Η Αριστερά σε πορεία εξουσίας με κεντροδεξιό υποψήφιο – Η κατακερματισμένη Δεξιά, ανοίγει το δρόμο στο ΑΚΕΛ για επιστροφή στη διακυβέρνηση μετά από 15 χρόνια

Ο Ανδρέας Μαυρογιάννης δεν χάνει ευκαιρία να δηλώνει την παρουσία του στη δημόσια σφαίρα ενόψει προεδρικών εκλογών. Πρόσφατα ήταν φιλοξενούμενος και στο podcast του Φειδία Παναγιώτου. Η δυναμική επανεμφάνισή του δεν περνά απαρατήρητη, ούτε ασφαλώς μπορεί να μη συνδέεται συνειρμικά με την προεκλογική περιρρέουσα ατμόσφαιρα ενόψει των προεδρικών εκλογών του 2028.

Σε αντίθεση με τις έντονες διεργασίες και τη σύγκρουση που έχει αρχίσει να εκδηλώνεται ποικιλοτρόπως στην ευρύτερη Δεξιά, στο στρατόπεδο της ευρύτερης Αριστεράς υπάρχει μια υποβόσκουσα κινητικότητα στο παρασκήνιο, η οποία υποδηλώνει πως το βλέμμα έχει ήδη στραφεί προς τις προεδρικές εκλογές.

Ανδρέας ή ποιος;

Στην Εζεκία Παπαϊωάννου η συζήτηση για τις προεδρικές εκλογές δεν έχει ανοίξει ακόμη επίσημα. Ανεπίσημα, όμως, είναι κάτι που απασχολεί την ηγεσία του κόμματος. Άλλωστε, οι δηλώσεις του Στέφανου Στεφάνου από τη νύχτα των εκλογών και καθ’ όλο το διάστημα μέχρι την ανάδειξη νέου Προέδρου της Βουλής ήταν ξεκάθαρες και τροχιοδεικτικές ως προς τις προτεραιότητες του κόμματος σε ό,τι αφορά τους επόμενους στόχους.

Ο γ.γ. του ΑΚΕΛ έχει πει αρκετές φορές ότι επόμενος στόχος του κόμματος είναι η αλλαγή στη διακυβέρνηση του τόπου, στη βάση μιας προοδευτικής συνεργασίας. Πρόκειται ουσιαστικά για ένα μοντέλο που παραπέμπει στη συνταγή του 2023 με την υποψηφιότητα του Ανδρέα Μαυρογιάννη. Ενός υποψηφίου με κεντροδεξιό προφίλ, με γνώση του Κυπριακού, καθότι ήταν για χρόνια διαπραγματευτής, και με θέσεις οι οποίες ξεπερνούσαν το στενό ακροατήριο του ΑΚΕΛ.

Το αφήγημα που καλλιεργήθηκε τότε υπέρ της επιλογής του και έναντι του Αχιλλέα Δημητριάδη, ο οποίος επίσης συζητούνταν ως επιλογή, ήταν ότι η υποψηφιότητα Μαυρογιάννη είχε περισσότερες πιθανότητες εκλογής στον β΄ γύρο των προεδρικών εκλογών, εάν κατάφερνε να εξασφαλίσει το εισιτήριο. Σημείο αναφοράς, πάντως, τότε ήταν ότι ο Στέφανος Στεφάνου, ως γ.γ. του κόμματος, κατά τη διάρκεια της συζήτησης του θέματος στη Γραμματεία, ήταν μεταξύ εκείνων που ευνοούσαν την υποψηφιότητα του Αχιλλέα Δημητριάδη, του οποίου το προφίλ και οι θέσεις που εξέφραζε στο Κυπριακό θεωρούνταν πιο κοντά στο αριστερό ακροατήριο.

Σε κάθε περίπτωση, αυτά ανήκουν στην ιστορία. Είναι, όμως, γεγονός εκ του αποτελέσματος ότι η υποψηφιότητα Μαυρογιάννη ήταν μια επιτυχημένη επιλογή. Κατάφερε να συγκεντρώσει γύρω της άτομα πέραν του χώρου της Αριστεράς, να περάσει άνετα στον β΄ γύρο και να λάβει ένα αξιοπρεπές ποσοστό στην κάλπη, στην τελική μονομαχία με τον Νίκο Χριστοδουλίδη.

Αυτό είναι ένα δεδομένο που μπαίνει πλέον σοβαρά στην εξίσωση των όποιων αποφάσεων θα λάβουν τα συλλογικά όργανα του ΑΚΕΛ και είναι κάτι το οποίο γνωρίζει και εισπράττει και ο ίδιος ο Ανδρέας Μαυρογιάννης, ο οποίος, εμμέσως πλην σαφώς, στέλνει το μήνυμα προς την Εζεκία Παπαϊωάννου ότι είναι παρών. Άλλωστε, δήλωσε πρόσφατα σε τηλεοπτική εκπομπή ότι θα τον ενδιέφερε να είναι υποψήφιος υπό κάποιες προϋποθέσεις. Άρα, είναι προφανές ότι, εάν έχει τη στήριξη του ΑΚΕΛ, θα είναι υποψήφιος για τις προεδρικές εκλογές.

Τα δεδομένα στην Εζεκία Παπαϊωάννου

Επίσημη συζήτηση για τις προεδρικές εκλογές δεν έχει γίνει, όμως το ΑΚΕΛ βρίσκεται, από την επομένη των βουλευτικών εκλογών, σε μια νέα προεκλογική περίοδο. Η ηγεσία του κόμματος ξεκίνησε με τις διάφορες συγκεντρώσεις για να ευχαριστήσει τον κόσμο και τα στελέχη του σε όλες τις επαρχίες που δούλεψαν για τις βουλευτικές εκλογές, ενώ, ταυτόχρονα, εγκαινίασε ανεπίσημα και μια νέα προεκλογική πορεία, αυτή τη φορά με ορίζοντα τις προεδρικές εκλογές.

Οι πληροφορίες από την Εζεκία Παπαϊωάννου αναφέρουν ότι το κεφάλαιο των προεδρικών εκλογών θα ανοίξει πιθανότατα από τον Σεπτέμβριο. Θα εξαρτηθεί, βέβαια, και από τις εξελίξεις στο Κυπριακό, καθώς, εάν διαφανεί ότι υπάρχει ουσιαστική κινητικότητα και προοπτική για διαπραγματεύσεις επί της ουσίας του Κυπριακού, η όποια συζήτηση ενδέχεται να μετατεθεί για αργότερα.

Το δεδομένο, όμως, είναι ότι αυτή τη φορά υπάρχει η πρόθεση η συζήτηση για τις προεδρικές εκλογές να ανοίξει νωρίτερα από άλλες φορές και η όλη διαδικασία να ολοκληρωθεί σύντομα, ούτως ώστε να υπάρχει και μεγαλύτερο χρονικό διάστημα για την προεκλογική εκστρατεία.

Στέφανος προεδρικός υποψήφιος;

Η επιλογή του Ανδρέα Μαυρογιάννη δεν πρέπει, βέβαια, σε καμία περίπτωση να θεωρείται δεδομένη. Αυτό που είναι δεδομένο είναι ότι φαίνεται να κερδίζει έδαφος το συγκεκριμένο μοντέλο. Η συγκυρία για το 2028 εκτιμάται ότι είναι πιο ευνοϊκή για μια αντίστοιχη υποψηφιότητα.

● Πρώτον, το σκηνικό στον ευρύτερο χώρο της Δεξιάς είναι κατακερματισμένο. Αν το 2023 υπήρχε η διχοστασία λόγω της υποψηφιότητας, από τη μια, του Νίκου Χριστοδουλίδη ως ανεξάρτητου υποψηφίου και, από την άλλη, του Αβέρωφ Νεοφύτου ως επίσημου υποψηφίου του ΔΗΣΥ, σήμερα υπάρχει ακόμη μεγαλύτερη διάσπαση. Είναι δεδομένη η υποψηφιότητα του Νίκου Χριστοδουλίδη και είναι επίσης δεδομένο ότι εντός του ΔΗΣΥ υπάρχουν ήδη, ανεπίσημα τουλάχιστον, τρεις ενδιαφερόμενοι για να μπουν στην κούρσα μιας εσωκομματικής αναμέτρησης, η οποία αναμένεται ότι θα αφήσει πληγές. Θεωρείται, επίσης, πολύ δύσκολο το ΕΛΑΜ να μην έχει τον δικό του υποψήφιο.

● Δεύτερον, διαπιστώνεται μια τάση στην κοινωνία για αλλαγή στη διακυβέρνηση του τόπου, η οποία εκπορεύεται κυρίως από τη δυσαρέσκεια που επικρατεί λόγω των διάφορων υποθέσεων διαφθοράς που βλέπουν το φως της δημοσιότητας, όπως ήταν πρόσφατα το θέμα του πορίσματος της Αρχής κατά της Διαφθοράς.

● Τρίτον, το αποτέλεσμα των βουλευτικών εκλογών έχει δώσει αυτοπεποίθηση τόσο στην ηγεσία του κόμματος όσο και, ευρύτερα, στον κόσμο του ΑΚΕΛ ότι αυτή τη φορά το αποτέλεσμα μπορεί να είναι νικηφόρο.

Το κρίσιμο ερώτημα είναι, ασφαλώς, ποιος θα ηγηθεί αυτής της προσπάθειας, λαμβάνοντας το χρίσμα. Θα είναι ο Ανδρέας Μαυρογιάννης ή κάποιος άλλος; Θα μπορούσε να είναι ο Στέφανος Στεφάνου ή ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης;

Παρόλο που επίσημα δεν έγινε καμία αναφορά, το όνομα του Ανδρέα Μαυρογιάννη βρίσκεται στο τραπέζι για το ΑΚΕΛ και αυτό μπορεί να εξαχθεί ως συμπέρασμα από τις αντιδράσεις ή τις τοποθετήσεις στελεχών στα κομματικά πηγαδάκια. Για πολλούς, βέβαια, τίθεται και το ερώτημα κατά πόσο και πόσο εύκολα μπορεί το ΑΚΕΛ να βρει εναλλακτική επιλογή που να έχει το συγκεκριμένο προφίλ: ενός υποψηφίου προερχόμενου από την Κεντροδεξιά, καθαρού από κομματικά βαρίδια, αλλά με πολιτική εμπειρία και, ιδιαίτερα, με γνώση του Κυπριακού προβλήματος. Με αυτά τα δεδομένα, για πολλούς μπορεί να μην υπάρχει άλλη επιλογή πέραν του Ανδρέα Μαυρογιάννη, ο οποίος, ούτως ή άλλως, είναι μια δοκιμασμένη λύση.

Στα σενάρια που κυκλοφορούν αναφέρεται πολλές φορές και το όνομα του Στέφανου Στεφάνου. Ο γ.γ. του ΑΚΕΛ είναι σίγουρα ένας πολιτικός με αρκετά θετική εικόνα και υψηλή αποδοχή και δημοτικότητα στον χώρο της Αριστεράς. Χαίρει εκτίμησης ακόμη και σε ένα ευρύτερο ακροατήριο. Παρ’ όλα αυτά, μια υποψηφιότητα του Στέφανου Στεφάνου, παρά την αποδοχή που έχει ο ίδιος ως άτομο, εκτιμάται ότι δύσκολα θα μπορούσε να προσελκύσει ψήφους από ψηφοφόρους πέραν του χώρου της Αριστεράς και της Κεντροαριστεράς.

Μια υποψηφιότητα του γ.γ. του ΑΚΕΛ έχει έντονο κομματικό στίγμα, στοιχείο το οποίο δεν συγκαταλέγεται στα κριτήρια που θέτει η Εζεκία Παπαϊωάννου για τον υποψήφιο των προεδρικών εκλογών. Πρωταρχικός στόχος είναι η συγκρότηση μιας ευρύτερης κοινωνικής συμμαχίας με προοδευτικές δυνάμεις, στην οποία το ΑΚΕΛ θα έχει κεντρικό ρόλο ως βασικός πολιτικός άξονας μιας προσπάθειας για πολιτική αλλαγή.

Ως εκ τούτου, παρόλο που ως σενάριο δεν μπορεί να αποκλειστεί, δεν φαίνεται να αποτελεί προτεραιότητα μια κομματική υποψηφιότητα.

Το χαρτί Οδυσσέα Μιχαηλίδη

Απομακρυσμένη θεωρείται και η πιθανότητα στήριξης μιας υποψηφιότητας του Οδυσσέα Μιχαηλίδη. Ο επικεφαλής του ΑΛΜΑ, όταν εισήλθε στην πολιτική αρένα, είχε θέσει ως κύριο στόχο τις προεδρικές εκλογές. Τα δεδομένα, βέβαια, στην πορεία άλλαξαν και, όπως σημειώνουν κομματικές πηγές από τους διαδρόμους της Εζεκίας Παπαϊωάννου, με το ποσοστό που έλαβε στις βουλευτικές εκλογές ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δεν μπορεί να αναμένει ότι θα συρθεί πίσω του ένα κόμμα με το ποσοστό του ΑΚΕΛ.

Σίγουρα, εάν το ΑΛΜΑ έπαιρνε ένα διψήφιο ποσοστό ψήφων, τα δεδομένα θα ήταν διαφορετικά, όχι επειδή το ΑΚΕΛ θα έβλεπε τον Οδυσσέα ως λύση, αλλά επειδή δεν θα υπήρχε άλλη επιλογή. Μετά τις βουλευτικές εκλογές, τα δεδομένα είναι πολύ διαφορετικά. Επιπλέον, στην Εζεκία Παπαϊωάννου θεωρούν ότι δεν θα ήταν εύκολη μια συνεργασία με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, όχι μόνο λόγω των διαφωνιών που έχουν, αλλά και επειδή υπάρχει έντονη η πεποίθηση ότι είναι δύσκολος στις πολιτικές συνεργασίες.

Ο ίδιος, βέβαια, έδειχνε μετεκλογικά, μέσα από τον τρόπο με τον οποίο κινήθηκε πολιτικά, με τη στήριξη της υποψηφιότητας του Στέφανου Στεφάνου για την Προεδρία της Βουλής, αλλά και με τη στάση του σε άλλα θέματα στη Βουλή, ότι επιχειρούσε να στήσει γέφυρες με το ΑΚΕΛ. Για την Εζεκία Παπαϊωάννου, η ανάγνωση του σκηνικού έχει διαφορετική αφετηρία, καθώς θεωρεί ότι όλοι είναι ευπρόσδεκτοι σε μια συνεργασία προοδευτικών δυνάμεων που θα έχει στόχο την προοδευτική αλλαγή. Παράλληλα, υπάρχει και η περίπτωση της Ειρήνης Χαραλαμπίδου. Στο ΑΚΕΛ θεωρούν ότι η τέως βουλεύτριά του, με την οποία δεν διατηρούν και τις καλύτερες σχέσεις, επηρεάζει πολιτικά τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη.

Αυτόνομη κάθοδο για ΑΛΜΑ προκρίνει η Ειρήνη Χαραλαμπίδου

Στην όλη εξίσωση, ασφαλώς, μπαίνουν και οι δηλώσεις της Ειρήνης Χαραλαμπίδου την εβδομάδα που διανύσαμε, με τις οποίες «τράβηξε» μια διαχωριστική γραμμή στην πολιτική συνεργασία του ΑΛΜΑ με το ΑΚΕΛ, μιλώντας για αυτόνομη κάθοδο στις προεδρικές εκλογές. «Δεν θέλω να εγκλωβιστούμε στις επιλογές άλλων ή στη λογική του μη χείρον βέλτιστον», ανέφερε, εννοώντας σαφέστατα τη στήριξη του υποψηφίου του ΑΚΕΛ. Υποστήριξε ότι το ΑΛΜΑ θα πρέπει να διατηρήσει την πολιτική του αυτονομία και να αποφύγει επιλογές που δεν εκφράζουν το κίνημα και όσους το εμπιστεύθηκαν.

«Είμαι πολύ υπέρ της αυτόνομης καθόδου, εάν αυτό είναι το σκηνικό που θα έχουμε μπροστά μας», κατέληξε.

Πρόκειται για μια αναφορά η οποία επιδέχεται διαφορετικές αναγνώσεις. Αφενός, η προοπτική μιας αυτόνομης υποψηφιότητας του ΑΛΜΑ, πιθανότατα με τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, ενδέχεται να λειτουργεί ως μοχλός πίεσης προς το ΑΚΕΛ, διότι αποδυναμώνει την προοπτική του δικού του υποψηφίου. Σίγουρα, εάν υπάρχει μόνο μία υποψηφιότητα από τον άξονα της αντιπολίτευσης, θα έχει ισχυρότερη προοπτική. Αφετέρου, η διεκδίκηση των προεδρικών εκλογών από το ΑΛΜΑ με δικό του υποψήφιο αποσκοπεί στη δημιουργία προοπτικής για αναβαθμισμένο ρόλο του στον δεύτερο γύρο.

Είναι δεδομένη η στήριξη του υποψηφίου που θα υποστηρίζεται από το ΑΚΕΛ στον β΄ γύρο; Όχι, αν και, στο σενάριο κατά το οποίο αντίπαλος του υποψηφίου της Αριστεράς είναι είτε ο Χριστοδουλίδης είτε η Αννίτα, είναι μονόδρομος. Το σενάριο που ίσως αλλάζει τα δεδομένα και τις ισορροπίες είναι η περίπτωση υποψηφιότητας του Αβέρωφ Νεοφύτου. Είναι, εξάλλου, ένα σενάριο με το οποίο συνδέεται, κατά κάποιους, και η πρόθεση του ΑΛΜΑ να διεκδικήσει τις προεδρικές εκλογές με δικό του υποψήφιο.

Η ψιθυρολογία του παρασκηνίου λέει πως ο Αβέρωφ Νεοφύτου έχει γέφυρες για να εξασφαλίσει στήριξη από το ΑΛΜΑ σε μια αναμέτρηση β΄ γύρου. Πρόκειται για παράμετρο που θα έχει μεγαλύτερη αξία εάν αντίπαλός του τη δεύτερη Κυριακή είναι ο Νίκος Χριστοδουλίδης. Για να έχει, όμως, πιθανότητες το σενάριο αυτό να γίνει πραγματικότητα, θα πρέπει να μείνει εκτός του δεύτερου γύρου ο υποψήφιος της Αριστεράς.

Στο ενδεχόμενο αυτό, το δίλημμα για τους ψηφοφόρους της Αριστεράς θα ήταν μεγάλο. Σε κάθε περίπτωση, ο Αβέρωφ Νεοφύτου διατηρεί γέφυρες επικοινωνίας τόσο με το ΑΛΜΑ όσο και με την Άμεση Δημοκρατία. Αυτό, βέβαια, μπορεί να μην έχει καμία σημασία, εάν τελικά δεν εξασφαλίσει το χρίσμα του υποψηφίου μέσα από τις εσωκομματικές διαδικασίες του ΔΗΣΥ.

Δίχτυα και σε νέες δεξαμενές

Η ηγεσία του ΑΚΕΛ θέλει να διευρύνει τη δεξαμενή ψήφων του υποψηφίου του κόμματος για τις προεδρικές εκλογές. Το δήλωσαν, εξάλλου, τόσο ο ίδιος ο Στέφανος Στεφάνου όσο και άλλα στελέχη του κόμματος, επισημαίνοντας ότι στόχος του ΑΚΕΛ είναι να προσεγγίσει πολιτικές δυνάμεις του ευρύτερου κεντρώου χώρου που έμειναν εκτός Βουλής, όπως είναι, για παράδειγμα, η ΕΔΕΚ, η ΔΗΠΑ και οι Οικολόγοι. Με τους τελευταίους, ούτως ή άλλως, είχε συνεργαστεί αρκετές φορές κατά το παρελθόν εντός Βουλής. Το ίδιο ισχύει και για την ΕΔΕΚ, ιδιαίτερα σε ζητήματα κοινωνικής και οικονομικής πολιτικής.

Στη ΔΗΠΑ διαπιστώνεται μια δυσαρέσκεια στελεχών προς την Κυβέρνηση και τον Νίκο Χριστοδουλίδη, με τον αντιπρόεδρό της, Μαρίνο Κλεάνθους, να βγαίνει και να δηλώνει ανοικτά τα παράπονά του για τη σχέση του κόμματός του με την Κυβέρνηση. Το όνομά του «έπαιξε» παρασκηνιακά ως πιθανού κοινού υποψηφίου ΑΚΕΛ–ΔΗΠΑ για τη δημαρχία Λευκωσίας, ενώ η ΔΗΠΑ, όπως και η ΕΔΕΚ, στήριξαν στις τοπικές εκλογές της Αγλαντζιάς την υποψηφιότητα της Άντρης Χατζηανδρέου του ΑΚΕΛ.

«Το ΑΚΕΛ θα απευθυνθεί και στις δυνάμεις που έμειναν εκτός Βουλής και συμποσούν ένα σύνολο ψηφοφόρων πολύ μεγαλύτερο από το ποσοστό του ΕΛΑΜ και του ΔΗΚΟ ξεχωριστά. Θα απευθυνθούμε, δηλαδή, στις ηγεσίες και στον κόσμο του Volt, των Οικολόγων, της ΕΔΕΚ, της ΔΗΠΑ, στον κόσμο που ψήφισε Κυνηγούς και σε άλλους. Κυρίως σε μια εποχή που οι πολίτες δεν μπορούν να θεωρούνται ιδιοκτησία κανενός, θα απευθυνθούμε στην κοινωνία», είχε αναφέρει χαρακτηριστικά, μεταξύ άλλων, ο βουλευτής του ΑΚΕΛ Χρίστος Χριστοφίδης σε συνέντευξή του στον «Φ» της Κυριακής στις 21 του περασμένου Ιουνίου.

Η ανησυχία στο στρατόπεδο της ευρύτερης Δεξιάς

Στο στρατόπεδο της ευρύτερης Δεξιάς υποβόσκει μια ανησυχία, η οποία εκφράζεται πλέον είτε δημόσια είτε σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες, τόσο από κομματικά στελέχη του ΔΗΣΥ και του ΔΗΚΟ όσο και από στελέχη της Κυβέρνησης. Ο προβληματισμός που υπάρχει έχει να κάνει με τον κατακερματισμό του σκηνικού στον χώρο της Δεξιάς. Ο τέως βουλευτής και πρόεδρος του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης, Χάρης Γεωργιάδης, κατέθεσε τον προβληματισμό του δύο φορές την εβδομάδα που πέρασε, με δημόσιες παρεμβάσεις του. Τη μία στον Reporter και την άλλη στην τηλεόραση του Σίγμα.

«Ο ΔΗΣΥ έχει εξέλθει από τις βουλευτικές εκλογές ισχυροποιημένος. Ένιωσα την ανάγκη αυτές τις μέρες να προειδοποιήσω για έναν κίνδυνο. Ένα ενδεχόμενο να ξεφύγει η διαδικασία επιλογής του υποψηφίου για τις προεδρικές», είπε ο κ. Γεωργιάδης, προειδοποιώντας για τον κίνδυνο να αποτελέσει αυτή η πολυδιάσπαση μια χρυσή ευκαιρία για επάνοδο της Αριστεράς στην εξουσία.

Το σίγουρο είναι ότι ο Νίκος Χριστοδουλίδης θα είναι υποψήφιος και θα αντλήσει έναν αριθμό ψήφων από τη δεξαμενή των συναγερμικών ψήφων, αλλά, την ίδια ώρα, κουβαλά τη φθορά από τη διακυβέρνηση, καθώς και τη δυσαρέσκεια, για διάφορους λόγους, ψηφοφόρων που τον ψήφισαν το 2023.

Από την άλλη, παρά το γεγονός ότι η Πινδάρου ήθελε να βγάλει ως μήνυμα από την τελευταία συνεδρία του Πολιτικού Γραφείου ότι δεν υφίσταται αυτή τη στιγμή θέμα προεδρικών εκλογών, οι κινήσεις της Αννίτας Δημητρίου δείχνουν ξεκάθαρα ότι ενισχύει την ομάδα της, με σχεδόν καθημερινούς διορισμούς προσώπων σε διάφορα πόστα.

Καλλιεργείται, επίσης, από τον στενό περίγυρό της ένα κλίμα υπέρ της διενέργειας εσωκομματικών μετρήσεων και της δοκιμής διάφορων σεναρίων υποψηφίων, ώστε να αναδειχθεί το στοιχείο της εκλεξιμότητας. Πρόκειται για ένα επιχείρημα που αναμένεται να χρησιμοποιηθεί εναντίον του Αβέρωφ Νεοφύτου στην εσωκομματική μάχη. Δεδομένο είναι και το ενδιαφέρον του τελευταίου για το χρίσμα του υποψηφίου του κόμματος. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου αναμένεται να καταθέσει ως ενισχυτικά στοιχεία της δικής του πρότασης την πολιτική βαρύτητα και την εμπειρία του, προτάσσοντας ταυτόχρονα τη μεγαλύτερη εκλεξιμότητά του σε όλα τα σενάρια του β΄ γύρου.

Ο Γιώργος Παμπορίδης έχει ήδη ανακοινώσει το ενδιαφέρον του και, μέσα από την ανάρτησή του την προηγούμενη εβδομάδα για διορισμούς και τραπεζώματα, έστελνε μήνυμα στην Αννίτα και στον Αβέρωφ να πάψουν να παίζουν κρυφτούλι.

Το σκηνικό προδιαγράφει μια έντονη και μακρά εσωκομματική περίοδο στον ΔΗΣΥ, που δημιουργεί εύλογες ανησυχίες για το πώς το κόμμα θα πορευτεί στις προεδρικές εκλογές.