Κυκλοφορούν στο κινηματογραφικό στερέωμα μερικές ατυχείς, απλουστευτικές κινηματογραφικές παραγωγές όπου καταφθάνει κάποιος Αμερικανός ή Αμερικανοί σε μια επινοημένη πολίχνη κάπου στην Αμερική και χωρίς να το καταλάβει μπλέκει σε ένα σκοτεινό δίκτυο συνομωσίας. Αποτείνεται στον σερίφη για βοήθεια – πιασμένος. Αποτείνεται στον ντόπιο δικαστή – και αυτός πιασμένος. Στον επόμενο ευυπόληπτο πολίτη – και αυτός μέσα στο κόλπο. Τελικά, στο πνεύμα του κλασικού Χόλυγουντ της παντοδυναμίας του «καλού», συνασπίζεται με μερικά άλλα θύματα της πλεκτάνης ή καλεί κάποιο αδιάφθορο από την υπόλοιπη, αγαθή, Αμερική και συντρίβει το κράτος της διαφθοράς.
Κάτι τέτοιο θυμίζει το πόρισμα της Ανεξάρτητης Αρχής κατά της Διαφθοράς. Παρουσιάζονται να συμμετέχουν ή να ανέχονται ή να σιωπούν όλοι οι βασικοί θεσμοί: πρόεδρος της Δημοκρατίας, υψηλόβαθμος δικαστικός, αξιωματούχοι εντεταλμένοι με την καταστολή του παράνομου χρήματος, αστυνόμοι, επιδραστικοί ιδιώτες, όλοι. Να θυμίσουμε ότι μεταξύ των γεγονότων που εξετάστηκαν ήταν και η θέσπιση «φωτογραφικού» νομοθετήματος για την εξυπηρέτηση μεγιστάνα, η παράνομη σύλληψη και κράτηση στην Κύπρο της συζύγου του προκειμένου να υποχωρήσει στις πιέσεις του. Και δυστυχώς, μέχρι στιγμής τουλάχιστον αυτό το έργο δεν τελειώνει με τη συντριβή των «κακών». Μια φάση του τουλάχιστον, τέλειωσε με τη φυγάδευση της συγκεκριμένης κυρίας στο εξωτερικό για να γλυτώσει από τα πλοκάμια της διαπλοκής. Και που συμβαίνουν αυτά; Όχι σε μια πολίχνη. Συμβαίνουν σε μια υποτιθέμενη χώρα, με υποτιθέμενο σύνταγμα και με υποτιθέμενους θεσμούς. Μέλος μάλιστα μιας Ενωσης που λέγεται Ευρωπαϊκή. Μια χώρα η οποία κραδαίνει την υποτιθέμενη ευνομία της για να κατακεραυνώνει το ψευδοκράτος της κατοχής.
Αν όμως όλα αυτά δεν συμβαίνουν σε μια πολίχνη αλλά σε μια χώρα τότε που θα πάμε οι πολίτες για να γλυτώσουμε; Αυτό όμως είναι το πρόβλημα ότι η στάση μας είναι στάση φυγής από την πραγματικότητα.
Ας δούμε όμως τα δεδομένα: Τα γεγονότα, αντικείμενο της έρευνας, περιλαμβάνονται σε βιβλίο που κυκλοφόρησε το 2022. Σχολιάζεται από τότε και το περιεχόμενο του ήταν συντριπτικό. Κινήθηκαν θεσμοί για διερεύνηση του; Η αστυνομία δεν κινήθηκε. Ο Γενικός Εισαγγελέας που μπορεί να κινηθεί αυτεπάγγελτα δεν κινήθηκε. Ενθρονίστηκε ο νέος πρόεδρος της Δημοκρατίας τον Φεβρουάριο του 2023 και δεν κινήθηκε. Διαδοχικοί Υπουργοί Δικαιοσύνης δεν κινήθηκαν. Δηλαδή κανένας εντεταλμένος θεσμός αυτής εδώ της Δημοκρατίας δεν κινήθηκε παρά το γεγονός ότι το βιβλίο δημιουργούσε σάλο. Η Αρχή κατά της Διαφθοράς, παρά το γεγονός ότι επικαλείται το δικαίωμα να κινηθεί αυτεπάγγελτα (άρθρο 6(2) του νόμου της) ενεργοποιήθηκε μόνο αφού έλαβε την καταγγελία Μαυρογιάννη. Η καυτή πατάτα πέρασε στα χέρια λειτουργών επιθεώρησης με επικεφαλής μια ξένη – Αυστραλή. Μετά από κάποια χρόνια καταλήξαμε στο συντριπτικό πόρισμα που δημοσιεύθηκε προ ημερών. Και εξεδόθη από μια Αρχή η οποία και αυτή είχε ντροπιαστικά ξεδοντιαστεί προκαταβολικά ώστε να αποτελεί απλώς μια βιτρίνα. Δεν διαθέτει ανακριτικές εξουσίες. Εκκρεμούν δε σχετικές τροπολογίες στη Βουλή από το ’22. Τίποτα. Τέτοια ήταν η αντίρροπη πίεση; Τί σημαίνει πρακτικά αυτό; Το πόρισμα δεν αποτελεί ανακριτικό έργο. Θα πρέπει να ξαναγίνει. Εκ του μηδενός! Είτε από την αστυνομία είτε από ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές. Η αστυνομία βεβαίως ήδη έχει περιέλθει σε ανυποληψία. Οπότε ο διορισμός ανεξάρτητων ποινικών ανακριτών υπό το άρθρο 4 του Κεφ.155 είναι μονόδρομος. Ο Γενικός και Βοηθός Εισαγγελέας δήλωσαν κώλυμα λόγω της σχέσης με τον τέως πρόεδρο της Δημοκρατίας. Οι αποφάσεις, λέγουν, θα λαμβάνονται από το Εισαγγελικό Συμβούλιο. Αβέβαιη εξέλιξη. Δυσοίωνος θεσμικός ακρωτηριασμός μια και οι βασικοί θεσμοί δεν μπορούν να επιτελέσουν τη λειτουργία τους.
Ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, δια του εκπροσώπου του, δήλωσε αποφασισμένος να αντιμετωπίσει το κράτος της διαφθοράς. Όπως και να διορίσει ανεξάρτητους ποινικούς ανακριτές. Έωλο ακούγεται. Πώς δικαιολογείται η μη ενεργοποίηση του συντεταγμένου κράτους για τόσα χρόνια σε αυτό το θέμα; Πώς δικαιολογείται ο μη διορισμός ανεξάρτητων ποινικών ανακριτών στις άλλες κραυγαλέες περιπτώσεις; Ας ελπίσουμε ότι αυτή το φορά η απρόσμενη διαφάνεια καθώς και μια κατά τα άλλα ληθαργική κοινή γνώμη θα σπάσουν το τείχος της ένοχης ανοχής.
*Δικηγόρος
