Ο πολιτικός συντάκτης του «Φ» Ανδρέας Πμπίσιης αναλύει το εκλογικό αποτέλεσμα:
«Ο Κύπριος ψηφοφόρος απέδειξε και σ’ αυτές τις εκλογές, όπως και σ’ όλες όσες διεξήχθησαν από ιδρύσεως της Δημοκρατίας, πως δύσκολα ρισκάρει και κυρίως δεν είναι διατεθειμένος να οδεύει προς το άγνωστο χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Ενώ καθ’ όλη τη διάρκεια του προεκλογικού αγώνα οι τάσεις που καταγράφονταν έδειχναν μια παντελή ανατροπή του πολιτικού σκηνικού, τελικά η διαφαινόμενη επανάσταση έμεινε μόνο στις τηλεφωνικές απαντήσεις που δίνονταν στις δημοσκοπήσεις, αλλά ουδέποτε υλοποιήθηκε στην πράξη.
Ο θόρυβος είναι ενοχλητικός
Η όποια ανάγνωση του τελικού αποτελέσματος δεν μπορεί να γίνει μόνο στη βάση του τι ψήφισαν οι Κύπριοι, αλλά πρέπει να ιδωθεί μέσα από το γενικό κλίμα στο οποίο διεξήχθησαν αυτές οι εκλογές, εξετάζοντας τους λόγους για τους οποίους κάποιοι από τα ψηλά βρέθηκαν στα χαμηλά και κάποιοι από τα χαμηλά πέταξαν στα ύψη.
Αν είναι κάτι που χαρακτήριζε το πολιτικό τοπίο πολύ πριν ξεκινήσει ο προεκλογικός αγώνας των βουλευτικών, ήταν η τοξικότητα. Οι υψηλών τόνων επιθέσεις ήταν ένα χαρακτηριστικό των πολιτικών συζητήσεων επί όλων των θεμάτων, τακτικές που όχι μόνο δεν γίνονταν αποδεκτές από τους πολίτες, αλλά αντίθετα τις καταδίκαζαν ανοιχτά. Καθόλου τυχαίο το ότι όταν Δημοκρατικός Συναγερμός και ΑΚΕΛ ακολουθούσαν αυτή την τακτική εμφανίζονταν να κινούνται επικίνδυνα χαμηλά.
Έβγαλαν χαρακτήρα προς το τέλος
Καθώς όμως πλησιάζαμε προς τις εκλογές της 24ης Μαΐου, τα δύο μεγάλα κόμματα άρχισαν να αλλάζουν τακτική και να αναδεικνύουν τις αρετές που είχαν πάντα αλλά είχαν παραγκωνίσει. Έβγαλαν προτάσεις και έδειξαν σοβαρότητα.
Από την άλλη, νεοφανείς σχηματισμοί, οι οποίοι ξεκίνησαν ψηλά – πιστεύοντας ότι οι δημοσκοπήσεις είναι οι κάλπες – κινήθηκαν αλαζονικά και επέδειξαν μια πρωτοφανή τοξικότητα, θεωρώντας ότι είχαν ήδη κερδίσει τις εκλογές. Έδειξαν όμως ότι αγνοούν κατά πολύ τον πραγματικό Κύπριο ψηφοφόρο, ο οποίος μπορεί να διαμαρτύρεται και να μουρμουρίζει, αλλά στο τέλος δεν είναι διατεθειμένος να ρισκάρει και να βάλει τον τόπο του σε κίνδυνο.
Γι’ αυτό και το αποτέλεσμα της κάλπης έδωσε μια καθαρή απάντηση στο τι θέλει ο Κύπριος ψηφοφόρος από τη νέα Βουλή των Αντιπροσώπων.
Εφτά στους δέκα έδωσαν στήριξη
Δεν είναι τυχαίο ότι τα δύο μεγάλα κόμματα, Δημοκρατικός Συναγερμός και ΑΚΕΛ, όχι μόνο δεν «βάρεσαν διάλυση» όπως πολλοί ήλπιζαν προεκλογικά, αλλά αντίθετα κατάφεραν να συγκεντρώσουν το 51% του εκλογικού σώματος, δείχνοντας ότι έχουν ακόμα πολλά χρόνια ζωής μπροστά τους. Εάν προστεθεί και το ποσοστό του Δημοκρατικού Κόμματος (ΔΗΚΟ), που είναι της τάξης του 10%, τα τρία παραδοσιακά κόμματα φτάνουν μαζί στο 60% του εκλογικού σώματος. Και το τέταρτο κόμμα που επιβίωσε από την προηγούμενη Βουλή είναι το ΕΛΑΜ. Γεγονός που δείχνει πως εφτά στους δέκα Κύπριους κινήθηκαν με γνώμονα την ασφάλεια του γνωστού και όχι το άγνωστο.
Το ότι ένας στους δέκα ψηφοφόρους επέλεξε τους νεοφανείς σχηματισμούς, Άλμα και Άμεση Δημοκρατία, δεν σημαίνει διαφοροποίηση του πολιτικού σκηνικού. Γιατί αν ανατρέξουμε στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις της τελευταίας εικοσαετίας, θα δούμε πάντα ένα ανάλογο ποσοστό να κάνει επιλογές εκτός και πέρα από τα παραδοσιακά κόμματα.
Κάποιοι από την άλλη πλήρωσαν βαρύ τίμημα σ’ αυτές τις εκλογές και φαίνεται να ρίχνουν τίτλους τέλους, με αβέβαιο πλέον το πολιτικό τους αύριο».
