Οι επίδοξοι Μπέρια της Βουλής μας

«Με ποια αξιοπιστία απαιτούμε πίεση στην Τουρκία, όταν στηρίζουμε πολιτικά ένα άλλο κατοχικό και εποικιστικό κράτος;», ρώτησε το ΑΚΕΛ με μια σκοτεινή ανακοίνωση, αμφισβητώντας το δικαίωμα του ΔΗΣΥ, του ΔΗΚΟ και του ΕΛΑΜ να συνεργάζονται με ομάδες που, κατά το ΑΚΕΛ, «εξυπηρετούν συμφέροντα ξένων χωρών».

Ανώτερο στέλεχός του ζήτησε εξηγήσεις και από την Πρόεδρο της Βουλής, Αννίτα Δημητρίου.

Την τελευταία φορά που κοίταξα, ζούσαμε σε δημοκρατική χώρα και κανείς δεν είχε ορίσει το ΑΚΕΛ χωροφύλακα κανενός. Κανείς επίσης δεν έθεσε ποτέ – διεθνώς – ζήτημα για τις σχέσεις μας με το Ισραήλ.

 Εύλογη, λοιπόν, η απορία αν η κλινική πλέον εμμονή του ΑΚΕΛ με το Ισραήλ -και, δυστυχώς, με τους Εβραίους της χώρας μας, μέσω της προώθησης ακόμα και θεωριών συνωμοσίας που χρησιμοποίησαν οι ναζί- εξυπηρετεί μόνο τα συμφέροντά του. Ή πάλι, αν η εμμονή αυτή απολαμβάνει την «εκτίμηση» (sic) στην οποία το κόμμα είχε αποδώσει ξένες εισφορές για ενέργειες επιζήμιες για την Κύπρο, όπως η σκανδαλώδης υποστήριξη της προσάρτησης της Κριμαίας από την… κατοχική και εποικιστική Ρωσία. Η οποία, πέρα από τη διακηρυγμένη γενοκτονική της θέση για την Ουκρανία, απήγαγε δεκάδες χιλιάδες παιδιά Ουκρανών και τα μετέτρεψε σε γενίτσαρους του Πούτιν, του μακελάρη που θαυμάζει η «Αριστερά». Όπως και η Ακροδεξιά.

Δεν ανέμενε κανείς ιδιαίτερες συμπάθειες για τη δημοκρατία και τις ελευθερίες από ένα κόμμα αυτού του χώρου· άλλωστε, η ίδια η ιδεολογία του ξεκινά από την κατάργηση και των δύο. Ό,τι χωράει στο αφήγημά του, από την ισλαμιστική τρομοκρατία μέχρι την πλουτοκρατία των ολιγαρχών του Πούτιν, ξεπλένεται με συνοπτικές διαδικασίες. Ό,τι δεν χωράει, μετατρέπεται σε τέρας.

Μιλά για την Ευρωπαϊκή Ένωση σαν να είναι δικτατορικό καθεστώς και παρουσιάζει τους Γάλλους περίπου ως πεινασμένους που εξεγέρθηκαν και τα σχολεία τους ως τριτοκοσμικά. Την ίδια ώρα κάνει πως δεν βλέπει τι κρύβεται πίσω από τις τάχα μαθητικές διαμαρτυρίες, την τεράστια καταστροφή και το πλιάτσικο, αλλά και την προσπάθεια, μέσω αυτών των υποκινήσεων, αυτού του υβριδικού πολέμου, να υπονομευθεί η δυνατότητα της Ευρώπης να αμυνθεί απέναντι στις κάθε λογής ξένες -και εγχώριες- επιβουλές.

Το ΑΚΕΛ είναι πολύ ευαίσθητο για τις διαμαρτυρίες «των νέων» στη Γαλλία, το 90% των οποίων είναι ενήλικες και βορειοαφρικανικής ή αφρικανικής καταγωγής. Το έχει πιάσει καημός μεγάλος. Όταν, όμως, το καθεστώς του Ιράν, το πλέον απάνθρωπο στον πλανήτη, σκότωνε δεκάδες χιλιάδες νέους που ζητούσαν ελευθερία, το ΑΚΕΛ σφύριζε αδιάφορα. Το ίδιο και όταν απαγχόνιζε γυναίκες που έβγαζαν το πατσαβούρι.

Άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνά κανείς ότι, αμέσως μετά τις κτηνωδίες των «μαχητών» της Χαμάς στις 7 Οκτωβρίου, ο νυν γενικός γραμματέας του ΑΚΕΛ δέχθηκε στο γραφείο του τον… πρέσβη του Ιράν. Παρά τις κυρώσεις, παρά το κοινώς γνωστό ότι αυτό το παρανοϊκό καθεστώς βρισκόταν πίσω από όλα όσα έγιναν.

Γιατί χρειάζεται, δυστυχώς, να υπενθυμίζουμε ότι δεν ήταν το Ισραήλ που ξεκίνησε όσα συμβαίνουν σήμερα, αλλά το Ιράν μαζί με τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ. Αν δεν είχαν σχεδιάσει και πραγματοποιήσει την 7η Οκτωβρίου, τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε γίνει.

Όταν δε ο αρχηγός της τρομοκρατικής Χεζμπολάχ, ο πολύς Νασράλα, το υποχείριο της Τεχεράνης, απείλησε τη χώρα μας, το ΑΚΕΛ εξέδωσε ανακοίνωση στην οποία κατέκρινε τους… δικούς μας χειρισμούς, χωρίς ούτε ένα υπονοούμενο καταδίκης του Νασράλα!

Καλά θα κάνει, λοιπόν, το ΑΚΕΛ να είναι λίγο πιο προσεκτικό όταν βγάζει περίπατο νοοτροπίες σοβιετικού τύπου, επιχειρώντας να καθορίσει ποιος δικαιούται τι. Διότι κινδυνεύει να αντιληφθούν και όσοι δεν το έχουν ακόμη αντιληφθεί ότι δεν διαφέρει από την Ακροδεξιά, ειδικά σήμερα που τα άστρα τους ευθυγραμμίζονται ξανά.

Όσο για την αξιοπιστία; Μου αρέσει να κλείνω με κάτι εύθυμο. Εδώ, περισσότερο με ανέκδοτο μοιάζει μάλιστα.

Υστερόγραφο: Το γεγονός ότι ΔΗΣΥ, ΔΗΚΟ και ΕΛΑΜ, με 33 από τις 56 έδρες, αποτελούν την πλειοψηφία της Βουλής μάλλον διέλαθε της προσοχής των κομισάριων της Βουλής μας. Προφανώς λόγω της αγωνίας των συντρόφων να προστατεύσουν το Σώμα από τα ξένα συμφέροντα.