Ποιες βουλευτικές εκλογές; Αυτές έχουν αρχειοθετηθεί ήδη. Το ενδιαφέρον αντικαταστάθηκε τάχιστα από εκείνο για τις προεδρικές εκλογές. Ασχέτως τι δημοσίως δηλώνουν τα κόμματα, το παρασκήνιο, οι επαφές και η τελική διαδικασία γύρω από την εκλογή της Προέδρου της Βουλής αποτελούσαν την έναρξη της μάχης για το 2028. Ανεπίσημη μεν, ουσιαστική δε.
Όσο και αν βρισκόμαστε 20 μήνες μακριά από τις επόμενες προεδρικές εκλογές, είναι εξόφθαλμη η αγωνιώδης προσπάθεια πολλών να χαράξουν μονοπάτια, τα οποία με την πάροδο του χρόνου και μέσα από διάφορες διεργασίες να μπορούν να οδηγήσουν στη λεωφόρο προς το Προεδρικό.
Αυτό επιχείρησε και η Πινδάρου και η Εζεκία Παπαϊωάννου. Έχοντας εξασφαλίσει και οι δύο μικρά ή μεγάλα οφέλη. Τα περισσότερα, βεβαίως, ο ΔΗΣΥ. Ειδικά η πρόεδρός του. Μέσα σε μερικές εβδομάδες, είδε τα θεμέλιά της στην Πινδάρου, που φαίνονταν από καιρό γεμάτα επικίνδυνες ρωγμές, να στηρίζονται σε νέο φρέσκο μπετόν.
Πρώτον, είδε το κόμμα της να παραμένει το μεγαλύτερο. Μάλιστα, με ποσοστό το οποίο ακόμη και η ίδια θα δίσταζε να στοιχηματίσει πριν τις εκλογές. Και δεν είναι μόνο το 27,1% που εξασφάλισε το ΔΗΣΥ, εξαιρετικά σημαντικό. Είναι και το γεγονός ότι σε απόλυτους αριθμούς, εξασφάλισε περισσότερες ψήφους απ’ ότι το 2021. Ο ΔΗΣΥ είχε συγκεντρώσει 99.331 ψήφους το 2021, ενώ στις πρόσφατες εκλογές εξασφάλισε 101.013 ψήφους.
Δεύτερον, η Αννίτα Δημητρίου εξελέγη για δεύτερη φορά Πρόεδρος της Βουλής. Ρίσκαρε πολύ η αλήθεια με την εμμονή της αποκλειστικά στη δική της υποψηφιότητα. Της βγήκε όμως. Έστω και αν χρειάστηκε να συνθλίψει την πολιτική της σοβαρότητας, την οποία διακήρυττε καθ’ όλη την προεκλογική εκστρατεία, σε αντιδιαστολή με την πολιτική του Τικτόκερ, τα βιντεάκια και τις κόκκινες μύτες του κλόουν. Ακολούθησε και η ίδια εκείνους που διακωμωδούν την πολιτική.
Τρίτον, επανεξελέγη Πρόεδρος της Βουλής χάρις στην στήριξη του ΔΗΚΟ, το οποίο συμμετέχει στην κυβέρνηση Χριστοδουλίδη. Αυτό και αν αποτελεί όφελος για την Αννίτα Δημητρίου. Παρά το ότι η απόφαση του ΔΗΚΟ δεν ήταν προϊόν βαθιάς πολιτικής στρατηγικής αλλά στιγμιαίας επιλογής στη βάση των δεδομένων που προέκυψαν εξαιτίας του εγκλωβισμού του. Αν θα μπορέσει η Αννίτα να το αξιοποιήσει στην πορεία για το 2028 απομένει να το διαπιστώσουμε. Ωστόσο, ως γεγονός καταγράφεται ότι μπόρεσε να πατήσει εντός του στρατοπέδου των εν ισχύι κυβερνητικών δυνάμεων.
Εν ολίγοις, ο Νίκος Χριστοδουλίδης είχε που είχε πάντοτε την προσοχή του στραμμένη στην Αννίτα Δημητρίου, πλέον, έχει αποκτήσει μόνιμο εφιάλτη για τους επόμενους 20 μήνες. Μπορεί η πρόεδρος του ΔΗΣΥ να μην έχει πείσει μέχρι σήμερα (τουλάχιστον, όσους μελετούν με σοβαρότητα και σε βάθος τους πολιτικούς) ότι διαθέτει τα εχέγγυα για να μπορεί να κυβερνήσει τον τόπο. Ωστόσο, γεγονός είναι ότι συνεχίζει στις διάφορες δημοσκοπήσεις να διατηρεί υψηλή δημοφιλία.
Τα πράγματα για τον Χριστοδουλίδη δεν εξελίσσονται και με τον καλύτερο τρόπο επί του παρόντος. Αφενός, η Αννίτα εδραιώθηκε στον ΔΗΣΥ και φαντάζει εξαιρετικά δύσκολο να αμφισβητηθεί μέχρι το 2028. Αφετέρου, δύο από τα κόμματα τα οποία συμμετέχουν στην κυβέρνηση, ΕΔΕΚ και ΔΗΠΑ, έμειναν εκτός Βουλής και παρουσιάζονται αποδυναμωμένα.
Την ίδια στιγμή, η προσέγγιση του ΔΗΚΟ με τον ΔΗΣΥ, έστω και με τον τρόπο τον οποίο έχει παρουσιασθεί ανωτέρω, αναγκάζει τον νυν Πρόεδρο να κάθεται σε αναμμένα κάρβουνα. Ενώ, μάλιστα, εντός ΔΗΚΟ υπάρχουν αρκετές φωνές οι οποίες εκφράζουν δυσαρέσκεια με το Προεδρικό. Ουδόλως, πρέπει να αγνοείται και η προοπτική προσωπικά για τον Νικόλα Παπαδόπουλο να μπορέσει στο ενδεχόμενο συνεργασίας με τον ΔΗΣΥ να βρεθεί στην Προεδρία της Βουλής και να κλείσει έτσι την παρουσία του στην πολιτική με ένα σημαντικό αξίωμα.
Ακόμη και αν θεωρηθεί πως ισχύει η στήριξη του Προέδρου από το ΕΛΑΜ, σαφώς και δεν είναι αρκετή. Βεβαίως, στην πολιτική έχει πλειστάκις αποδειχθεί ότι δεν μπορεί να γίνονται απλές μαθηματικές πράξεις πρόσθεσης ποσοστών κομμάτων σε κάποιον υποψήφιο.
Τουτέστιν, μέχρι τον Φεβράρη του 2028, αναμένεται και ο Χριστοδουλίδης να αξιοποιήσει τα δικά του όπλα. Με καθαρά πολιτικές ενέργειες. Προσδοκώντας ότι θα είναι τέτοιες, που να πείθουν κόσμο, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, να τον στηρίξει. Όπως για παράδειγμα με τις συντάξεις και τη μεταρρύθμιση που ψήνεται, με άλλες κοινωνικές παροχές κ.α. Αστάθμητος παράγοντας παραμένει το Κυπριακό και αν προκύψει κάποια σοβαρή εξέλιξη.
Παράλληλα, πέρα από τα σχέδια τα οποία εξυφαίνονται στα στρατόπεδα Αννίτας και Χριστοδουλίδη, υπάρχει και ο άλλος πόλος εξ αριστερών. Με το ΑΚΕΛ να έχει βγει κι εκείνο ενισχυμένο από τις βουλευτικές εκλογές (αύξησε το ποσοστό του κατά 1,4% και τις ψήφους του κατά 8.857) έχει εδραιωθεί ως ο άξονας γύρω από τον οποίο μπορούν να συγκεντρωθούν οι δυνάμεις που δεν θέλουν Χριστοδουλίδη ή προσεγγίζουν ιδεολογικά την αριστερά.
Το ΑΚΕΛ έχει εξασφαλίσει ήδη τη συνεργασία του Άλμα. Το ποσοστό του οποίου -5,8%- είναι σοβαρά υπολογίσιμο, έστω και αν προέρχεται από διάφορους χώρους και, ως εκ τούτου, ενδέχεται να μην παρουσιάσει σταθερή συνοχή στις προεδρικές εκλογές. Το μεγάλο ζητούμενο για το ΑΚΕΛ είναι ποιον υποψήφιο θα στηρίξει. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης είναι εκτός μάχης μετά τα αποτελέσματα των εκλογών. Θέτοντας, όμως, πολύ ισχυρά θεμέλια ώστε να μπορεί να βρεθεί στο δεύτερο γύρο των εκλογών, το ΑΚΕΛ μεταφέρει τεράστια πίεση στο χώρο της κεντροδεξιάς και δικαιούται να χαμογελά πονηρά…
Στην πολιτική πολλά μπορούν να αλλάξουν, ακόμη και εν μια νυκτί (τρανταχτό παράδειγμα το λάθος Βασιλείου στις εκλογές του 1993). Το βέβαιο είναι πως μέχρι τον Φεβρουάριο του 2028, ο Χριστοδουλίδης θα ζει με τον εφιάλτη της Αννίτας. Και η Αννίτα; Μάλλον, με τον εφιάλτη της υπέρμετρης φιλοδοξίας, χάριν της οποίας μπορεί να πρωταγωνιστεί ακόμη και σε βιντεάκια κάποιων κλόουν, που αποτελειώνουν την εναπομείνασα πολιτική σοβαρότητα…
