Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Μπορεί όσα εξελίσσονται στον ΔΗΣΥ να είναι ζητήματα εσωκομματικά και να μην απασχολούν όλο τον κόσμο, αλλά επειδή αφορούν και απασχολούν την δημόσια πολιτική ζωή του τόπου, και επειδή παρακολουθώ να τα περιβάλλουν θεατρινισμοί, που εκνευριστικά εξυπηρετούν προσωπικές ατζέντες, η στήλη επιθυμεί να καταθέσει τη γνώμη ότι: Η στάση του Χάρη Γεωργιάδη ήταν η πιο αξιοπρεπής σε όσα εξελίσσονται τις τελευταίες μέρες στον ΔΗΣΥ και στον δημόσιο βίο.
Είτε συμφωνεί κανείς μαζί του, είτε διαφωνεί. Το λέω γιατί από την ημέρα που η στρατηγική του Αβέρωφ Νεοφύτου (τακτικισμοί, το λένε πολλοί) ανάγκασε την επίσημη ηγεσία του ΔΗΣΥ να αποσύρει την υποψηφιότητα της προέδρου Αννίτας Δημητρίου και να εκλιπαρεί εν τέλει για την εσωκομματική υποψηφιότητα του Αβέρωφ, αναρωτιόμουν αν έμεινε κανένα στέλεχος με αξιοπρέπεια να πει τα πράματα με το όνομά τους. Τα είπε ο κ. Γεωργιάδης. Έστω και κάπως αργοπορημένα. Από την ημέρα που τα είπε παρακολουθούμε διάφορους, όχι τόσο κομματικά μπαρουτοκαπνισμένους όσο ο ίδιος, να τον επικρίνουν επικαλούμενοι την ενότητα του κόμματος.
Θα ήταν υποκρισία κι αναξιοπρέπεια και θα τραυμάτιζε πολύ βαριά το κόμμα του, αν ο Χάρης Γεωργιάδης κατάπινε τις διαφωνίες του και κατά τον προεκλογικό κρυβόταν για να μην στηρίξει τον υποψήφιο του κόμματός του. Μόνο και μόνο για να διατηρεί τη θέση του προέδρου του Ινστιτούτου Γλαύκος Κληρίδης. Να τον καλούν δηλαδή σε τηλεοπτικές συζητήσεις ή σε προεκλογικές συγκεντρώσεις, όπως είναι αναμενόμενο, και να βρίσκει δικαιολογίες για να μην εμφανίζεται. Αυτό και μόνο θα έβλαπτε πολύ περισσότερο το κόμμα και τον υποψήφιο.
Επέλεξε, λοιπόν, να δηλώσει από τώρα, 16 μήνες πριν τις εκλογές, ότι «για λόγους αρχής», δεν θα μπορούσε ποτέ να δεχθεί «ένα τετελεσμένο το οποίο θεωρώ ότι διαμορφώθηκε υπό συνθήκες πίεσης και απροκάλυπτου πολιτικού εκβιασμού». Διότι, ο ίδιος, όπως γράφει στην επιστολή του προς την Αννίτα, θεωρεί ότι θα έπρεπε, για τις αποφάσεις «να προηγηθεί μια νηφάλια πολιτική διεργασία, μέσα από την οποία θα καταρτιζόταν η στρατηγική και θα αξιολογούνταν οι επιλογές της παράταξης», αλλά, καταγγέλλει, «επικράτησαν οι τακτικισμοί, οι παρασκηνιακές διεργασίες και η άκρατη φιλοδοξία».
Μιλά για εκβιασμούς και τακτικισμούς αναφερόμενος στο ότι ο Αβέρωφ Νεοφύτου άφηνε ανοικτό «μέχρι την τελευταία στιγμή» το ενδεχόμενο ανεξάρτητης υποψηφιότητάς του και επομένως, σε τέτοια περίπτωση, σοβαρής διάσπασης του κόμματος. Ποιος δεν το είδε αυτό; Ποιος δεν αντιλήφθηκε τον εκβιασμό; Άσχετα αν ο Αβέρωφ ακολούθησε αυτό τον δρόμο διότι τον ξεγέλασαν σε μια ψαροταβέρνα, η ουσία είναι ότι στο κόμμα όλοι κατάπιαν τον εκβιασμό, σιώπησαν και έδωσαν χώρο στον τακτικισμό. Αυτό δεν μπορεί να είναι το ηγετικό ανάστημα του μεγαλύτερου κόμματος του τόπου.
Επομένως, αφού ο Χάρης Γεωργιάδης διαπίστωσε ότι οι υπόλοιποι παριστάνουν πως δεν είδαν, δεν άκουσαν, δεν αντιλήφθηκαν αυτό που είδε όλη η Κύπρος, το μόνο που μπορούσε να κάνει ήταν να προφυλάξει την προσωπική πολιτική του αξιοπρέπεια.
Τώρα, διάφοροι, με πρώτο τον αντιπρόεδρο Γιάννη Καρούσο, του παραδίδουν μαθήματα κομματικής συμπεριφοράς. Όφειλε, λέει επί της ουσίας, να καταπιεί κι αυτός τον εκβιασμό και να στηρίξει αυτόν που θα επιλέξουν τα μέλη. Αυτό μάλλον τους ενοχλεί. Ότι η αντίδρασή του εκθέτει όσους σιώπησαν.
Θεατρινισμοί λέγονται αυτά, όχι πολιτικές. Όπως ακριβώς και οι θεατρινισμοί του 2023, μεταξύ πρώτης και δεύτερης Κυριακής, που αποφάσισαν ψήφο κατά συνείδηση, αλλά έκαναν εκστρατεία ανάμεσα στα μέλη τους υπέρ του υποψήφιου του ΑΚΕΛ.
Από τότε ψάχνουν το λάθος και δεν κατάλαβαν ακόμα ότι εκτός από τις προσωπικές ατζέντες, την εκδικητικότητα, τις εμμονές, την ασυνέπεια, υπάρχει και η πολιτική αξιοπρέπεια, η αξιοπιστία, τα ζητήματα αρχής και η «νηφάλια πολιτική διεργασία», που πρέπει να ορίζουν τις πολιτικές τους.
