Η πιο φανταχτερή… εκ περιτροπής προεδρία

Ρωτήθηκε ο Νιαζί Κιζίλγιουρεκ από τον Σωτήρη Παρούτη -που έκανε εκπομπή (μπράβο του!) για την εκ περιτροπής προεδρία- για την ανασφάλεια που αισθάνονται οι Ελληνοκύπριοι. Όταν θα είναι πρόεδρος Τουρκοκύπριος θα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Κύπρου ή της Τουρκίας; Αν, για παράδειγμα, συμφέρει της Κύπρου να στείλει το φυσικό αέριο της στην Αίγυπτο και όχι στην Τουρκία ο Τ/κ πρόεδρος θα συμφωνήσει;

Μας έκανε εντύπωση η απάντηση του Κιζίλγιουρεκ. Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος (ή τέλος πάντων, αυτοί που θα ασκούν εναλλάξ την προεδρία) θα εκλέγονται από ενιαίο ψηφοδέλτιο, είπε, από το σύνολο του λαού. Άρα θα έχουν κοινό πρόγραμμα, δεν θα κάνει ο καθένας ό,τι θέλει.

Πρόκειται για την πιο ωραιοποιημένη παρουσίαση του ζητήματος. Η οποία πάσχει βαριά, διότι βασίζεται σε ευσεποθισμό και όχι σε γεγονότα και πραγματικότητες. Ας μιλήσουμε για γεγονότα. Ο πιο πραγματοποιήσιμος τέτοιος συνδυασμός θα ήταν να γίνει από το ΑΚΕΛ και το Ρεπουμπλικανικό Τουρκικό Κόμμα του Τουφάν Έρχιουρμαν και του Μεχμέτ Αλί Ταλάτ. Θα είχαν πολύ μεγάλες πιθανότητες να ήταν οι πρώτοι στη διακυβέρνηση της νέας Κύπρου και να κυβερνούν τον τόπο για πάρα πολλά χρόνια.

Είχαν άλλωστε πολύ καλές σχέσεις για πολλά χρόνια και πριν ανοίξουν ακόμα τα οδοφράγματα. Αλλά, όταν ανέλαβε την «προεδρία» στα κατεχόμενα ο Ταλάτ και στην Κυπριακή Δημοκρατία ήταν ο Δημήτρης Χριστόφιας, εκείνο που θυμόμαστε είναι τον Χριστόφιας να λέει «ο σύντροφος Ταλάτ» και τον Ταλάτ να του ζητά να μην το αποκαλεί σύντροφο.

Όταν ανέλαβε και ο Έρχιουρμαν έκοψε τα πολλά – πολλά με το ΑΚΕΛ, δεν τους απαντούσε ούτε το τηλέφωνο όταν τον γύρευαν να τον συγχαρούν. Από την άλλη, ως γνωστό οι θέσεις τόσο του Ταλάτ όσο και του Έρχιουρμαν, αναλαμβάνοντας την ευθύνη της διαπραγμάτευσης, δεν διαφοροποιήθηκαν από τις θέσεις της Τουρκίας. Θα διαφοροποιηθούν μετά τη λύση; Μπορεί. Το πιθανότερο είναι να μην διαφοροποιηθούν. Βλέπουμε τις θέσεις τους, δεν χρειάζεται και ιδιαίτερη ανάλυση για να εξηγηθεί.

Θεωρητικά ομιλούντες φυσικά, διότι στην πραγματικότητα δεν υπάρχει πουθενά τέτοια πρόνοια, ούτε προβάλλει κανένας κάτι τέτοιο (εκτός από τον Κιζίλγιουρεκ). Αν η αξίωση της τουρκικής πλευράς βασιζόταν σε τέτοια προοπτική, δηλαδή ο εκ περιτροπής πρόεδρος να εκλέγεται με ενιαίο ψηφοδέλτιο, κοινό πρόγραμμα και ψήφο από το σύνολο του λαού, τότε μπορεί να υπήρχε προοπτική για μια πραγματικά ενωμένη Κύπρο, έστω κι έτσι, έστω και σε βάθος χρόνου.

Διότι αυτό θα μπορούσε να δημιουργήσει συνθήκες ενωτικές για τον τόπο και το λαό. Θα ανάγκαζε τα ελληνοκυπριακά και τουρκοκυπριακά κόμματα να συνεργαστούν και σε ένα ιδεατό μακρινό μέλλον κάποια να συνενωθούν κιόλας.

Αλλά η αξίωση της τουρκικής πλευράς δεν έχει να κάνει με τέτοιες συνθήκες, ακριβώς το αντίθετο. Έχει να κάνει με την παγίωση του φυλετικού διαχωρισμού των πολιτών, του εδάφους και του κράτους. Και μάλιστα με τρόπο που δεν θα μπορέσουν ποτέ να αναπτυχθούν ενωτικά ως Κύπριοι που αποζητούν το καλό του κοινού τους τόπου. Γι΄ αυτό και η επιμονή στη «μια θετική ψήφο» (δηλαδή, βέτο) στη λήψη αποφάσεων από το υπουργικό συμβούλιο, για όλα τα θέματα και όχι μόνο για αυτά που αφορούν κι επηρεάζουν την κάθε κοινότητα.

Άλλωστε, το ενιαίο ψηφοδέλτιο για την εκλογή του προέδρου και του αντιπροέδρου, που θα εναλλάσσονται στην προεδρία, το πρότεινε η ε/κ πλευρά, το πρότεινε και στο Κραν Μοντάνα ο Νίκος Αναστασιάδης (κοινό ψηφοδέλτιο, το οποίο θα περιλαμβάνει και τις έννοιες της διασταυρούμενης και σταθμισμένης ψήφου), αλλά το απέρριψε η τουρκική πλευρά. Μήπως, γνωρίζει ο Κιζίλγιουρεκ ότι το αποδέχτηκε ο Έρχιουρμαν και δεν το πήραμε χαμπάρι;

Μην λέμε κι ό,τι αβάσιμο κατέβει στη φαντασία μας και να το παρουσιάζουμε ως γεγονός. Αυτό είναι κοροϊδία του λαού.