμανικής βιομηχανίας». «Η κατάσταση στις αγορές ηλεκτρικής ενέργειας και φυσικού αερίου είναι δραματική: οι τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος για το 2023 έχουν ξεπεράσει τα 700 ευρώ/MWh – περισσότερο από 15 φορές το επίπεδο των τιμών των προηγούμενων ετών. Η τιμή του φυσικού αερίου έχει αυξηθεί κατά 1000%, ξεπερνώντας τα 300 ευρώ/MWh. Η κατάσταση είναι ήδη ή θα είναι σύντομα τοξική για πολλές εταιρίες, όχι μόνο λόγω της έλλειψης αερίου, αλλά κυρίως λόγω των εντελώς παράλογων αυξήσεων των τιμών».

Ο ΚΥΡΙΟΣ Ρούσβουρμ ανέφερε ακόμη ότι τον Ιούλιο η κατανάλωση φυσικού αερίου της βιομηχανίας ήταν κατά 21% χαμηλότερη από ό,τι τον ίδιο μήνα του 2021, γεγονός το οποίο οφείλεται στη δραματική πτώση της παραγωγής. «Πρόκειται για την έκφραση ενός τεράστιου προβλήματος», τονίζει.

ΑΠΟ πλευράς της, η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής περηφανεύτηκε την Τετάρτη ότι οι προσπάθειες  αποδίδουν, καθώς η συμβολή του ρωσικού φυσικού αερίου για την κάλυψη των ευρωπαϊκών αναγκών μειώθηκε από το 40% στο 9%. Ναι, αναπληρώθηκαν όμως οι ποσότητες αερίου που δεν παραδίδονται πια από τη Ρωσία στις ευρωπαϊκές αγορές; Και όσες αναπληρώθηκαν, μήπως ήταν ακόμα ακριβότερες;

 

 

Σοβαρά, κ. Μπλίνκεν;

Μόνο η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν αντιλαμβάνεται αυτό που θεωρεί δεδομένο όλος ο πλανήτης; Ότι οι ΗΠΑ βγαίνουν κερδισμένες από την εισβολή στην Ουκρανία και την ενεργειακή κρίση που απειλεί με κατάρρευση τις ευρωπαϊκές κοινωνίες; Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Άντονι Μπλίνκεν δήλωσε την Παρασκευή, λίγο πριν συνεδριάσουν οι υπουργοί Ενέργειας της ΕΕ, πως η Ευρώπη έχει την ευκαιρία να απεξαρτηθεί εντελώς από την ενέργεια της Ρωσίας. «Υπάρχει μια τεράστια ευκαιρία (…) να γλιτώσουν μια και καλή από αυτή την εξάρτηση από τη Ρωσία, να γλιτώσουν από αυτή την εξουσία που ασκεί η Ρωσία στην Ευρώπη, χρησιμοποιώντας την ενέργεια ως όπλο», τόνισε ο Μπλίνκεν. Θα θέλαμε να ξέρουμε τη θέση του κ. Μπλίνκεν στο αίτημα ευρωπαϊκών κυβερνήσεων να τεθεί πλαφόν στις τιμές εισαγωγής φυσικού αερίου όχι μόνο για τη ρωσική Gazprom αλλά και για τις εταιρείες που εξάγουν υγροποιημένο αέριο στην Ευρώπη, από τις ΗΠΑ και αλλού. Διότι και αυτές κάνουν υπερκέρδη τώρα πια.

 

 

Αχ, αυτή η αγορά

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του Φιλελευθέρου για τη συζήτηση στη Βουλή για τα ενοίκια:

 – Το πρόβλημα των ακριβών ενοικίων θεωρείται μεγαλύτερο στη Λεμεσό, όπου τα μονάρια κυμαίνονται μεταξύ €800-€1.200 μηνιαίως, ενώ τα δυάρια ξεκινούν από €1.300 και τα στούντιο από €600.

 – Ο εκπρόσωπος των φοιτητών του ΤΕΠΑΚ ανέφερε πως, λόγω των υψηλών ενοικίων, πολλοί φοιτητές είτε σταμάτησαν τις σπουδές τους, είτε δεν τις ξεκίνησαν καν.

– Σε περιοχές γύρω από τα πανεπιστήμια το νοίκι αυξήθηκε κατά 25%-30%.

 – Φοιτητές πανεπιστημίων της Λευκωσίας νοικιάζουν διαμερίσματα ενός υπνοδωματίου στον κατεχόμενο Άγιο Δομέτιο και σε άλλες περιοχές, όπου το νοίκι αρχίζει από €250 σε σχέση με €500-€700 στις ελεύθερες περιοχές.

Τελικά, αυτό εννοούσαν όσοι έλεγαν πως η αγορά ξέρει να αυτορυθμίζεται;