Η παγκρεατίτιδα αποτελεί μια σχετικά συχνή αλλά και σοβαρή ασθένεια στους σκύλους, η οποία χρειάζεται άμεση διάγνωση και σωστή θεραπευτική αντιμετώπιση.
Τι είναι όμως η παγκρεατίτιδα, γιατί θεωρείται επικίνδυνη, ποια συμπτώματα προκαλεί και πώς αντιμετωπίζεται;
Για να κατανοήσουμε καλύτερα τη συγκεκριμένη πάθηση, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε τον ρόλο του παγκρέατος στον οργανισμό.
Το πάγκρεας είναι ένα όργανο με δύο βασικές λειτουργίες. Η πρώτη είναι η παραγωγή ινσουλίνης, η οποία γίνεται από τα κύτταρα του λεγόμενου ενδοκρινικού παγκρέατος. Η δεύτερη είναι η παραγωγή πεπτικών ενζύμων που συμβάλλουν στη διάσπαση σακχάρων και λιπών. Τα κύτταρα που επιτελούν αυτή τη λειτουργία αποτελούν το εξωκρινές πάγκρεας.
Σε φυσιολογικές συνθήκες, τα πεπτικά ένζυμα ενεργοποιούνται μόνο όταν φτάσουν στο λεπτό έντερο, ενώ υπάρχουν ειδικοί μηχανισμοί που αποτρέπουν την πρόωρη ενεργοποίησή τους.
Η παγκρεατίτιδα εμφανίζεται όταν αυτοί οι μηχανισμοί αποτύχουν και τα ένζυμα ενεργοποιούνται νωρίτερα από το κανονικό, προκαλώντας φλεγμονή στο πάγκρεας αλλά και στους γύρω ιστούς ή ακόμη και σε άλλα όργανα.
Σε μια τέτοια κατάσταση, το πάγκρεας ουσιαστικά αρχίζει να «αυτοχωνεύεται», οδηγώντας τον σκύλο σε απώλεια όρεξης, έντονο πόνο και σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία του.
Ποια είναι τα συμπτώματα της παγκρεατίτιδας;
Η παγκρεατίτιδα μπορεί να εμφανιστεί με δύο μορφές: οξεία και χρόνια.
Η οξεία παγκρεατίτιδα εμφανίζεται ξαφνικά, χωρίς προηγούμενα εμφανή σημάδια, εξελίσσεται γρήγορα και μπορεί να προκαλέσει βλάβες σε ζωτικά όργανα, αποτελώντας απειλητική κατάσταση για τη ζωή του σκύλου.
Αντίθετα, η χρόνια παγκρεατίτιδα εξελίσσεται πιο αργά και συχνά χωρίς έντονα ή άμεσα αντιληπτά συμπτώματα.
Παρόλα αυτά, υπάρχουν ορισμένες ενδείξεις που πρέπει να μας κινητοποιήσουν ώστε να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον κτηνίατρο.
Τα πιθανά συμπτώματα είναι τα εξής:
– Εμετός και διάρροια, που εμφανίζονται συχνά αλλά όχι σε όλες τις περιπτώσεις.
– Κοιλιακός πόνος: ο σκύλος καμπουριάζει, αποφεύγει την επαφή στην κοιλιά και συχνά ξαπλώνει σε ασυνήθιστες στάσεις.
– Ανορεξία και λήθαργος: μειωμένη όρεξη, έλλειψη ενέργειας για παιχνίδι ή βόλτα και αυξημένη ανάγκη για ξεκούραση.
– Πυρετός, κυρίως όταν η νόσος έχει προχωρήσει.
– Ταχυκαρδία, υποθερμία, κιτρίνισμα του δέρματος, πρησμένη κοιλιά, αίμα στα ούρα ή στα κόπρανα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις.
Αν παρατηρηθεί οποιοδήποτε από τα παραπάνω σημάδια ή γενικά κάποια αλλαγή στη συμπεριφορά ή την κατάσταση του σκύλου, είναι σημαντικό να επικοινωνήσουμε άμεσα με τον κτηνίατρο. Η έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση μπορεί να αποδειχθεί καθοριστική για τη ζωή του ζώου.
Από τι προκαλείται η παγκρεατίτιδα;
Τα ακριβή αίτια της παγκρεατίτιδας στους σκύλους δεν είναι πάντα ξεκάθαρα. Ωστόσο, στις περισσότερες περιπτώσεις συνδέεται με διατροφή πλούσια σε λιπαρά.
Η συνήθεια να δίνουμε στον σκύλο φαγητό από το δικό μας πιάτο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνη, καθώς συχνά περιέχει σάλτσες, πολλά λιπαρά και συστατικά που μπορεί να είναι τοξικά για το ζώο.
Επίσης, προβλήματα μπορεί να προκύψουν αν ο σκύλος καταναλώσει τροφή από τα σκουπίδια, γι’ αυτό απαιτείται ιδιαίτερη προσοχή από τους ιδιοκτήτες.
Ορισμένες φυλές, όπως τα Cocker Spaniel, φαίνεται να έχουν αυξημένη προδιάθεση για την εμφάνιση παγκρεατίτιδας, γεγονός που καθιστά τις τακτικές κτηνιατρικές εξετάσεις σημαντικές.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η πάθηση μπορεί να σχετίζεται και με τη χρήση συγκεκριμένων φαρμάκων, όπως ορισμένα αντιβιοτικά ή φάρμακα χημειοθεραπείας.
Πώς γίνεται η διάγνωση και ποια είναι η θεραπεία;
Η διάγνωση της παγκρεατίτιδας γίνεται μέσω ειδικών αιματολογικών εξετάσεων, καθώς και με απεικονιστικές εξετάσεις όπως ακτινογραφία και υπέρηχο.
Παρότι η πρόληψη είναι προτιμότερη και γι’ αυτό συνιστάται η αποφυγή λιπαρών στη διατροφή του σκύλου, αν εμφανιστεί η πάθηση η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει:
– Διατροφή χαμηλή σε λιπαρά
– Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών για ενυδάτωση
– Αντιεμετικά φάρμακα για την αποφυγή αφυδάτωσης
– Προσωρινή αποχή από τροφή και νερό ώστε να ξεκουραστεί το πάγκρεας
– Αντιβιοτικά όταν υπάρχει κίνδυνος λοίμωξης
– Παυσίπονα για την αντιμετώπιση του πόνου
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι ο μόνος που μπορεί να αξιολογήσει την κατάσταση και να προτείνει τη σωστή θεραπεία είναι ο κτηνίατρος που παρακολουθεί το ζώο. Κάθε σκύλος είναι διαφορετικός και μπορεί να χρειαστεί διαφορετικό πλάνο αντιμετώπισης.
Η περίοδος ανάρρωσης διαφέρει από σκύλο σε σκύλο και απαιτεί πιστή τήρηση των οδηγιών του κτηνιάτρου. Με τον χρόνο, την κατάλληλη φροντίδα και υπομονή, ο σκύλος μπορεί να ανακτήσει τις δυνάμεις του και να επανέλθει στην καθημερινότητά του.
