Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Της Αναστασίας Μηνά, Λειτουργός Επικοινωνίας, Ίδρυμα Λαόνα

Η μεσογειακή φύση φιλοξενεί μεγάλη ποικιλία αυτοφυών θάμνων που για αιώνες συνόδευαν την καθημερινότητα μας, προσφέροντας τροφή, αρωματικές και φαρμακευτικές πρώτες ύλες και άλλα χρήσιμα προϊόντα. Σήμερα, παρόλο που εξακολουθούν να αποτελούν μέρος του φυσικού μας τοπίου, η αξία και οι παραδοσιακές τους χρήσεις μας είναι σχεδόν άγνωστες.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η μυρτιά ή μερσινιά (Myrtus communis L.), ένας αειθαλής, πολυετής θάμνος με υψηλή οικολογική και φαρμακευτική αξία. Τα φύλλα της χρησιμοποιούνται παραδοσιακά ως υποκατάστατο δάφνης στη μαγειρική. Τα άνθη αποτελούν σημαντική πηγή νέκταρ και γύρης για την παραγωγή μελιού μυρτιάς, υψηλής αρωματικής αξίας. Οι καρποί είναι πλούσιοι σε αντιοξειδωτικά και φυτικές ίνες, καταναλώνονται νωποί ή χρησιμοποιούνται σε λικέρ και μαρμελάδες.

Παράλληλα, τα παραπάνω φυτικά όργανα περιέχουν αιθέρια έλαια που παρουσιάζουν αντισηπτική, βακτηριοκτόνο, στυπτική και ήπια αποχρεμπτική δράση – βοηθούν δηλαδή στο καθάρισμα των πνευμόνων από τις βλέννες – και χρησιμοποιούνται σε σκευάσματα για το αναπνευστικό, σε καλλυντικά και στην αρωματοποιία.

Πέρα από τις χρήσεις της για τον άνθρωπο, παρέχει τροφή και καταφύγιο σε πουλιά, έντομα και άλλα μικρά ζώα και συμβάλλει στη διατήρηση της βιοποικιλότητας. Χάρη στο εκτεταμένο της ριζικό σύστημα βοηθά στη συγκράτηση του εδάφους και στον περιορισμό της διάβρωσης. Η μυρτιά είναι προσαρμοσμένη στις μεσογειακές κλιματικές συνθήκες, απαιτεί περιορισμένες ποσότητες νερού και παρουσιάζει μεγάλη αντοχή στη ξηρασία. Συνήθως, συνυπάρχει με την πικροδάφνη, τη δάφνη και τη σχινιά, ιδιαίτερα σε ρεματιές και σκιερές πλαγιές.

Η μυρτιά είναι μόνο ένα από τα πολλά είδη που συναντούμε στην κυπριακή φύση με τόσες ωφέλιμες ιδιότητες. Θάμνοι όπως η σχινιά, η τρεμιθιά και η κουμαριά είναι χαρακτηριστικά φυτά της τοπικής βλάστησης που διαχρονικά προσέφεραν τροφή, αρωματικές και φαρμακευτικές πρώτες ύλες καθώς και άλλα προϊόντα της καθημερινής ζωής. Η προστασία των αυτοφυών θάμνων δεν αφορά μόνο τη διατήρηση μεμονωμένων φυτικών ειδών. Αφορά τη διαφύλαξη της βιοποικιλότητας, της φυσικής κληρονομιάς και της παραδοσιακής γνώσης που θα πρέπει να μεταφερθεί στις επόμενες γενιές.

Το παραπάνω άρθρο γράφτηκε στα πλαίσια του έργου AENaON που προβάλει την διατροφική αξία των άγριων εδώδιμων φυτών και καρπών. Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Προγράμματος Interreg Ελλάδα-Κύπρος 2021–2027, με επικεφαλής το Ελληνικό Μεσογειακό Πανεπιστήμιο (ΕΛΠΕΠΑ) και τη συμμετοχή του Τεχνολογικού Πανεπιστημίου Κύπρου (ΤΕΠΑΚ), της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου (ΠΝΑ), του Ιδρύματος Λαόνα και του Περιφερειακού Φυτωρίου Νοτίου Αιγαίου Α.Ε. Το σχετικό περιεχόμενο αποτελεί αποκλειστική ευθύνη των συντακτών του και δε μπορεί σε καμία περίπτωση να εκφράζει τις επίσημες απόψεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης, των συμμετεχουσών χωρών και της Ειδικής Υπηρεσίας Interreg 2021-2027 (Διαχειριστικής Αρχής)»

Περισσότερες πληροφορίες: Τηλ. 25 358632 | Email: info@laona.org