Επιτέλους ξυπνάτε κι άστε τα φληναφήματα! Φτάνει πια να μετράμε τραγωδίες στη θάλασσα!

Δύο κορίτσια 20 χρονών πήγαν για μπάνιο σε παραλία στην Ορόκλινη και πνίγηκαν. Η συγκεκριμένη παραλία διαθέτει πύργο ναυαγοσωστών αλλά δεν ήταν στελεχωμένος. Ισραηλινός 34 χρονών ήρθε για διακοπές και πνίγηκε σε παραλία στη Λεμεσό. Το περασμένο Σάββατο, 35χρονη πνίγηκε σε παραλία της Λάρνακας, 20 λεπτά μετά τις 6 μ.μ. όταν είχε τελειώσει η βάρδια του ναυαγοσώστη. Τέσσερις πνιγμοί σε δύο μήνες είναι πολλοί. Πλέον, το πρόβλημα ξεφεύγει. Και γίνεται εξοργιστικό. Πρώτον, διότι πρόκειται για ανθρώπινες ζωές. Δεύτερον, διότι το συζητούν οι… αρμόδιοι μερικές δεκαετίες!

Κάθε φορά μετά από μια τέτοια τραγωδία, ακούμε τις ίδιες δικαιολογίες. Τις ίδιες αιτίες. Τις ίδιες προφάσεις. Οι ζωές, όμως, συνεχίζουν να χάνονται. Νέοι άνθρωποι. Γονείς, που αφήνουν παιδιά ορφανά.

Διαβάζοντας τις αναφορές κάποιων αρμοδίων μετά από την τελευταία τραγωδία, εξοργίζεσαι ακόμη περισσότερο. Όχι μόνο επειδή είναι εξόφθαλμο ότι κολοκυνθίζουν το πρόβλημα, λες και είναι ένα συνηθισμένο, όπως πολλά άλλα και όχι υπόθεση που αφορά την απώλεια ζωών. Αλλά και επειδή φάσκουν και αντιφάσκουν, αποφεύγοντας να αγγίξουν την ουσία του προβλήματος.

Έλεγε, για παράδειγμα χθες, ένας αρμόδιος του υπουργείου Εσωτερικών ότι το «το πρόβλημα δεν είναι ο αριθμός των εγκεκριμένων ναυαγοσωστών, ο οποίος είναι υπεραρκετός, ούτε η μισθοδοσία τους. Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχουν επαρκείς υποψήφιοι για να στελεχώσουν τις παραλίες».

Τότε κύριοι, δύο τινά μπορεί να συμβαίνουν. Είτε το χρονικό διάστημα για το οποίο τους προσλαμβάνετε και η απουσία μονιμότητας, είτε οι συνθήκες εργασίας στις παραλίες με αποτέλεσμα να προτιμούν τις πισίνες.

Δεν χρειάζεται να είναι κάποιος ειδικός για να εντοπίσει το πρόβλημα. Και φυσικά, ο ίδιος αρμόδιος, στη συνέχεια των δηλώσεων του, παρά το ότι το πήρε από εδώ και το έφερε από εκεί, στο τέλος ομολόγησε: Δεύτερο ζήτημα (σ.σ. έχασες τη σειρά άνθρωπέ μου) αποτελεί η εποχικότητα της απασχόλησης. Ανέφερε συγκεκριμένα, ότι κάποιοι από τους ναυαγοσώστες που εργοδοτούν οι επαρχιακές διοικήσεις είναι μόνιμοι. Κάποιοι άλλοι, όμως, εργάζονται 10 ή 8 ή 4 μήνες!

Και ως δια μαγείας, αμέσως μετά, προέβη στη σπουδαία «αποκάλυψη»: «Για 4 μήνες δεν ενδιαφέρεται εύκολα κάποιος να έρθει να εργαστεί»! Προφανώς, κύριοι αρμόδιοι. Όχι μόνο για 4 μήνες αλλά ούτε για 8 μήνες είναι εύκολο. Ποιος θα άφηνε τη μόνιμη εργασία του για να πάει κάπου για κάποιους μήνες; Ακόμη και αν το πράξει λόγω ανάγκης ένα καλοκαίρι, μέχρι το επόμενο θα ψάξει να βρει μόνιμη εργασία.

Και επειδή η γενικόλογη αναφορά ότι κάποιοι δεν είναι μόνιμοι, περισσότερο αποσκοπεί στο να ρίξει στάχτη στα μάτια αντί να αποκαλύψει το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος, μια ματιά σε πραγματικά στοιχεία είναι αρκετή για να δείξει την πραγματικότητα.

Δεύτερος αρμόδιος, ο προϊστάμενος παραλιών της επαρχιακής διοίκησης Λάρνακας έδωσε αριθμούς ο άνθρωπος. Διαβάστε τους. Δεν χρειάζεται οτιδήποτε άλλο. Μόνο 10 από τους 19 ναυαγοσωστικούς πύργους στην επαρχία Λάρνακας είναι επανδρωμένοι αυτή την περίοδο. Εργοδοτούνται 31 άτομα, εκ των οποίων οι 11 είναι μόνιμοι και οι 20 έκτακτοι. Οι εγκεκριμένες θέσεις για έκτακτους είναι 44 αλλά έγινε κατορθωτό να προσληφθούν μόνο 20!

Και με αφοπλιστική ειλικρίνεια προσθέτει ότι «τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε περισσότερο ενδιαφέρον, με αποτέλεσμα να υπάρχει η δυνατότητα στελέχωσης περισσότερων ναυαγοσωστικών πύργων. Τα κονδύλια υπάρχουν, οι εγκεκριμένες θέσεις είναι πολύ περισσότερες, απλά για κάποιο λόγο, δεν υπάρχει ενδιαφέρον».

Οι ανάγκες στη Λάρνακα σε έκτακτους ναυαγοσώστες δεν καλύπτονται ούτε καν στο 50%! Οι μόνιμοι ναυαγοσώστες στο σύνολο των εργαζομένων αυτή την περίοδο αποτελούν μόλις το 35%, ενώ αν ήταν συμπληρωμένες όλες οι θέσεις έκτακτων ναυαγοσωστών, οι μόνιμοι θα αποτελούσαν μόλις το 21,5%! Προφανώς, ανάλογη είναι η εικόνα και στις άλλες παραλιακές επαρχίες.

Ακόμη κι ένα αμαθές παιδάριο είναι σε θέση να αντιληφθεί ποιο ακριβώς είναι το πρόβλημα. Αυτό το οποίο συζητούμε για πολλά χρόνια. Άστε τα φούμαρα κύριοι. Αλλάξτε εκ θεμελίων το μοντέλο. Βρισκόμαστε στο 2026! Δεν μπορεί να συνεχίζουμε με πρότυπα του 1996!

Προχωρήστε σε ναυαγοσώστες μόνιμης εργασίας. Μόνο έτσι θα προσελκύσετε το ενδιαφέρον και δεν θα ψάχνεστε κάθε καλοκαίρι. Θα ανεβεί ο προϋπολογισμός; Να ανεβεί. Όσο και αν χρειαστεί. Για ζωές μιλάμε. Ό,τι πολυτιμότερο. Και αν για κάποιους μήνες δεν θα έχουν το ρόλο για τον οποίο θα προσλαμβάνονται, βρείτε τρόπο να τους αξιοποιήσετε διαφορετικά. Σε παρεμφερείς εργασίες στις επαρχιακές διοικήσεις. Ακόμη και διοργανώνοντας μαθήματα κολύμβησης για παιδιά και για ενήλικες.

Η επαναλαμβανόμενη ατάκα «πρέπει κι ο κόσμος να προσέχει» είναι σωστή. Πλην, όμως, οφείλουν οι αρμόδιοι να αντιληφθούν ποιος είναι ο ρόλος του κράτους. Μεριμνά ακριβώς και στις περιπτώσεις που ο κόσμος δεν προσέχει! Είναι μέρος της ευθύνης του κράτους. Επιτέλους ξυπνάτε! Άστε τα φληναφήματα! Φτάνει πια να μετράμε τραγωδίες!