Μετά από τόση καθυστέρηση στην ανακοίνωση ποινικών ανακριτών για το γνωστό πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς, περιμέναμε πως τουλάχιστον θα είχαν φροντίσει να μην υπάρχει το παραμικρό ψεγάδι.
Γιατί ένα από τα πιο σημαντικά ζητούμενα ήταν να μην υπάρχει η παραμικρή αμφισβήτηση για ό,τι αποφασίσουν οι ανακριτές. Άλλωστε αυτός είναι ένας από τους λόγους που οδήγησαν την κυβέρνηση στην απόφαση να περιλάβει στην ομάδα και εγνωσμένου κύρους νομικούς από την Αθήνα. Και καλώς έπραξε. Αλλά, δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία να είναι ανάμεσά τους ένα όνομα, που από την πρώτη στιγμή της ανακοίνωσης προκάλεσε αντιδράσεις. Έπρεπε να είναι άψογοι οι διορισμοί και δεν είναι.
Ο Χρίστος Μυλωνόπουλος κατέχει αναμφίβολα περγαμηνές στη νομική επιστήμη. Είναι ομότιμος καθηγητής Ποινικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών, είναι ιδρυτής και πρόεδρος του Ινστιτούτου Ευρωπαϊκού και Διεθνούς Ποινικού Δικαίου, είναι εκλεγμένο μέλος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Επιστημών και Τεχνών (Salzburg), είναι και επίτιμος διδάκτορας της Σχολής Κοινωνικών Επιστημών και Επιστημών Αγωγής του Πανεπιστημίου Κύπρου.
Σπουδαία! Αλλά, εκτός όλων αυτών υπήρξε και δικηγόρος του εφοπλιστή Μιχάλη Ζολώτα το 2016, όταν οι κυπριακές Αρχές εξέδωσαν εναντίον του διεθνές ένταλμα σύλληψης ώστε να εμφανιστεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Λευκωσίας κατηγορούμενος σε υπόθεση δωροδοκίας. Ήταν η υπόθεση Χριστόδουλου Χριστοδούλου.
Με συνήγορο τον Χρίστο Μυλωνόπουλο ο κ. Ζολώτας είχε προσφύγει στον Άρειο Πάγο κατά του βουλεύματος έκδοσής του. «Υπάρχουν σαφέστατες ενδείξεις ότι ο εντολέας μου δεν θα τύχει δίκαιης δίκης στην Κύπρο», υποστήριζε τότε ο κ. Μυλωνόπουλος (8/11/2016). Δέκα χρόνια αργότερα ο δικηγόρος του Ζολώτα αναγορεύτηκε Επίτομος Διδάκτορας στο Πανεπιστήμιο Κύπρου και ουδείς αμφισβητεί ότι ο διορισμός του τώρα στην ομάδα των ποινικών ανακριτών έλαβε υπόψη την αρτιότητα και την ακεραιότητα του.
Όμως, όταν πρόκειται να ερευνηθούν σοβαρότατες υποθέσεις διαφοράς, που ταλανίζουν την Κύπρο, και σε μια από αυτές εμπλέκεται ο τότε πελάτης του (τότε υπόθεση εναντίον της Κύπρου), δεν είναι κανένας αδικαιολόγητος να μιλά για σύγκρουση συμφέροντος ή να αμφισβητεί την αξιοπιστία της έρευνας.
Ο ίδιος δήλωσε χτες στο philenews ότι υπήρξε συνεννόηση και ότι θα εξαιρεθεί «και δεν θα ασχοληθώ με το κεφάλαιο που άπτεται της συγκεκριμένης υποθέσεως, δηλαδή της Focus». Η εξαίρεση δεν ακυρώνει την εικόνα που ήδη δημιουργήθηκε για μη αντικειμενική διερεύνηση. Άσε που αν αποφασίστηκε ότι χρειάζεται πενταμελής ομάδα ανακριτών για να ερευνήσει αυτή την υπόθεση δημιουργεί κενό όταν σε μια υπόθεση η ομάδα γίνεται τετραμελής. Και πώς διασφαλίζεται ότι η εξαίρεση δεν θα επηρεάσει τους υπόλοιπους της ομάδας; Ή, έστω, πώς ακυρώνεται η υποψία που έχει ήδη δημιουργηθεί;
Ούτως ή άλλως, μας λένε τώρα, ελεγχόμενος σε αυτήν την υπόθεση είναι ο Νίκος Αναστασιάδης και όχι ο Ζολώτας και η Focus. Μπορεί. Αλλά, με το ίδιο περιεχόμενο, όπως και στην τότε υπόθεση. Τις ύποπτες χρηματοδοτήσεις της Focus στην Κύπρο. Τότε, πάντως, ο κ. Μυλωνόπουλος υποστήριζε ότι ο Ζολώτας «δεν θα τύχει δίκαιης δίκης στην Κύπρο»…
Η ουσία, λοιπόν, είναι το μήνυμα που στέλνει η κυβέρνηση με αυτό τον διορισμό. Ή καλύτερα, το δικαίωμα που δίνει στην κοινή γνώμη να κρίνει με καχυποψία την ομάδα. Κατανοητό ότι δυσκολεύτηκε πολύ να βρει τα μέλη της ομάδας που θα δεχτούν να αναλάβουν να διεξέλθουν το καυτό πόρισμα. Αλλά τώρα που τους βρήκε θα έχει αυστηρότερη κριτική ακριβώς γιατί η καχυποψία προϋπήρχε και τώρα έχει ακόμα ένα λόγο.
