Οι τιμές στα καύσιμα έχουν εκτοξευθεί, μαζί κι αυτές των αγαθών στις υπεραγορές. Οι τουρίστες φαίνεται να κάνουν δεύτερες σκέψεις και ακυρώνουν τις διακοπές τους. Αυτά μπορεί να είναι λεπτομέρειες όταν αλλού αντί να αυξάνονται οι τιμές, αυξάνονται οι νεκροί, οι πύραυλοι ισοπεδώνουν ολόκληρες περιοχές.
Κι όλα αυτά, γιατί Νετανιάχου και Τραμπ ξεκίνησαν έναν αδιέξοδο πόλεμο. Πόλεμος, ο οποίος και να τελειώσει, θα αφήσει πίσω του πολλές ανοικτές εστίες. Μικρές ή μεγάλες, το σίγουρο είναι πως θα υπάρχει συνέχεια.
Οι αναταράξεις που προκαλούνται στο παγκόσμιο από τον πόλεμο των ΗΠΑ- Ισραήλ κατά του Ιράν, προκαλούν σεισμούς στα θεμέλια της οικονομίας, της σταθερότητας και συντηρούν αντιπαραθέσεις. Είναι ένας πόλεμος την ευθύνη του οποίου έχει πρωτίστως το Ισραήλ, το οποίο έχει συμπαρασύρει σε αυτή τη σύγκρουση τις ΗΠΑ, με όλους τους υπόλοιπους να πληρώνουμε τον λογαριασμό. Αυτή τη στιγμή παρακολουθούμε έναν πόλεμο, ο οποίος φαντάζει ατέλειωτος. Είναι ένας πόλεμος, που μόνο το Ισραήλ έχει στρατηγική και στόχευση. Και η στρατηγική του είναι επεκτατική.
Ο Νετανιάχου φαίνεται, σύμφωνα με όσα αναφέρονται, να έπεισε τον φίλο του τον Ντόναλτ Τραμπ ότι με μερικά «χειρουργικά» κτυπήματα το καθεστώς θα κατέρρεε. Αυτό δεν έγινε. Κανείς δεν μπορεί να πιστέψει, ωστόσο, ότι η Μοσάντ δεν ήξερε τις δυνατότητες του καθεστώτος. Την ώρα κατά την οποία γνωρίζει που βρίσκονται, ανά πάσα στιγμή, οι ηγέτες του Ιράν. Όταν έστειλε «συστημένους» πυραύλους για να σκοτώσει την ηγεσία, προφανώς και θα γνώριζε πως δεν θα ήταν το τέλος. Ο Νετανιάχου θέλει να αποδυναμώσει το καθεστώς της Τεχεράνης, να περιορίσει στο ελάχιστο τις δυνατότητες του και να το αποκόψει από τους δορυφόρους του. Αυτό, όμως, που έχει κόστος για όλους, δεν πρόκειται να σταματήσει τις συγκρούσεις, είτε είναι συμβατικές είτε όχι.
Είναι σαφές πως ο πόλεμος και τα όσα προκαλεί συντηρούν την τρομοκρατία. Με ή χωρίς εισαγωγικά. Κι αυτό θέτει σε κίνδυνο όλους. Ένοχους, συνένοχους και ανυποψίαστους.
Την ίδια ώρα, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιθέσεις. Μετά τη γενοκτονία στη Γάζα, τώρα είναι ο πόλεμος εκκαθάρισης στο Λίβανο. Καταστρέφει, σκοτώνει ανθρώπους, προχωρεί σε εθνοκάθαρση. Παράλληλα, μεταφέρει εποίκους στη Δυτική Όχθη. Ανενόχλητα!
Ο Νετανιάχου, που κανονικά έπρεπε να δικαστεί αλλά αυτό καθυστερεί λόγω του πολέμου, ονειρεύεται το «Μεγάλο Ισραήλ» και το δηλώνει. Είναι το… όνειρο του κάθε Ισραηλινού υπερφίαλου εθνικιστή, επεκτατιστή. Η θεωρία του «Μεγάλου Ισραήλ» βάσει… βιβλικού δικαιώματος καλύπτει «από το ποτάμι της Αιγύπτου έως τον μεγάλο ποταμό, τον Ευφράτη», περιλαμβάνοντας τις περισσότερες χώρες της περιοχής. Ευτυχώς αυτή η… βιβλική προσταγή δεν περιλαμβάνει την Κύπρο, την οποία διεκδικούν οι Ισραηλινοί με άλλους τρόπους…
Στο διά ταύτα: Αυτός ο πόλεμος, που ξεκίνησε από τους Τραμπ και Νετανιάχου είναι το θέατρο του παραλόγου. Υπάρχουν κι άλλοι τρόποι αντιμετώπισης του Ιράν, πέραν του πολέμου και το ξέρουν. Όμως σκοπίμως δεν ακούνε κανενός.
Τα όποια άλλοθι επικαλείτο ο Νετανιάχου έχουν εξαντληθεί. Άλλωστε είναι γνωστό ότι την ώρα που η συμφωνία με το Ιράν ήταν κοντά, εκείνοι που την τίναξαν στον αέρα ήταν το Τελ Αβίβ και η Ουάσιγκτον.
Δεν υπερασπίζομαι σε καμία περίπτωση το καθεστώς του Ιράν, δεν μπορεί, όμως, να δεχθώ τους παραλογισμούς των δυο ακροδεξιών, που σύρουν τον πλανήτη στην καταστροφή.
Υ.Γ. Η Κύπρος χορεύει σε ένα άλλο ρυθμό. Οι καταγγελίες, που έγιναν είναι σοβαρές και πρέπει να διερευνηθούν μέχρι τέλους. Αυτό μπορεί να είναι πλέον σλόγκαν, συνιστά όμως αναγκαιότητα. Τι ισχύει και τι όχι δεν θα το πει κανείς χωρίς αποδείξεις, τεκμηρίωση και στο τέλος θα αποφανθεί η έρευνα. Από εκεί και πέρα, πρέπει πολλά να απαντηθούν. Όπως για παράδειγμα, γιατί κρατούνταν τα στοιχεία τόσο καιρό και δεν έγινε νωρίτερα η καταγγελία.
