Ο Προκόπης Γεωργίου, πρώην ανώτερος αστυνόμος, υποστηρίζει ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας δεν έπρεπε να εγκαταλείψει το υπουργείο του.

Παραιτήθηκε οικειοθελώς ο υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, λόγω έντονης ρήξης με τον υπουργό Άμυνας της χώρας. Τούτο, κατ’ εμέ, είναι απαράδεκτο και ανεπίτρεπτο, γιατί δεν μπορεί ένα πολιτικό πρόσωπο σε ένα νευραλγικό πόστο, όπως είναι το αξίωμα του υπουργού Εξωτερικών, να το παρατήσει αφήνοντας την πατρίδα του στο έλεος, άσχετα αν ο πρωθυπουργός ανέλαβε και τούτο το υπουργείο. Μια λαϊκή ρήση λέει: «Όποιος λειτουργεί δυο εκκλησιές, της μιας γελά της». Το πρωθυπουργικό αξίωμα είναι σημαντικότερο από αυτό του υπουργού Εξωτερικών, άρα, τούτο χαμένο. 
Η παραίτηση Κοτζιά, ασφαλώς, είναι εσωτερικό θέμα του ελληνικού λαού. Όμως, έχει άμεση σχέση με τα όσα έγιναν ή πρόκειται να γίνουν στο μαρτυρικό νησί μας. Απερίφραστα υποστηρίζω ότι η παραίτηση Κοτζιά είναι βαρύ πλήγμα για το εθνικό μας θέμα. Ο εθνισμός του Κοτζιά δεν έπρεπε να συμβιβασθεί με την παραίτησή του, έπρεπε να περικλείεται από δύο στοιχεία καθαρά και αιώνια: Από αγάπη προς την Ελλάδα και από αγάπη προς την Κύπρο και να παρέμενε στο πόστο του. Ουδείς πρέπει να αμφιβάλλει ότι ως Ελληνισμός βρισκόμαστε σε μια εποχή ταραγμένη και σκοτεινή, ο σουλτάνος της Άγκυρας απειλεί ξεκάθαρα και αμφισβητεί, όχι μόνο την κυριαρχία της Κύπρου μας, αλλά ολόκληρης της Ελλάδας. Η φωτεινή μορφή του Κοτζιά, πνευματικού αντιπροσώπου του ζωντανού Ελληνισμού, υπέρμαχου των δικαίων του κυπριακού λαού, ήταν εγγύηση ότι ήταν ό άνθρωπος που δεν συμβιβαζόταν με την καταβαράθρωση των δικαίων μας. Τα όσα του καταλόγισε ο «Φανφαρόνος» υπουργός Άμυνας, συντάραξαν την καθαρότητα της ψυχής του, απέδειξε ότι μέσα του υπήρχε μια υπέρμετρη ευαισθησία για κάτι που ήταν τρομερά «ασυμβίβαστο» με τον σωστό χειρισμό διαφόρων εθνικών προβλημάτων, με την ακεραιότητα, την εντιμότητα και, κυρίως, με το δυναμικό στοιχείο του πατριωτισμού του, αίτια ασυμβίβαστα ή και ανώτερα των υπουργικών θώκων. Σθεναρά αντέδρασε ο Κοτζιάς στα όσα του καταλόγισαν και η όλη στάση του αντιφέγγει όλη την ορμητικότητα και τη δύναμη του εθνισμού του. Υπεράνω όλων, κ. Κοτζιά, η πατρίδα. Έλα πίσω εφ’ ω ετάχθης, στο Υπουργείο Εξωτερικών. Η Κύπρος σε ζητά.