Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Σομαλός, του οποίου η αίτησή του απορρίφθηκε αρχικά από την Υπηρεσία Ασύλου για παροχή διεθνούς προστασίας, αναγνωρίστηκε προχθές ως πρόσφυγας από το Δικαστήριο, επειδή χρειάζεται προστασία λόγω των συνθηκών στη χώρα του.
Στην ανατροπή της αρχικής απορριπτικής απόφασης συνέβαλαν το γεγονός ότι φυλακίστηκε και βασανίστηκε από ένοπλη οργάνωση στη Σομαλία, καθώς και η αεροπορική επίθεση Αμερικανών το 2018 για την οποία συνελήφθη. Ο αιτητής 25 ετών σήμερα εγκατέλειψε το 2020 την χώρα του και εισήλθε παράτυπα στη Δημοκρατία το 2021. Ακολούθως, υπέβαλλε αίτηση για παροχή διεθνούς προστασίας και σε συνέντευξη του από αρμόδιο λειτουργό της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (EUAA) δεν έγιναν πιστευτοί οι ισχυρισμοί του περί σύλληψης και βασανισμού του, γι’ αυτό και απορρίφθηκε.
Ο Σομαλός προσέφυγε στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας χωρίς δικηγόρο και σε γραπτή αγόρευσή του προέβαλε φόβο δίωξης, την οποία θα αντιμετωπίσει στη χώρα του με βάση κατηγοριών για την ιδιότητα μέλους της κυβέρνησης της Σομαλίας. Επιπλέον, κατέγραψε ότι υπέστη βασανιστήρια στη φυλακή της πόλης Haradhere, πόλη καταγωγής του και επιπλέον αναφέρθηκε στην ύπαρξη της εξτρεμιστικής ομάδας Al Shabab, η οποία διατηρεί τον έλεγχο στη πόλη του. Τέλος, ζήτησε από το Δικαστήριο προστασία λόγω του κινδύνου που αντιμετωπίζει στη χώρα του.
Όπως ανέφερε, στις 12 Οκτωβρίου 2018 έλαβε χώρα αεροπορική επιδρομή των αμερικανικών δυνάμεων στην περιοχή διαμονής του. Ο αιτητής, ο αδερφός του και άλλα τέσσερα άτομα κατηγορήθηκαν ότι συνεργάζονταν με τις κυβερνητικές δυνάμεις και ότι βοηθούσαν τις αμερικάνικες δυνάμεις. Τους συνέλαβαν και τους οδήγησαν στο Αστυνομικό Τμήμα όπου τους κακοποίησαν. Δήλωσε ότι παρέμεινε έναν χρόνο και δέκα μήνες στη φυλακή Abu Cubeyd όπου υποβλήθηκε σε βασανιστήρια. Ο αδερφός του ήταν κρατούμενος στην ίδια φυλακή και μετά από βασανιστήρια, καθώς εξαναγκάστηκε να βάλει το κεφάλι του μέσα σε πλαστική σακούλα, απεβίωσε. Όταν ο θείος του ενημερώθηκε για τον θάνατο του αδερφού του, αποφάσισε να τον βοηθήσει να αποφυλακιστεί με εγγύηση στις 3 Αυγούστου 2020. Ακολούθως, διέφυγε μέσω Κένυας από τη χώρα του.
Το Δικαστήριο έκρινε πως από τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιόν του δεν προκύπτει ότι πραγματοποιήθηκε σχετική εξειδικευμένη αξιολόγηση. Αντιθέτως, σημειώνει η δικαστής Ελένη Ρήγα, κατά τη συνέντευξη ο αιτητής, αναφερόμενος στα τραύματα που απέδιδε στην καύση πλαστικού, προσφέρθηκε να τα επιδείξει και ο λειτουργός της EUAA απάντησε ότι αυτό δεν ήταν αναγκαίο. «Η προσφορά αυτή δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ή την προέλευση των τραυμάτων. Καταδεικνύει, όμως, προθυμία υποστήριξης του ισχυρισμού με στοιχείο που δεν διερευνήθηκε.
Υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, η απουσία ιατρικής τεκμηρίωσης δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αυτοτελής λόγος απόρριψης», αναφέρει. Ήταν η κατάληξη του Δικαστηρίου πως η αποδεκτή ιδιότητα του αιτητή ως θύματος βασανιστηρίων συνεκτιμήθηκε ως ουσιώδης προσωπική περίσταση. Η αναγνώρισή του ως πρόσφυγας θεμελιώνεται, ωστόσο, στη σωρευτική πλήρωση των ουσιαστικών προϋποθέσεων του προσφυγικού καθεστώτος και όχι αυτοτελώς στην ευαλωτότητά του.
