Κάποιοι έχουν καταστρώσει οργανωμένο σχέδιο για να μας εξοντώσουν. Δεν μπορεί να συμβαίνουν τόσα πολλά τυχαία σε αυτό το δύσμοιρο τόπο. Σκάνδαλα, διαφθορά, διαπλοκές, αθλιότητες. Όλα αυτά διανθίζουν εδώ και μερικές δεκαετίες την πολιτική ζωή του τόπου. Οι πολίτες δεν προλαβαίνουν να συνέλθουν από τη μια υπόθεση και προβάλλει καινούργια. Διατηρώντας την πίεση τους μονίμως σε εξαιρετικά επικίνδυνο σημείο.
Κοντά σε αυτά, όμως, πλέον, χωριστή θέση στη βιτρίνα της πολιτικής φαρσοκωμωδίας καταλαμβάνουν και ένα σωρό ιλαροτραγικές καταστάσεις. Όπως εκείνη της βουλευτίνας που διαφημίζει με βίντεο την γκαρνταρόμπα της. Ή εκείνου του τύπου που βρέθηκε και στο Εθνικό Συμβούλιο αλλά βγαίνοντας μας δήλωσε πως το κόμμα του δεν έχει θέσεις στο Κυπριακό! Ή το βίντεο της Προέδρου της Βουλής, στο οποίο ανταγωνίζεται σε λαϊκισμό ακόμη και τον εμπνευστή του…
Το πιο πρόσφατο δείγμα γραφής, όμως, παραείναι εξοργιστικό. Για το βίντεο εκείνου που μερικές χιλιάδες ψήφισαν με κριτήριο δήθεν ότι έτσι θα τιμωρήσουν τα συστημικά κόμματα αναφερόμαστε. Το βλέπεις, το ξαναβλέπεις και δεν πιστεύεις τι βλέπεις. Ελπίζεις ότι θα διευκρινίζεται κάπου πως είναι μια ακόμη από τις γνωστές σαχλαμάρες του Φειδία αλλά φευ…
Ό,τι λέει το εννοεί ο αθεόφοβος. «Είσαι αστυνομικός;» ρωτάει στο βίντεο. Μάλιστα, με ύφος απότομο, που σε αναγκάζει να μαζευτείς αμέσως. Αναμένεις να έχει γίνει κάτι σοβαρό με κάποιο αστυνομικό. Μπα… Το λάθος είναι πως ακόμη αναμένουμε ότι μπορεί να δούμε και κάτι σοβαρό από δαύτον.
Ζητάει από τους αστυνομικούς να του στείλουν το βιογραφικό τους! Για να διαλέξει ποιους θα πάρει στη φρουρά του! Ο γράφων, ευτυχώς, που καθόταν την στιγμή που έβλεπε το βίντεο. Και όλο αυτό, μερικές μόνο μέρες μετά που ατυχήσαμε να παρακολουθήσουμε τον Αναστασιάδη να εμφανίζεται, περίπου, σε ρόλο Γιάννη Αγιάννη (Άθλιοι, Βίκτωρος Ουγκώ) όπου βρίσκεται διαρκώς υπό διωγμό για… ένα καρβέλι ψωμί.
Τα θέτεις στη ζυγαριά για να δεις ποιο είναι πιο επικίνδυνο να σου επιφέρει κάποιο εγκεφαλικό επεισόδιο αλλά προκύπτει… ισοπαλία. Διότι σοβαρή μεν η πρόκληση του Αναστασιάδη, φαιδρή αυτή του Φειδία, έλα όμως, που έχουν τον ίδιο βαθμό επικινδυνότητας…
Η πρόκληση δεν έγκειται μόνο στην αφέλεια του εγχειρήματος από τον εμφανισθέντα (σε άλλο βίντεο) σαν κλόουν. Ούτε και μόνο στην ανοησία της συγκεκριμένης πολιτικής (ωιμέ) πράξης. Η κορυφαία πρόκληση αφορά το τι λέει ο Τικτόκερ.
«Τώρα που είμαι αρχηγός κόμματος δικαιούμαι κάποιους αστυνομικούς να έχω μαζί μου για να με προσέχουν» λέει με θράσος χιλίων πιθήκων. Τι δεν καταλαβαίνετε; Ο γιαλαντζί αντισυστημικός δεν πρόλαβε να βρεθεί στη Βουλή και έγινε συστημικότερος των συστημικών. Πρώτη του έγνοια να εξασφαλίσει αστυνομική φρουρά! Για να τον προσέχουν!
Από τι να σε προσέχουν αντισυστημικέ της πλάκας; Ποιος έχει έγνοια να σε πειράξει; Αν κάποιοι χρειάζονται φρουρά εμείς είμαστε. Καθ’ όλη τη διάρκεια της ημέρας. Για να μας μεταφέρει εσπευσμένα σε νοσοκομείο. Διότι είναι αναπόφευκτο. Κάποια στιγμή είτε από τις κοτσάνες, είτε από τα εξοργιστικά που τσαμπουνάς, δεν θα αποφύγουμε το εγκεφαλικό.
Ακόμη και από τα ιλαροτραγικά της δύσμοιρης πολιτικής ζωής του τόπου, όμως, ενίοτε προκύπτουν και σοβαρά. Με αφορμή, λοιπόν, την οργή που προκάλεσε ο Φειδίας, είναι καιρός να τεθεί σοβαρότατα πια το θέμα της αστυνομικής φρουράς των πολιτικών.
Είναι καιρός να σταματήσει αυτό το ανέκδοτο, που είναι βγαλμένο από παλιές δεκαετίες. Όταν οι πολιτικοί θεωρούνταν ακόμη «ιερά τέρατα». Και απολάμβαναν διάφορα οφίκια ανάλογα των βασιλέων.
Είναι καιρός η κυβέρνηση και το κράτος να συζητήσουν σοβαρά και έξω από ριζωμένες αντιλήψεις του παρελθόντος, αν και ποιοι πολιτικοί απειλούνται σήμερα. Ποιοι μπορεί να κινδυνεύουν. Η στήλη υποστηρίζει ότι μετριούνται στα δάκτυλα του ενός χεριού.
Και ναι, αυτή η στήλη, που έχει πλειστάκις ασκήσει εντονότατη κριτική στον Αναστασιάδη, θεωρεί πως ο τέως Πρόεδρος μπορεί να βρεθεί κάποιος να τον απειλήσει. Τα όσα σημάδεψαν τη δεκαετή διακυβέρνησή του και οι επαναλαμβανόμενες προκλητικές εμφανίσεις του, εξοργίζουν τόσο πολύ τους πολίτες, που όντως κάποια στιγμή μπορεί κάποιος να παραφερθεί.
Από όλους τους άλλους πολιτικούς αρχηγούς, όμως, ποιος κινδυνεύει; Μπορεί κάποιοι να έχουν αντίθετη άποψη. Είναι και κάποιοι που αντιτάσσουν πως αν κάποια στιγμή, όντως, βρεθεί κάποιος να επιτεθεί σε βάρος ενός πολιτικού αρχηγού, τότε το κράτος θα βρεθεί εκτεθειμένο.
Και σε αυτή την περίπτωση, ωστόσο, υπάρχει επιλογή την οποία καλούνται οι αρμόδιοι να μελετήσουν πολύ σοβαρά. Το κράτος -οι φορολογούμενοι πολίτες κατ’ ακρίβεια- επιχορηγούν κάθε χρόνο όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα με εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ.
Αν, λοιπόν, οποιοδήποτε κόμμα θέλει να έχει φρουρά στον αρχηγό του, να την αναλάβει το ίδιο. Να προσλάβει φρουρούς, να τους εκπαιδεύσει η Αστυνομία (αν και δεν χρειάζεται) και να τους πληρώνουν τα ίδια τα κόμματα. Έτσι ας έχουν και 2 και 4 και 8 και20 φρουρούς αν θέλουν. Ας αφήσουν τους αστυνομικούς να εργαστούν εκεί όπου πραγματικά είναι το καθήκον τους. Καιρός να τελειώνει αυτό το αστείο…
ΥΓ: Ο υπουργός Δικαιοσύνης Κώστας Φυτιρής έλαβε μια απόφαση που ενισχύει το σκεπτικό της στήλης. Ζήτησε να σταματήσει η φρουρά από το σπίτι του. Σωστή κίνηση κύριε Φυτιρή. Το μπράβο, όμως, θα σας το πούμε αν τολμήσετε να πράξετε το ίδιο για τη φρουρά όλων των πολιτικών αρχηγών!
