Άλλη μια συμπλοκή μεταξύ νεαρών ανδρών έξω από νυχτερινό κέντρο πριν λίγες μέρες ή μάλλον νύχτες, ξεσήκωσε τη γειτονιά γύρω στις 3 τα ξημερώματα αφού υπήρξαν τραυματισμοί και στο μέρος κλήθηκε η Αστυνομία και ασθενοφόρο που μετέφερε τους τραυματίες στο νοσοκομείο. Δεν είναι βέβαια το πρώτο περιστατικό αυτής της μορφής και οι κάτοικοι της περιοχής έχουν …συνηθίσει πια να ξυπνούν μέσα στη νύχτα από τέτοιους καυγάδες που ξεσπούν τις περισσότερες φορές «για τα μάτια μιας γυναίκας».
Αναφέρθηκε ότι και σε αυτή την περίπτωση στον χώρο διασκέδαζαν προηγουμένως μεταξύ άλλων θαμώνων και δύο παρέες ανδρών και γυναικών, οπότε ένας από τη μια παρέα, είπε κάτι «ενοχλητικό» σε μια γυναίκα από την άλλη παρέα…
Έσπευσε ο φίλος της να πάρει τον λόγο και δεν άργησαν οι άνδρες των δύο ομάδων να πιαστούν στα χέρια …αρχικά μέσα στο κλαμπ και στη συνέχεια έξω από αυτό, στον δρόμο. Δεν ξέρω αν αυτή η άγρια συμπλοκή είχε και άλλα κίνητρα από όσα έγιναν γνωστά και κατά πόσο υπήρχαν μεταξύ των εμπλεκομένων προηγούμενες διαφορές και παλιές αντιπαραθέσεις, πέρα από «τα μάτια της νεαρής». Γιατί είναι απογοητευτικό να σκέφτεται κανείς ότι μέσα στη νέα γενιά του τόπου επιβιώνουν παλιά συμπλέγματα και στερεότυπα ζούγκλας με αναλλοίωτους τους ρόλους της γυναίκας ως αδύνατου και παθητικού θηράματος και του άντρα ως …ξαναμμένου κυνηγού, έτοιμου να κτυπήσει και ακόμα και να σκοτώσει όποιον άλλον θεωρήσει ότι τη διεκδίκησε.
Δεν είναι εκπληκτικό; Από τότε που έγινε ο πόλεμος της Τροίας «για τα μάτια» της Ελένης, οι άντρες δεν σταματούν να επικαλούνται την «Ελένη» για να εξωραΐζουν την ανάγκη τους να εξευτελίσουν και να εκμηδενίσουν άλλους άντρες αναζητώντας ζωτικό χώρο, εξουσία και πλούτο. Για την «Ελένη» δήθεν το έκαναν και στην «Ελένη» τελικά έριχναν την ευθύνη. Ότι «αυτή» προκάλεσε το κακό.
Αλλά, αν στην εποχή του Ομήρου και σε μεταγενέστερες εποχές η «Ελένη» σιωπούσε και ανεχόταν αδιαμαρτύρητα να μιλούν οι άλλοι για λογαριασμό της χωρίς να τη ρωτήσουν και χωρίς να νοιάζονται για οτιδήποτε σκέφτεται και θέλει η ίδια, γιατί συνεχίζει να σιωπά και να αδρανεί σήμερα; Τουλάχιστον σε περιπτώσεις όπως αυτήν που περιγράφεται στο κείμενο;
Σήμερα που η «Ελένη» –ναι, ακόμα και στην Κύπρο– διεκδικεί και έχει την ισότητα, είναι καιρός να αναλαμβάνει και την ευθύνη της ισότητας, δηλαδή της ελευθερίας της να διαχειρίζεται η ίδια κάτι τόσο …προσωπικό όσο ο εαυτός της. Και να μην ανέχεται να γίνεται πέρα από κάθε δική της θέληση, το …τρόπαιο στη βιτρίνα με τα μετάλλια …ανδρισμού του κάθε κακομοίρη.
