Υποχρέωσαν τον κόσμο να βγάλει Κάρτα Φιλάθλου. Του είπαν πως είναι για το καλό του, ως μέρος ενός νομοσχεδίου για την πάταξη της βίας στα γήπεδα. Μετά του είπαν πως τα κλειστά κυκλώματα των γηπέδων θα ταυτοποιούν τους ταραξίες. Εν τω μεταξύ, κάθε βδομάδα αναζητούσαν χούλιγκαν μέσω φωτογραφιών. Τίποτα δεν αφορούσε την Κάρτα ή τον νόμο, αλλά μια διαχρονική και καθημερινή διαδικασία της Αστυνομίας.
Ξάφνου, έκαναν και τον περιβόητο «ψηφιακό πολίτη» και μόνο μέσω αυτού, μπορούσε και μπορεί κανείς να εκδώσει Κάρτα Φιλάθλου για να πάει να δει την ομάδα του στα φοβερά γήπεδα της μικρής Κύπρου.
Κι όλα αυτά, ενώ κάθε χρόνο τέτοιο καιρό διεξάγεται η ίδια συζήτηση για την αδειοδότηση των ποδοσφαιρικών γηπέδων. Τα μισά είναι ερείπια και όποια δεν είναι, έχουν άλλα προβλήματα. Προχτές, το ΓΣΠ ανακοίνωσε ότι από την 1η Σεπτεμβρίου δεν θα παραχωρείται σε ομάδες. Άλλη ομάδα έχει δηλώσει ως έδρα το «Τσίρειο», ενώ στους οπαδούς των μισών ομάδων δεν δίνονται εισιτήρια για την Περιστερώνα, επειδή η Αστυνομία αποφασίζει και διατάζει.
Αλλά, οι οπαδοί έπρεπε να γίνουν «ψηφιακοί πολίτες» για την ασφάλειά τους και να εμπιστευτούν αυτό το σάπιο σύστημα που τους θεωρεί ύποπτους εκ των προτέρων. Το μεγάλο μας τσίρκο με τις θατσερικές ψευδαισθήσεις.
ΑΛ.ΜΙΧ.
