Η Ώρα της Αλήθειας για τη Λεωφόρο Μακαρίου: Το Έγκλημα της «Νέας Νεκρής Ζώνης» και ο Εγκλωβισμός του Ιστορικού Κέντρου της Λευκωσίας

Πέρασε πάνω από ένας χρόνος από τη σπουδαία απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου Λευκωσίας (15 Μαΐου 2025), η οποία προέβλεπε το μερικό άνοιγμα της Λεωφόρου Μακαρίου και της οδού Λεβέντη (πρώην Λεωνίδου) για όλα τα οχήματα από τις 7:00 έως τις 21:00 τις καθημερινές. Παρά την επίσημη αυτή απόφαση της πλειοψηφίας του σώματος, η εκτέλεση παραμένει εγκλωβισμένη στα γρανάζια της γραφειοκρατίας και των ιδεοληψιών.

Η συντονισμένη παραπληροφόρηση από μερίδα των ΜΜΕ, όπως ένα πρόσφατο επικριτικό άρθρο μιας εφημερίδας (το άρθρο υπογράφεται από την «Η Λευκωσιάτισσα» – αμφιβάλλουμε η ανώνυμη αρθρογράφος να έχει σχέση με τη Λευκωσία), επιχειρεί να ρίξει το φταίξιμο για το κακό χάλι της Μακαρίου στα «ψηλά ενοίκια». Πρόκειται για ένα αστήρικτο επιχείρημα, αφού στα μεγάλα εμπορικά κέντρα (Malls) τα ενοίκια είναι ασύγκριτα υψηλότερα. Αυτό που πραγματικά φταίει είναι η εξαιρετικά κακή διαχείριση του εμπορικού κέντρου της Λευκωσίας. Τα κέντρα των πόλεων μας θα έπρεπε να ήταν το καθένα ζωντανός παράδεισος, όαση απόλαυσης για τους κατοίκους, τους εργαζόμενους και τους επισκέπτες!

Βρισκόμαστε αντιμέτωποι με μιαν Κυβέρνηση που εφαρμόζει πολιτικές κατά των μικρών επιχειρήσεων και των πολιτών της. Δυστυχώς δεν περιορίζεται στην ενεργοποίηση ανώνυμων «τρολ» σε διαδικτυακές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης και ΜΜΕ. Καταχράται όλον το οπλοστάσιο που της έχουν παραδώσει οι πολίτες με την ψήφο τους!

Τρανό παράδειγμα η πρόσφατη απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, μόλις πριν από λίγες ημέρες, να δοθεί κατά παρέκκλιση άδεια για ακόμα ένα Mall στη Λεμεσό, με μοναδικό αναμενόμενο – και όπως φαίνεται επιθυμητό για την Κυβέρνηση – αποτέλεσμα να σκοτωθεί εντελώς το Ιστορικό Εμπορικό Κέντρο εκείνης της πόλης. Ένας πανέμορφος αστικός πυρήνας που μέχρι τώρα λειτουργεί υγιέστατα – κυρίως χάρη στον αγώνα και την επιμονή των καταστηματαρχών του και των ανθρώπων που αγαπούν την πόλη τους και ξέρουν τι θέλουν – και αποτελεί ίσως τον τελευταίο παραδοσιακό εμπορικό πνεύμονα στην Κύπρο, ο οποίος θυσιάζεται στον βωμό μεγάλων αναπτύξεων.

1. Ο Αποκλεισμός της Πλατείας Σολωμού και ο Εγκλωβισμός της Εντός των Τειχών Πόλης

Η Λεωφόρος Μακαρίου και η οδός Λεβέντη αποτελούσαν ανέκαθεν τη φυσική και ομαλή οδική αρτηρία που εξασφάλιζε εύκολη είσοδο και έξοδο των οχημάτων στην Πλατεία Σολωμού.

• Η αποκοπή του κοινωνικού ιστού: Με το κλείσιμό τους, η περιοχή των Πεζόδρομων του Ιστορικού Εμπορικού Κέντρου (εντός των τειχών Λευκωσία) έχει μετατραπεί σε έναν εγκλωβισμένο θύλακα.
• Η ανάγκη για ενιαίο κέντρο: Όπως τονίζει η Επιτροπή των Οργανωμένων Καταστηματαρχών, Κατοίκων, Ιδιοκτητών Μικρών Επιχειρήσεων και Ακινήτων της Περιοχής των Πεζόδρομων του Ιστορικού Κέντρου της Λευκωσίας, το νέο και το ιστορικό κέντρο της Λευκωσίας πρέπει να λειτουργούν ως ένα οργανικά ενιαίο κέντρο. Η τεχνητή αποκοπή τους στραγγαλίζει την πόλη, η οποία κυριολεκτικά πνίγεται.
• Δαιδαλώδεις διαδρομές: Οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι και οι επισκέπτες αντιμετωπίζουν τεράστιες δυσκολίες προσέλευσης. Αναγκάζονται να ακολουθούν δαιδαλώδεις και χρονοβόρες εναλλακτικές διαδρομές, με αποτέλεσμα να εγκαταλείπουν το κέντρο και να στρέφονται μαζικά προς την ευκολία των περιφερειακών εμπορικών κέντρων (Malls).

2. Το Περιβαλλοντικό Παράδοξο και η Απάτη των «Μηδενικών Ρύπων»

Η ρητορική ορισμένων φορέων, του Κινήματος Οικολόγων (που έχει μείνει εκτός Βουλής) και του ΑΚΕΛ (που επιχειρεί να δείξει κοινωνική ευθύνη χτυπώντας τις μικρές, οικογενειακές επιχειρήσεις) περί «πράσινης ζώνης» αποτελεί περιβαλλοντική υποκρισία:

• Μεταφορά, όχι εξαφάνιση των ρύπων: Η απαγόρευση των ιδιωτικών αυτοκινήτων στη Μακαρίου μετέφερε τον κυκλοφοριακό φόρτο περιμετρικά, στις λεωφόρους Στασίνου, Ευαγόρου, Διαγόρου, Ομήρου και Καλλιπόλεως.
• Παγίδευση καυσαερίου σε στενές οδούς: Χιλιάδες οχήματα εγκλωβίζονται καθημερινά σε στενούς δρόμους, περίκλειστους από ψηλά κτήρια. Εκεί το καυσαέριο παγιδεύεται, δημιουργώντας συνθήκες ασύγκριτα πιο ανθυγιεινές για τον άνθρωπο και το αστικό περιβάλλον, σε σχέση με την ευρύχωρη Λεωφόρο Μακαρίου.
• Απουσία πραγματικών μετρήσεων: Οι ισχυρισμοί για μείωση των εκπομπών αερίων θερμοκηπίου (Δείκτης CO34) είναι καθαρά θεωρητικοί. Οι ρύποι δεν είχαν μετρηθεί ποτέ με ακρίβεια πριν από την εφαρμογή του σχεδίου, ούτε μετρούνται τώρα.

3. Η Μακαρίου ΔΕΝ είναι Πεζόδρομος – Η Σχεδιαστική Αποτυχία

Το επιχείρημα ότι το άνοιγμα του δρόμου θα καταστρέψει έναν «πεζόδρομο» είναι εντελώς ψευδές:

• Καθεστώς ελεγχόμενης κίνησης: Στη λεωφόρο επιτρέπεται ήδη κανονικά η διέλευση βαρέων αστικών λεωφορείων, ταξί, οχημάτων τροφοδοσίας, μόνιμων κατοίκων και εργαζομένων. Ο δρόμος έχει ήδη ρύπους και κίνηση, αλλά λειτουργεί ως μια «νεκρή ζώνη» που αποκλείει ετσιθελικά μόνο το καταναλωτικό κοινό, με αποτέλεσμα δύο στα τρία μαγαζιά να παραμένουν κενά.
• Η αλήθεια για τα ποδήλατα και τα πεζοδρόμια: Στη Μακαρίου δεν κατασκευάστηκε ποτέ πραγματικός, προστατευμένος ποδηλατόδρομος. Οι μετρήσεις του Δήμου αποδεικνύουν ότι ο αριθμός των ποδηλατιστών είναι αμελητέος έως μηδαμινός. Η συντριπτική πλειονότητα των δίκυκλων που διασχίζουν τη λεωφόρο είναι ταχυμεταφορείς φαγητού (Bolt, Foody, Wolt), οι οποίοι, ελλείψει σωστής υποδομής, χρησιμοποιούν παράνομα και επικίνδυνα τα πλατιά πεζοδρόμια, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των ανυποψίαστων πεζών. Η δε διεθνής πρακτική και οι συγκοινωνιακές μελέτες αποδεικνύουν ότι η κοινή χρήση λωρίδων από λεωφορεία και ποδήλατα είναι μια αποτυχημένη και επικίνδυνη συνταγή. Προκαλεί το λεγόμενο «παιχνίδι γάτας και ποντικιού» με διαρκείς επικίνδυνες προσπεράσεις, αυξάνει το άγχος των χρηστών και τελικά καθυστερεί τα ίδια τα δρομολόγια των λεωφορείων, υπονομεύοντας τόσο την ασφάλεια όσο και την έννοια της βιώσιμης κινητικότητας.
• Κοινωνική αδικία: Η παραχώρηση ενός τόσο ζωτικού οδικού άξονα αποκλειστικά στα λεωφορεία (αυτή ήταν η πρόφαση, ενώ όπως ξέρουμε ακόμα και τούτο ήταν ψέμα) – σε μια πόλη όπου η χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών μόλις που πλησιάζει το 2% – είναι κατάφωρα άδικη. Αγνοεί επιδεικτικά τις ανάγκες των ηλικιωμένων, των ατόμων με κινητικές δυσκολίες και τις κλιματικές συνθήκες της Κύπρου.

4. Η Παρέμβαση της Βουλής και το Ουτοπικό ΟΣΚΛ που Στραγγαλίζει την Αγορά

Το κατασκευασμένο αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η Πρωτεύουσα αναγνωρίστηκε επίσημα και από τη Βουλή των Αντιπροσώπων. Συγκεκριμένα, η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Μεταφορών, υπό την Προεδρία του Μαρίνου Μουσιούττα (που ήταν Δημοτικός Γραμματέας Λευκωσίας για αρκετά χρόνια), εξέτασε ενδελεχώς το ζήτημα και τοποθετήθηκε ξεκάθαρα υπέρ των δίκαιων αιτημάτων των κατοίκων και των καταστηματαρχών. Η Επιτροπή τόνισε την επιτακτική ανάγκη να βρεθεί άμεσα λύση σε αυτό το τεχνητό αδιέξοδο, ώστε να δοθεί επιτέλους οξυγόνο και ζωή στον αστικό πυρήνα.

Οι αρμόδιοι οχυρώνονται πίσω από το Ολοκληρωμένο Σχέδιο Κινητικότητας Λευκωσίας (ΟΣΚΛ), παραγνωρίζοντας μια τραγική πραγματικότητα: οι πλείστες υποδομές και τα έργα που προβλέπονται από το ΟΣΚΛ ακόμα εκκρεμούν και θα χρειαστούν δεκαετίες για να ολοκληρωθούν. Είναι παράλογο και εγκληματικό να επιβάλλεται ετσιθελικά ένας σχεδιασμός χωρίς τις απαραίτητες εναλλακτικές υποδομές. Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις και οι πολίτες δεν μπορούν να πληρώνουν τον λογαριασμό μιας ουτοπικής θεωρητικής άσκησης για τα επόμενα τριάντα χρόνια.

Εγείρεται τώρα το ερώτημα: Θέλουμε τη Μακαρίου πεζόδρομο; Ναι. Τη θέλουμε. Θέλουμε να μειωθεί η χρήση του αυτοκινήτου, θέλουμε ένα υγιές αστικό πυρήνα, που να εξυπηρετεί τον άνθρωπο και να αποτελεί ένα δίκτυο διασυνδεόμενων διαδρομών που να μπορεί ο καθένας να το χρησιμοποιεί, πεζός, με ασφάλεια αλλά και απόλαυση. Και εδώ είναι που έρχεται το «Αλλά». Αυτό το «αλλά» που ακυρώνει τα πάντα. Αλλά δεν μπορεί να γίνει τώρα. Ο Δήμος και το Κράτος δεν έχουν ούτε τη γνώση, ούτε τη θέληση που απαιτείται για να διαχειριστούν κάτι τέτοιο. Το έχουν αποδείξει. Η Λευκωσία έχει πεζόδρομους! Έχει πεζόδρομους, ένα μικρό αλλά ουσιαστικό δίκτυο, που υποφέρει. Περνά την απόλυτη παρακμή. Τα τρία στα τέσσερα μαγαζιά κλειστά. Παντού ακαθαρσία. Χάος κάθε πρωί κατά το «ωράριο τροφοδοσίας». Η φωνή των καταστηματαρχών και των κατοίκων πνίγεται από τα ΜΜΕ που παρουσιάζουν τις περιαυτολογίες των Αρχηγών. Μόλις πέρασαν οι βουλευτικές εκλογές και ήδη μιλούν για τις επόμενες εκλογές. Τούτη είναι η ζωή μας; Να ακούμε πιθανολογίες περί του ποιος θα αναλάβει το μαστίγιο που θα μας κτυπήσει βάναυσα; Οι χιλιάδες που έστησαν τη ζωή τους στο εμπορικό κέντρο της Εντός των Τειχών Πόλης, που εργάζονται και ζουν από τις μικρές επιχειρήσεις του Ιστορικού Κέντρου, λιγοστεύουν. Λιγοστεύουν, αλλά ακόμα είναι χιλιάδες. Και αυτές οι χιλιάδες ζωές, έχουν φωνή, δεν θα ησυχάσουν.

5. Το Φάντασμα του Ανύπαρκτου ΣΒΑΚ και το Έλλειμμα των Αστικών Μεταφορών

Το πιο εξοργιστικό κομμάτι αυτής της υπόθεσης είναι η στάση του Υπουργείου Μεταφορών και συγκεκριμένα του Κλάδου Βιώσιμης Κινητικότητας του Τμήματος Δημοσίων Έργων. Οι τεχνοκράτες του Κλάδου προβαίνουν συχνά σε βαρύγδουπες αναφορές στο περιβόητο «ΣΒΑΚ Λευκωσίας» (Σχέδιο Βιώσιμης Αστικής Κινητικότητας), προσπαθώντας να δικαιολογήσουν το χάος. Ωστόσο, το νέο ΣΒΑΚ Λευκωσίας ΔΕΝ εντοπίζεται πουθενά, για τον απλούστατο λόγο ότι ΔΕΝ έχει δημοσιευθεί ακόμα!

Εδώ και χρόνια, ο κόσμος αντιλαμβάνεται ότι η Κυβέρνηση και ο Δήμος αναλώνουν τα χρήματά μας στο να «βάλουν τον κόσμο στα λεωφορεία» και αποτυγχάνουν συνεχώς. Εδώ μιλάμε για πραγματική κατασπάθιση των χρημάτων μας. Την ίδια στιγμή, ουδόλως προσπαθούν να τακτοποιήσουν το κρίσιμο θέμα των αστικών εμπορικών μεταφορών και της εύρυθμης τροφοδοσίας των επιχειρήσεων. Η απροθυμία αυτή πηγάζει από την άρνηση των κυβερνώντων να έρθουν αντιμέτωποι με τα συμφέροντα των μεγάλων εταιρειών εισαγωγών και εφοδιασμού, καθώς και των εταιρειών που συμμετέχουν στα Malls, οι οποίες χρηματοδοτούν πολιτικά κόμματα, στήνοντας και ρίχνοντας κυβερνήσεις.

Η τρανότερη απόδειξη αυτής της μεθοδευμένης παράλειψης βρίσκεται στο επίσημο «Σχέδιο Δράσης του ΣΒΑΚ Λευκωσίας» (Final Action Plan), το μοναδικό έγγραφο που έχει δημοσιευθεί αναφορικά με την κατάρτιση του εν λόγω σχεδίου. Είναι πραγματικά αδιανόητο, αλλά το Σχέδιο Δράσης δεν αγγίζει, ούτε καν με μια απλή αναφορά, το θέμα των εμπορικών μεταφορών, που βαρύνουν το αστικό περιβάλλον με αμέτρητα φορτηγά και τόνους διοξειδίου του άνθρακα και άλλων καυσαερίων! Πώς τολμούν, λοιπόν, να μιλούν για «Βιώσιμη Κινητικότητα» όταν αγνοούν επιδεικτικά τη λειτουργία της αγοράς και αφήνουν την πόλη εμπορικά νεκρή; Τι το βιώσιμο έχει απομείνει;

6. Οι Καπελαδούρες του Αστικού Σχεδιασμού

Ακόμα χειρότερο, σε βαθμό που θα έπρεπε να προκαλέσει τον ξεσηκωμό του κόσμου σε έναν τάχα ευνομούμενο Κράτος, είναι το γεγονός του συνασπισμού των αποτυχημένων «συγκοινωνιολόγων», κυρίως συνταξιούχων αλλά και κεφαλών σε κλάδους του Κυβερνητικού μηχανισμού, στον ούτω καλούμενο «Σύνδεσμο Συγκοινωνιολόγων». Αυτοί που έχουν τουλάχιστο το 90% της ευθύνης για την καταστροφή κάθε πόλης και την εγκατάλειψη κάθε χωριού, καλούνται σήμερα σε όλες τις διαβουλεύσεις (πρόκειται για καλοστημένη κομπίνα) και δίδουν την άποψή τους ως ανεξάρτητοι εμπειρογνώμονες. Αυτοί που όσο εργάζονταν στο δημόσιο είχαν μοναδικό στόχο την επαγγελματική τους ανέλιξη, έτσι έθαβαν σε ένα λάκκο την αξιοπιστία τους για να χρησιμοποιήσουν την επιστημονική τους κατάρτιση στη δικαιολόγηση αδικαιολόγητων πολιτικών αποφάσεων! Δυστυχώς δεν έμεινε ούτε μαγαζί που πουλά καπέλα στο κέντρο της Λευκωσίας, ώστε όταν αλλάζουν καπέλο, τουλάχιστο να το αγοράζουν από μικρή επιχείρηση του κέντρου. Μάλλον θα τα παίρνουν δωρεάν, από το ΕΤΕΚ που εξελίχθηκε αρκετά τα τελευταία έτη. Από Επιστημονικό Τεχνικό Επιμελητήριο και σύμβουλος του Υπουργικού Συμβουλίου, έγινε συνήγορος των πολιτικάντηδων και των μεγαλοεπιχειρηματιών «Ανάπτυξης Γης». Τώρα διανέμει και καπέλα. «Τα βρίσκει» μάλιστα και με κάποια μικροπανεπιστήμια που του επιτρέπουν να μοιράζει και καπέλα με την μεταξοτυπία «Ακαδημαϊκός», ενώ φέρουν την ανάλογη κάλπικη ετικέτα.

Στον αντίποδα αυτής της τεχνοκρατικής αλαζονείας, ο Αντιδήμαρχος Λευκωσίας, Χρύσανθος Φάκας, ο οποίος προηγουμένως τελούσε χρέη Προέδρου της Δημοτικής Επιτροπής Κυκλοφοριακού, είχε το σθένος να αναγνωρίσει δημόσια το λάθος του σχεδιασμού, δηλώνοντας «mea culpa». Αυτή η παραδοχή δεν είναι καθόλου εύκολη για έναν πολιτικό. Ο κ. Φάκας επέλεξε να μην οχυρωθεί πίσω από γραφειοκρατικά προσχήματα, αλλά να αφουγκραστεί τις επιθυμίες των Δημοτών και των εννόμως εμπορευομένων, των μικρών επιχειρήσεων που παλεύουν καθημερινά να κρατήσουν το κέντρο της Πρωτεύουσας ακόμα ζωντανό. Τόνισε πως ενώ η Μακαρίου και το ευρύτερο Εμπορικό Τρίγωνο έγιναν μια περιοχή πανέμορφη και το έργο της ανάπλασης πέτυχε κατασκευαστικά, οι κυκλοφοριακές ρυθμίσεις απέκλεισαν το όποιο πιθανό θετικό αποτέλεσμα. Ο Αντιδήμαρχος έκανε ευθαρσώς την παραδοχή ότι λόγω των κινήτρων και των δικαιωμάτων κάθετης ανάπτυξης και κάλυψης γης που έδωσε ο Δήμος Λευκωσίας, η Μακαρίου μετατρέπεται σε VIP «οικιστική» γειτονιά για πολυεκατομμυριούχους – στην ουσία με διαμερίσματα που αγοράζονται για τις επενδυτικές τους προοπτικές – ενώ η εμπορική χρήση καταρρέει λόγω και του αθέμιτου ανταγωνισμού με τα Mall. Θέτει μάλιστα τον συλλογισμό ότι μπορεί για ορισμένους η Μακαρίου να είναι επιτυχία σήμερα, εάν και εφόσον έχουν συνθηκολογήσει ότι η Μακαρίου θα πρέπει να αφεθεί να μετατραπεί σε ακατοίκητη αλλά «οικιστική» γειτονιά και να ξεχάσουμε την εμπορική της χρήση.

7. Κατάρριψη της Κινδυνολογίας για τα Ευρωπαϊκά Κονδύλια

Ο ισχυρισμός του Δημάρχου Χαράλαμπου Προύντζου ότι ο Δήμος θα κληθεί να επιστρέψει τα ευρωπαϊκά κονδύλια χρηματοδότησης είναι ανυπόστατος και στερείται ερείσματος στην πραγματικότητα:

• Υπερκάλυψη στόχων: Με βάση τα επίσημα στοιχεία στην Έκθεση Αξιολόγησης ΕΠΑΑΑ 2020 της Γενικής Διεύθυνσης Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων, Συντονισμού και Ανάπτυξης (ΓΔ ΕΠΣΑ), οι προγραμματικοί στόχοι των δεικτών εκροών της Ε.Ε. για τις βιώσιμες μεταφορές είχαν ήδη καλυφθεί και υπερκαλυφθεί από άλλα έργα (όπως η Λεωφόρος Αγλαντζιάς για τις λεωφορειολωρίδες) πριν καν ολοκληρωθεί η ανάπλαση της Μακαρίου.
• Η προσωπική πρόταση Προύντζου ακυρώνει το έργο: Αντίθετα, η προσωπική πρόταση του Δημάρχου Προύντζου για πλήρη πεζοδρομοποίηση τα Σαββατοκύριακα και τα απογεύματα (μετά τις 17:00) είναι αυτή που θα έθετε σε πραγματικό κίνδυνο τη χρηματοδότηση. Μια τέτοια ρύθμιση θα καταργούσε εντελώς τις λεωφορειολωρίδες κατά τις ώρες αυτές, στέλνοντας τα λεωφορεία σε άσκοπους γύρους στην κίνηση και παραβιάζοντας τις ευρωπαϊκές δεσμεύσεις.

8. Η Καθολική Απαίτηση για Αμφιδρόμηση του Νότιου Τμήματος

Η συντριπτική πλειονότητα των Λευκωσιατών επιθυμεί το άνοιγμα της Μακαρίου και την επαναφορά της αμφίδρομης κυκλοφορίας στο Νότιο τμήμα της.

• Το πλήγμα στις επιχειρήσεις: Καταστήματα που κάποτε ήταν εύρωστα, στο Νότιο τμήμα της Μακαρίου, εγκατεστημένα σε ένα εξαιρετικά προσβάσιμο σημείο της Πρωτεύουσας, βρέθηκαν από τη μια στιγμή στην άλλη στη θέση όπου εκλιπαρούν για την επιβίωσή τους.
• Προχειρότητα και αποσπασματικότητα σχεδιασμών: Από τον καιρό της περίεργης “μονοδρόμησης” – με 3 λωρίδες κυκλοφορίας προς το κέντρο και 1 λωρίδα αντίθετης κατεύθυνσης αποκλειστικά για λεωφορεία και ταξί προς τη Λεωφόρο Λεμεσού – η περιοχή έχει μετατραπεί σε μία άκρως επικίνδυνη ζώνη. Ο παράγοντας των συνεχώς αυξανόμενων τροχαίων ατυχημάτων, με την πρωτοφανή εμπλοκή λεωφορείων και ταξί, επιβεβαιώνει καθημερινά το αυτονόητο: Οι συγκεκριμένες οδικές ρυθμίσεις είναι, συν των άλλων προβλημάτων, εντελώς ακατάλληλες για την ομαλή κυκλοφορία των οχημάτων και πλήρως δυσλειτουργικές για τον ιστό του κέντρου. Αντί να λύνουν προβλήματα, δημιουργούν νέες εστίες κινδύνου για οδηγούς και πεζούς.
• Το κυκλοφοριακό χάος και η παράλυση: Η μετατροπή του δρόμου σε ασύμμετρο άξονα προκαλεί μόνιμο κυκλοφοριακό έμφραγμα κατά τις ώρες αιχμής, εγκλωβίζοντας τους οδηγούς και υποβαθμίζοντας την ποιότητα ζωής των κατοίκων. Η μονοδρόμηση αυτή σχεδιάστηκε χωρίς να ληφθεί υπόψη η χωρητικότητα των γύρω δευτερευόντων δρόμων. Όλος ο όγκος των οχημάτων που θέλει να βγει από τη Λευκωσία αναγκάζεται να διοχετευθεί σε στενές οικιστικές αρτηρίες.
• Η αποσυμφόρηση της Καλλιπόλεως: Η μονοδρόμηση του Νότιου τμήματος μετέφερε ανεπίτρεπτο όγκο οχημάτων στη Λεωφόρο Καλλιπόλεως, η οποία, κατά την επίσημη παραδοχή του Δήμου, δεν κατασκευάστηκε για να αντέχει τέτοιο φόρτο. Η αμφιδρόμηση της λεωφόρου Μακαρίου θα αποκαταστήσει την εμπορικότητα, την άνεση των κατοίκων και την κυκλοφοριακή ισορροπία της πόλης.

Κατάληξη

Η βιώσιμη κινητικότητα οφείλει να έχει κοινωνική και οικονομική διάσταση. Δεν υπάρχει «πράσινη ανάπτυξη» με ένα κέντρο εμπορικά νεκρό και πολίτες εγκλωβισμένους. Καταστηματάρχες έσκυψαν το κεφάλι ενώ κλείδωναν το μαγαζί τους τελευταία φορά, κάτοικοι άφησαν τα σπίτια τους ως πρόσφυγες στον τόπο τους, για να ζήσουν αλλού, μακριά από το ανυπόφορο χάος της πόλης. Ο Δήμαρχος Προύντζος πρέπει να πάψει να κάνει κόρτε στους καρχαρίες που βλέπουν από ψηλά, από τους πύργους τους, τη μεγαλύτερη πληγή της πόλης, τους μέχρι πρότινος σπουδαιότερους εμπορικούς άξονες της Πρωτεύουσας, το Εμπορικό Τρίγωνο και την Περιοχή των Πεζόδρομων, που λειτουργούσαν ενισχυτικά ο ένας προς τον άλλον. Η Κυβέρνηση, με τη νέα Υπουργό Μεταφορών, καθώς και το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκωσίας, οφείλουν να σταματήσουν να κρύβονται πίσω από ανύπαρκτα ή ελλιπή σχέδια-φαντάσματα, να αφουγκραστούν τις πραγματικές ανάγκες και τα θέλω του κόσμου και να ανοίξουν άμεσα τη λεωφόρο Μακαρίου για αμφίδρομη κυκλοφορία οχημάτων, ενώνοντας το κέντρο της πόλης. Αυτό είναι μόνο το πρώτο από πολλά αναγκαία βήματα. Για να ξεκινήσει η θετική αλλαγή, χρειάζεται το πρώτο βήμα.

Αντώνης Κουππαρής

Επικεφαλής Εκπροσωπευτικής Επιτροπής Καταστηματαρχών, Κατοίκων, Ιδιοκτητών Μικρών Επιχειρήσεων και Ακινήτων της Περιοχής των Πεζόδρομων του Ιστορικού Εμπορικού Κέντρου της Λευκωσίας (Η Επιτροπή εκλέγηκε από όλους τους Τοπικούς Συνδέσμους και Οργανώσεις)

Εκ μέρους της Κοινής Πλατφόρμας Αγώνα για την Αναζωογόνηση του Αστικού Εμπορικού Πυρήνα Κάθε Πόλης:

Συμμετέχουσες Οργανώσεις και Συντονιστές:

• Σύνδεσμος Καταστηματαρχών Πεζοδρόμων Λευκωσίας

Τριαντάφυλλος Ζωίδης

• Οργανωμένοι Καταστηματάρχες, Κάτοικοι και Ιδιοκτήτες Μικρών Επιχειρήσεων Πεζοδρόμων Λευκωσίας

Αντώνης Κουππαρής

• Επιτροπή Πρωτοβουλίας για τη Διάνοιξη της Μακαρίου

Νίκος Βασιλείου

• Επιτροπή Επιχειρηματιών, Ιδιοκτητών, Κατοίκων και Επισκεπτών του Νοτίου Τμήματος της Λεωφόρου Μακαρίου

Μαριλένα Ιερομονάχου

• Οργανωμένοι Καταστηματάρχες και Ιδιοκτήτες Μικρών Επιχειρήσεων Ιστορικού Εμπορικού Κέντρου Λεμεσού

Κρίστης Δημητρίου

• Παγκύπριος Σύνδεσμος Ιδιοκτητών Κέντρων Αναψυχής (ΠΑΣΙΚΑ)

Φάνος Λεβέντης