Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ: Ίδιο σκοτάδι, trendy συσκευασία 

Υπάρχουν πολιτικοί που αποφεύγουν τις δύσκολες ερωτήσεις. Και υπάρχει ο Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών για τη Γερουσία στο Μίσιγκαν, ο οποίος έχει αναγάγει την αποφυγή της προφανούς απάντησης σε πολιτική μέθοδο.

Τις λέξεις τις βρίσκει μια χαρά όταν κατηγορεί το Ισραήλ για «γενοκτονία» και «απαρτχάιντ». Τις χάνει μόνο όταν η συζήτηση φτάνει στους Φρουρούς της Επανάστασης, στη Χαμάς, στη Μουσουλμανική Αδελφότητα ή στο δικαίωμα ύπαρξης του Ισραήλ ως εβραϊκού κράτους.

Τον Σεπτέμβριο, ένας Ιρανοαμερικανός τού είπε ότι συγγενής του είχε κυνηγηθεί στους δρόμους από τους Φρουρούς της Επανάστασης και τον ρώτησε εάν στέκεται ανεπιφύλακτα εναντίον τους. Ο Ελ-Σαγέντ απάντησε μιλώντας για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό και τα εταιρικά συμφέροντα.

«Πεθαίνουμε. Στέκεστε μαζί μας;» επέμεινε ο άνθρωπος. Ματαίως. Είναι άλλωστε το ίδιο modus operandi με το μέσο «προοδευτικό» ο οποίος αρπάζει ότι πλασάρεται ως «Παλαιστίνη» για να κάνει το κομμάτι του ως «πονόψυχος» και «προχωρημένος» αλλά όταν γίνονται πραγματικές γενοκτονίες, στην Ουκρανία λ.χ. ή μαζικά εγκλήματα όπως στο Ιράν ή αλλού, δεν βλέπει και δεν ακούει. Πίνει μία γουλιά ακόμη από το κρασί του και συζητά με άλλους του είδους πράγματα που μόνο εκείνοι «αγγίζουν». Και είναι γεγονός. Καλό, μόνο, δεν είναι… 

Σε ηχογραφημένη ιδιωτική τηλεδιάσκεψη φέρεται επίσης να εξηγεί ότι δεν ήθελε να σχολιάσει τον θάνατο του Αλί Χαμενεΐ επειδή «πολλοί άνθρωποι στο Ντίαρμπορν είναι λυπημένοι». Δεν διέψευσε ευθέως τη φράση.

Για το Ισραήλ δεν έχει τέτοιες δυσκολίες. Ερωτηθείς εάν έχει δικαίωμα ύπαρξης, απάντησε ότι «υπάρχει» και χαρακτήρισε το ερώτημα «παιχνίδι παγίδευσης». Για το Iron Dome —χωρίς το οποίο το Ισραήλ θα είχε ισοπεδωθεί στο πλαίσιο μιας εδώ και έναν αιώνα διακηρυγμένης προσπάθειας γενοκτονίας— δήλωσε ότι δεν βλέπει ουσιαστική διαφορά μεταξύ επιθετικών και αμυντικών όπλων.

Δηλαδή, το σύστημα που αναχαιτίζει τους πυραύλους των τρομοκρατικών οργανώσεων Χαμάς και Χεζμπολάχ αντιμετωπίζεται περίπου ως εργαλείο επίθεσης. Ισχυρίζεται επίσης ότι καταδίκασε τη Χαμάς «από την πρώτη ημέρα».

Η παλαιότερη δημόσια καταδίκη που εντόπισε το Investigative Project on Terrorism χρονολογείται σχεδόν τέσσερις μήνες μετά τη σφαγή. Στη δεύτερη επέτειο, η εκστρατεία του έστειλε μήνυμα συγκέντρωσης χρημάτων που δεν ανέφερε ούτε τη Χαμάς ούτε τους 1.200 δολοφονημένους ούτε τους ομήρους. «Λάθος», είπε. Πολύ βολικό λάθος.

Μετά την επίθεση στη συναγωγή Temple Israel, όπου βρίσκονταν περίπου 140 άνθρωποι, πολλοί από αυτούς παιδιά, καταδίκασε μεν την πράξη, αλλά πρόσθεσε ότι «οι πληγωμένοι άνθρωποι πληγώνουν ανθρώπους» και συνέδεσε τον δράστη με τον θάνατο συγγενών του στον Λίβανο. Χρειάστηκαν μήνες για να παραδεχθεί ότι έπρεπε να είχε σταματήσει στην καταδίκη.

Παράλληλα, ο ακραίος Τούρκος streamer Χασάν Πάικερ, με τον οποίο πραγματοποίησε προεκλογικές εμφανίσεις, παρομοίασε την προσέγγιση Εβραίων ψηφοφόρων στο West Bloomfield με εκστρατεία υπέρ μαύρου υποψηφίου σε «γειτονιά της Κου Κλουξ Κλαν».

Ο Ελ-Σαγέντ καταδίκασε τη σύγκριση. Είχε, όμως, επιλέξει τον Πάικερ ως προβεβλημένο σύμμαχο, παρά το ήδη γνωστό ιστορικό του. Κράτησε κάποιες αποστάσεις έκτοτε, αλλά είναι γνωστό ότι παραμένει ένας από τους στενότερους φίλους και συμβούλους του. Ακόμη.

Το χειρότερο που τον βαραίνει είναι το ογκώδες αρχείο γύρω από τις σχέσεις του με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα. Δεν υπάρχει απόδειξη ότι ο Ελ-Σαγέντ υπήρξε μέλος της ή ότι της «ορκίστηκε πίστη». Υπήρξε, όμως, υπεύθυνος προσέγγισης νέων μελών και, αργότερα, αντιπρόεδρος του παραρτήματος της Muslim Students Association στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Εσωτερικό μνημόνιο της Αδελφότητας περιέγραφε την εθνική MSA ως μία από «τις οργανώσεις μας», ενώ αξιολόγηση του FBI του 2007, την οποία δημοσίευσε το IPT, την αποκαλούσε «την πρώτη επίσημη οργάνωση της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στις ΗΠΑ».

Στα πρακτικά της MSA καταγράφεται ο σχεδιασμός εκδήλωσης συγκέντρωσης χρημάτων για την KindHearts, η οποία αργότερα βρέθηκε στο επίκεντρο έρευνας για χρηματοδότηση της Χαμάς. Ο Ελ-Σαγέντ παρευρισκόταν σε συνεδριάσεις κατά τις οποίες συζητήθηκε το σχέδιο.

Δεν επρόκειτο, ωστόσο, μόνο για ένα φοιτητικό παρελθόν. Από το 2017 έως το 2020 εμφανίστηκε επανειλημμένα σε εκδηλώσεις των ISNA, CAIR και ICNA–MAS και έκανε προσωπικές εκκλήσεις για την οικονομική στήριξη του CAIR. Έγγραφα της Αδελφότητας, καταθέσεις στο FBI και τοποθετήσεις ομοσπονδιακών εισαγγελέων έχουν εντάξει τις οργανώσεις αυτές στο αμερικανικό δίκτυό της.

Σε συνέδριο του 2019 είπε στην Ιλχάν Ομάρ ότι είχε «απολύτως δίκιο» να αντιδρά στις επανειλημμένες απαιτήσεις να καταδικάζει τη Χαμάς.

Το 2011 είχε χαρακτηρίσει «ανόητη» τη σύγκριση μιας πιθανής κυβέρνησης της Αδελφότητας στην Αίγυπτο με τη Χαμάς στη Γάζα. Το 2012 το όνομά του εμφανίστηκε σε επιστολή που στήριζε τις αποφάσεις του Μοχάμεντ Μόρσι και ζητούσε «εκκαθάριση» των μέσων ενημέρωσης και της αστυνομίας.

Ο Ελ-Σαγέντ έχει γίνει το νέο ανφάν γκατέ του «προοδευτικού» χώρου στις ΗΠΑ — όση πρόοδο μπορούν να χωρέσουν η Μουσουλμανική Αδελφότητα του νεκρού πλέον Μόρσι, ο Ερντογάν, η Χαμάς, οι Καταρινοί και όλοι όσοι ονειρεύονται να απαλλάξουν τη Δύση από τη διαφθορά της δημοκρατίας και των ελευθεριών της, είτε το λένε ήδη είτε όχι.

Σε μια εποχή η οποία ρέπει πότε προς το σκοτάδι του κομμουνισμού, που βρυκολακιάζει και συμμαχεί με το ισλαμιστικό του αντίστοιχο, και πότε προς την ακροδεξιά, η οποία ράβει ήδη το κοστούμι της και προετοιμάζεται. Δυο-τρεις δεκαετίες αποχαύνωσης, παραπληροφόρησης αλλά και άγνοιας, διαφθοράς και ταύτισης της δημοκρατίας με την ύβρη της ισοπέδωσης και την έλλειψη ορίων ήταν, δυστυχώς, αρκετές για να πλησιάσει ένα νέο σκοτάδι.