Γύρω στα €30 εκατ. υπολογίζεται πως θα χάσει η Κυπριακή Δημοκρατία από το Ταμείο Ανάκαμψης, λόγω της μη υλοποίησης δύο σημαντικών προαπαιτούμενων, τα οποία οι κυπριακές Αρχές είχαν περιλάβει στο Σχέδιο.
Πρόκειται για την επιβολή του φόρου άνθρακα στα καύσιμα, γνωστού ως πράσινου φόρου, καθώς και για την επιβολή τέλους ταφής αποβλήτων.
Το πρώτο ορόσημο δεν υλοποιήθηκε κατόπιν προεδρικής απόφασης, καθώς η αναστολή της εφαρμογής του περιλήφθηκε στα μέτρα της Κυβέρνησης για την αντιμετώπιση της ενεργειακής κρίσης εξαιτίας του πολέμου ΗΠΑ-Ιράν.
Το δεύτερο ορόσημο δεν υλοποιήθηκε, καθώς η Βουλή απέρριψε τα σχετικά νομοθετήματα που κατέθεσε η Κυβέρνηση στο Κοινοβούλιο.
Πάντως, η μη υλοποίηση των δύο προαπαιτούμενων θεωρείται κάπως δικαιολογημένη. Και αυτό γιατί, όσον αφορά τον πράσινο φόρο, τη στιγμή που οι δημόσιες συγκοινωνίες στην Κύπρο είναι ελλιπείς, δεν γίνεται να φορολογούνται οι πολίτες με επιπρόσθετο φόρο, προκειμένου να ωθηθούν να χρησιμοποιούν τις δημόσιες συγκοινωνίες.
Όσον αφορά το τέλος ταφής αποβλήτων, δεν έχει λογική να επιβάλλεται μια φορολογία στους πολίτες χωρίς να υπάρχουν οι απαιτούμενες υποδομές. Συνεπώς, εξαρχής τα συγκεκριμένα ορόσημα δεν θα έπρεπε να είχαν περιληφθεί στο κυπριακό Σχέδιο Ανάκαμψης.
Από την άλλη, οι αρμόδιες Αρχές υποστηρίζουν πως όσα προαπαιτούμενα περιλήφθηκαν στο Σχέδιο της Κύπρου βασίζονταν στις υποδείξεις που διαχρονικά έκανε η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προς τη χώρα μας. Το μοναδικό ορόσημο της πράσινης μετάβασης που υλοποιήθηκε ήταν η επιβολή τελών για το νερό.
Αξίζει να σημειωθεί πως, για να μετριαστούν οι απώλειες, οι αρμόδιοι ζήτησαν την τροποποίηση των προαπαιτούμενων που αφορούν την πράσινη μετάβαση. Από τρία προαπαιτούμενα, μέσω των οποίων η χώρα θα λάμβανε γύρω στα €69 εκατ., πρότειναν πέντε. Τα δύο νέα, τα οποία αφορούν φορολογικά κίνητρα, έχουν ήδη εγκριθεί στο πλαίσιο της φορολογικής μεταρρύθμισης.
Οι κυπριακές Αρχές εκτιμούν πως οι Βρυξέλλες θα συναινέσουν στην τελευταία τροποποίηση του Σχεδίου Ανάκαμψης της Κύπρου και πως η Δημοκρατία, μέσω των νέων στόχων που περιέλαβε, θα καταφέρει να εκταμιεύσει όσο το δυνατόν περισσότερα κονδύλια.
Πάντως, η πρακτική της εκ των προτέρων φορολόγησης των πολιτών και της εκ των υστέρων υλοποίησης των απαιτούμενων υποδομών δεν έχει καμία λογική. Ένα ευρωπαϊκό κράτος, το οποίο στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον τουρισμό, δεν μπορεί να μην έχει συγκοινωνίες.
Να αναφέρουμε πως ο τουρισμός στην Κύπρο αποτελεί έναν από τους βασικότερους πυλώνες της κυπριακής οικονομίας και η άμεση συνεισφορά του στο ΑΕΠ της χώρας ανέρχεται στο 14%. Πέρσι, τα έσοδα από τον τουρισμό αυξήθηκαν κατά 15,2% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, ενώ η χώρα υποδέχθηκε 4,5 εκατ. επισκέπτες.
Αξίζει να σημειωθεί πως η μέση κατά κεφαλήν δαπάνη των τουριστών ήταν €815, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 2,6% σε σχέση με το 2024. Μάλιστα, στον τουρισμό απασχολούνται πέραν των 120 χιλ. εργαζομένων.
Όλα αυτά, ενισχύουν την ανάγκη για βελτίωση των δημόσιων συγκοινωνιών στην Κύπρο. Δεν μπορεί ο τουρίστας, μέσα στον καύσωνα του καλοκαιριού, να προσπαθεί να βρει τρόπους για να διακινηθεί και να μην τους βρίσκει, καθώς τα δρομολόγια δεν είναι τόσο συχνά.
Πέραν των τουριστών, είναι δεδομένο πως, όταν οι δημόσιες συγκοινωνίες βελτιωθούν, θα τις χρησιμοποιούν και όσοι διαμένουν στο νησί. Συνεπώς, το κράτος θα ήταν καλό τα επόμενα χρόνια να προχωρήσει σε ριζικές αλλαγές στις δημόσιες συγκοινωνίες και να υλοποιήσει τα έργα υποδομής για την ταφή των αποβλήτων.
Όταν το κράτος τα πράξει όλα αυτά, τότε να επιβάλει τις απαιτούμενες φορολογίες. Η εκ των προτέρων επιβάρυνση των φορολογουμένων αποτελεί κοροϊδία.