Για πόσους θα είναι το «υπέρτατο κριτήριο» το Κυπριακό;

Στο τελευταίο μέρος της… τριλογίας του που δημοσιεύτηκε στο philenews για τους τρεις υποψήφιους Προέδρους που προπορεύονται στις δημοσκοπήσεις, ο τέως γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ Άντρος Κυπριανού αναφέρεται στην υποψηφιότητα Ανδρέα Μαυρογιάννη και μας καλεί να τον επιλέξουμε.

Για το τι να αναμένουμε από τον κ. Μαυρογιάννη στο μέγα θέμα του Κυπριακού, ο κ. Κυπριανού αναφέρθηκε στις τελευταίες παραγράφους του άρθρου του «για να του δώσει την απαραίτητη βαρύτητα», όπως γράφει. Δεκτό.

Προσπερνώ για την ώρα την πρώτη παράγραφο που αφορά το Κυπριακό και πάω στη δεύτερη. Γράφει ο κ. Κυπριανού: «Είναι γεγονός ότι κάποιοι μπορεί να δυσπιστούν για το πώς θα χειριστεί το Κυπριακό. Μπορεί και πρέπει να πείσει ότι θα συνιστά προτεραιότητα η λύση όπως τη συμφωνήσαμε με τη διεθνή κοινότητα και την τουρκοκυπριακή κοινότητα. Λύση στην οποία Ελληνοκύπριοι, Τουρκοκύπριοι, Μαρωνίτες, Αρμένιοι και Λατίνοι θα είμαστε αφέντες στο κυρίαρχο μας κράτος, απαλλαγμένοι από εγγυήσεις, ξένους στρατούς και συρματοπλέγματα».

Προσωπικά δεν αμφιβάλλω ότι ο κ. Μαυρογιάννης θα θέσει ως προτεραιότητα την επίλυση του Κυπριακού, ούτε ότι θα επιδιώξει λύση «όπως τη συμφωνήσαμε με τη διεθνή κοινότητα και την τουρκοκυπριακή κοινότητα». Θεωρώ δε, πως ο τομέας πολιτικής για τον οποίο δεν υπάρχουν αμφιβολίες -ή υπάρχουν οι λιγότερες- για τις βασικές επιλογές και επιδιώξεις του κ. Μαυρογιάννη σε περίπτωση εκλογής του είναι το Κυπριακό. Και πιστεύω πως δεν αμφιβάλλουν ούτε οι ψηφοφόροι που δεν θα τον επιλέξουν, γιατί ακριβώς διαφωνούν με τις θέσεις του αυτές. Το ότι τις έχει αυτές τις θέσεις, νομίζω λίγοι αμφιβάλλουν. Σε αντίθεση με άλλους υποψήφιους, για τους οποίους είναι πολύ μεγάλη -ή μεγαλύτερη- η δυσπιστία ως προς το τι πραγματικά πρεσβεύουν στο Κυπριακό.

Νομίζω πως το πρόβλημα, που δεν αντιμετωπίζει μόνο ο κ. Μαυρογιάννης αλλά όλοι οι υποψήφιοι, είναι πως έχει συρικνωθεί επικίνδυνα το ποσοστό των ψηφοφόρων που πιστεύουν ότι κατά την επόμενη πενταετία θα δοθεί πραγματικά στον διάδοχο του κ. Αναστασιάδη η δυνατότητα να διεκδικήσει, στο τραπέζι των συνομιλιών, μια λύση όπως την έχουμε συμφωνήσει σε προηγούμενα χρονικά στάδια. Η απαισιοδοξία έχει κτυπήσει κόκκινο, καθώς η επαναλαμβανόμενη τοποθέτηση από πλευράς Τουρκίας και της θλιβερής ηγεσίας των Τ/Κ για δύο κράτη, κυριαρχική ισότητα και ενταφιασμό της ΔΔΟ δεν αφήνει περιθώρια να πιστεύουν πολλοί ότι θα ξαναζήσουμε συνθήκες δημοψηφίσματος (οκ, με άλλο σχέδιο), ούτε καν διαδικασίες όπως του Μοντ Πελεράν και του Κραν Μοντανά. Επιπλέον, μοιάζει σαφές πως το μακρύ αδιέξοδο, οι χειρισμοί Αναστασιάδη και κυρίως η τουρκική συμπεριφορά έχουν αυξήσει το ποσοστό όσων δεν προσβλέπουν στη ΔΔΟ ή δεν την αποδέχονται. 

Υπό αυτές τις συνθήκες, δεν εκπλήσσει κανένα που σε αυτή την προεκλογική περίοδο το ενδιαφέρον για το Κυπριακό είναι, τουλάχιστο για την ώρα, πολύ μικρό σε μεγάλη μερίδα του εκλογικού σώματος.

Επιστρέφοντας στο άρθρο του Άντρου Κυπριανού, θα συμφωνήσουμε μαζί του πως «ο Α. Μαυρογιάννης, με την στήριξη του ΑΚΕΛ, μπορεί να εργαστεί για την αποκατάσταση της αξιοπιστίας της ελληνοκυπριακής πλευράς στη διεθνή κοινότητα. Με ειλικρίνεια και επιμονή στο συμφωνημένο πλαίσιο, το έργο που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα και από εκεί που μείναμε στο Κραν Μοντανά να πείσει τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό ότι η λύση Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, με πολιτική ισότητα όπως ερμηνεύεται στα σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ, είναι η μόνη επιλογή».

Ναι, θα μπορούσε. Αν του δοθεί η δυνατότητα από την τουρκική πλευρά, αλλά και από τη διεθνή κοινότητα. Άλλωστε η αξιοπιστία μας είναι στα Τάρταρα μετά την προεδρία Αναστασιάδη, συνεπώς η βελτίωση, έστω, δεν πρέπει να είναι και πολύ δύσκολη υπόθεση.

Για να έχει όμως ελπίδες ο κ. Μαυρογιάννης ότι θα κεφαλαιοποιήσει στις εκλογές τις κατ’ αναλογία σαφείς του θέσεις στο Κυπριακό και την προσωπική του αξιοπιστία εντός και εκτός Κύπρου, όπως και την υποσχεθείσα βοήθεια του ΑΚΕΛ, θα πρέπει πρώτα να πείσει το ακροατήριο αυτής της λύσης ότι το άλυτο Κυπριακό παραμένει ένα ζωντανό θέμα στη διεθνή σκακιέρα και η ΔΔΟ μια προοπτική που είναι αποδεκτή στο τραπέζι από όλους τους παίκτες.

Μια κάποια ελπίδα για τον κ. Μαυρογιάννη είναι να βγει αληθινός ο Νίκος Κατσουρίδης, ο οποίος είχε δηλώσει τον περασμένο Απρίλιο σε συνέντευξη στον «Φιλελεύθερο» πως μπορεί πριν από εκλογές το ενδιαφέρον για το Κυπριακό να ατονεί και να φαίνεται πως δεν επηρεάζει πολλούς, αλλά την ώρα της κάλπης το θέμα της επιβίωσής μας αποκτά τη βαρύτητα που του αξίζει. «Είναι το υπέρτατο κριτήριο με το οποίο κρίνουμε τελικά», είχε πει στην Ανδρούλα Ταραμουντά.

 

 

 

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

ΔΕΝ τα καταφέρνουμε ούτε στη μελέτη των δεδομένων, ούτε στον προγραμματισμό, ούτε στον σχεδιασμό. Ας το δεχθούμε πως είμαστε κράτος του άρπα κόλλα. Ό,τι βρέξει. Βλέποντας και κάνοντας.

ΜΑΣ παρουσίασε τις προάλλες ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας την «Κύπρο του Αύριο», αλλά στη Βουλή, στην Επιτροπή Εσωτερικών, παρουσιάστηκε και μια θλιβερή σελίδα της Κύπρου του Σήμερα. Που έγινε αφιλόξενη και απρόσιτη, λόγω και ακριβών ενοικίων και ακριβών κατοικιών. Αφιλόξενη και για τους μόνιμους κατοίκους της.

ΦΑΓΩΘΗΚΑΜΕ για σειρά ετών να προάγουμε τάχα την ανάπτυξη, πουλώντας διαβατήρια και όταν υποχρεωθήκαμε να σταματήσουμε, βρήκαν χρόνο οι «αρμόδιοι» να διαπιστώσουν ότι εκτός της άλλης ζημιάς που έγινε στον τόπο, «καταφέραμε» να κάνουμε απρόσιτες για ιδιοκατοίκηση πολλές περιοχές.

ΜΟΛΙΣ τέλειωσε το πάρτι των διαβατηρίων, θυμηθήκαμε να μετατρέψουμε την Κύπρο σε φιλόξενο χώρο εγκατάστασης της έδρας μεγάλων εταιρειών που δραστηριοποιούνταν κυρίως σε χώρες της πρώην ανατολικής Ευρώπης. Και να φιλοξενήσουμε και χιλιάδες υπαλλήλους τους. Για να πάρει τα πάνω της η οικονομία.

ΓΙΑ να είμαστε δίκαιοι, λίγο-πολύ σε όλους καλοάρεσε η ιδέα. Να έρθουν εδώ επιχειρήσεις και επιχειρηματίες που το φυσούν, να φέρουν και καλοπληρωμένους και καταρτισμένους υπαλλήλους τους, να ρίξουν χρήμα στο παζάρι.

ΚΑΙ ΦΑΙΝΕΤΑΙ πως ήρθαν αρκετές εταιρείες και μεγάλος αριθμός εργαζομένων. Και θα φέρουν και άλλες, λένε.

Η ΡΩΣΙΚΗ εισβολή στην Ουκρανία και οι κυρώσεις σε Ρωσία – Λευκορωσία αύξησαν τον ρυθμό μετεγκατάστασης στην Κύπρο.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ διαπιστώνουμε πως δεν έχουμε πού να τους βάλουμε. Για την ακρίβεια, δεν έχουμε πού να βάλουμε τους Κύπριους της χαμηλής και μεσαίας εισοδηματικής τάξης, που αναζητούν να ενοικιάσουν στέγη και πέφτουν τα μαλλιά τους όταν ακούν τα ενοίκια που ανοίγει ο καθένας το στόμα του και ζητά.

ΔΙΟΤΙ, απ’ ότι λένε όσοι ασχολούνται με την κτηματαγορά, οι επιχειρηματίες και οι πλείστοι υπάλληλοί τους που αναζητούν στέγη στην Κύπρο, εν τέλει βρίσκουν, πληρώνοντας χοντρά.

ΓΙΑ τους υπόλοιπους που αναζητούν στέγη, πρέπει να κατεβάσει κάτι άλλο ευφάνταστο το πολυμήχανο μυαλουδάκι μας. Βλέπετε, το πολυδιαφημισμένο εθνικό Σχέδιο Ανάκαμψης, του ενός δισεκατομμυρίου, δεν λέει κάτι για την στέγαση, ατυχήσαμε.

 

ΕΝ ΣΥΝΤΟΜΙΑ

 

 

 

Είναι απαραίτητη;

Η υπουργός Ενέργειας ενημέρωσε πως ζήτησε από το Συμβούλιο Υπουργών Ενέργειας οι όποιες αποφάσεις ληφθούν για μέτρα μείωσης της κατανάλωσης ηλεκτρικής ενέργειας να είναι προαιρετικές, ώστε να ληφθούν υπόψη οι ιδιαιτερότητες κάποιων χωρών. Για παράδειγμα η Κύπρος, που δεν χρησιμοποιεί φυσικό αέριο στην ηλεκτροπαραγωγή. Ή χώρες όπως η Ισπανία και η Πορτογαλία, που εξασφαλίζουν προμήθειες φυσικού αερίου από πηγές άλλες από τη ρωσική.

Ωστόσο, η ανακοίνωση της Κομισιόν φαίνεται να παραπέμπει σε υποχρεωτική λήψη μέτρων για μείωση της κατανάλωσης ρεύματος σε ποσοστό 5% σε ώρες αιχμής, ενώ θα είναι προαιρετική η μείωση έως 10%, ανεξαρτήτως ωρών ηλεκτροδότησης.

Από την άλλη, καμιά πρόταση της Επιτροπής δεν πρέπει να θεωρείται δεδομένη. Οι προτάσεις θα εξεταστούν στις 30 Σεπτεμβρίου σε σύνοδο των υπουργών Ενέργειας, όπου αναμένεται και πάλι να διατυπωθούν διαφωνίες.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε πώς θα διαχειριστεί η Κυβέρνηση μια υποχρέωση για μείωση της κατανάλωσης ηλεκτρισμού. Η εξοικονόμηση είναι απαραίτητη και χρήσιμη ούτως ή άλλως. Όταν όμως θα επηρεάσει την παραγωγή, σε μια περίοδο κρίσης όπως η τωρινή, το πράγμα αλλάζει. Ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει, για την ώρα, θέμα επάρκειας ηλεκτρισμού στην Κύπρο.

 

 

 

 

Οι θέσεις στην ΑΗΚ

Οι πληροφορίες αναφέρουν πως είναι πιθανή μια νέα δημόσια αντίδραση των εργαζομένων στην ΑΗΚ, καθώς το διοικητικό συμβούλιο και η διεύθυνση της Αρχής δεν προτίθενται να δημοσιοποιήσουν τη δυσάρεστη έκπληξη που δοκίμασαν όταν άκουσαν τις προθέσεις των υπουργείων Οικονομικών και Ενέργειας αναφορικά με τις εκατοντάδες (κάπου 350) θέσεις εργασίας που ζήτησαν, για να μειωθούν τα προβλήματα ελλιπούς στελέχωσης σε κρίσιμες υπηρεσίες, περιλαμβανομένου του δικτύου, που αποδεικνύεται ανεπαρκές για τη σύνδεση των νέων φωτοβολταϊκών. Οι πληροφορίες λένε πως τα υπουργεία θέλουν να κόψουν τη μεγάλη πλειοψηφία των θέσεων. Επισήμως, αυτό που λέγεται είναι πως «το θέμα είναι υπό διαβούλευση».