Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Μέσα στ’ αποκαϊδια, το μεταλλικό Π που ο πρόωρα γερασμένος άντρας χρησιμοποιούσε για να πηγαίνει κούτσα κούτσα από το σπίτι του, στο καφενείο της κοινότητας. Και το αναπηρικό καροτσάκι που χρειάστηκε για τις μετακινήσεις του, μετά το δυστύχημα με το ποδήλατο που τον άφησε με σπασμένα πόδια.
Τον είχαν βρει νεκρό ανάμεσα στα καμένα στρώματα του υπνοδωματίου και τα λιωμένα καλώδια της πρόχειρης ηλεκτρικής εγκατάστασης, πεσμένο δίπλα στο παράθυρο, καθώς προσπάθησε μάταια να βγει έξω από τη φυλακή της απελπισίας του. Εκείνο το καλοκαίρι, έξω έλαμπε ο ήλιος και μέσα ξεκάπνιζε η σκοτεινιά. Η υπόθεση δεν αντιμετωπίσθηκε επίσημα ως εγκληματική ενέργεια από τρίτους και δεν έτυχε διερεύνησης. Ο τότε κοινοτάρχης, μου είχε πει ότι πέθανε μόνος, όπως έζησε μόνος, μέσα στη μικρή τοπική κοινωνία που τον είχε απορρίψει. Μου είπε ακόμα ότι είχε γίνει το περίγελο και ο σάκος του μποξ για κάποια παιδιά της γειτονιάς, λόγω της αδυναμίας του να περπατήσει, της ιδιότροπης φύσης του, της παραξενιάς και της διαφορετικότητάς του.
Μου είπε και κάτι άλλο, ο κοινοτάρχης: «Αν το παιδί έχει από το σπίτι καλή ανατροφή και αν οι γονείς δεν καταφέρονται εναντίον του ενός ή του άλλου, τότε η συμπεριφορά του δεν θα είναι ανάρμοστη»…Θυμήθηκα την υπόθεση με αφορμή το συνέδριο του Οργανισμού Κοινωνικής Πολιτικής και Δράσης (SPAO) στη Λευκωσία, που όπως μου ανέφερε η διευθύντρια του Ιφιγένεια Κάτσιη, «μια βασική δράση του αφορά την προσπάθεια συμμετοχής των νέων σε τοπικές πρωτοβουλίες για πρωτογενή πρόληψη βίας ή και εγκληματικών συμπεριφορών». Σκέφτηκα ότι ναι, κάποια παιδιά μπορούν να γίνουν αφάνταστα σκληρά, κάτω από κάποιες συνθήκες – να…προσαρμοστούν εύκολα στον νόμο της ζούγκλας, όπου ο αδύνατος δεν έχει θέση και εξολοθρεύεται ή εκτοπίζεται στην εξορία του αποκλεισμού. Ο μοναχικός άντρας της υπόθεσης, το βίωσε σε μεγάλο μέρος της ζωής του – μέχρι και το τέλος της.
