Νίκη της κοινωνίας και της συμμετοχής

Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Ήταν μεγάλη επιτυχία όλης της κοινωνίας η απόφαση του ΚΕΒΕ να ακυρώσει την πρότασή του για τον διορισμό του Πέτρου Αγαθαγγέλου ως εκπροσώπου του στο δ.σ. του ΟΑΥ και η απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου, που ακολούθησε, για αναστολή του αρχικού διορισμού του συγκεκριμένου γιατρού. Ο οποίος μάς έλεγε πως θα εκπροσωπούσε την ιατρική κοινότητα, ενώ ο πρόεδρος του ΚΕΒΕ μάς είπε πως ο κ. Αγαθαγγέλου θα εκπροσωπούσε, φυσιολογικά, την επιχειρηματική κοινότητα που είναι ενταγμένη στο Επιμελητήριο.

Σε καμία περίπτωση δεν είναι ο Πέτρος Αγαθαγγέλου ο εχθρός της κοινωνίας όλης. Μην τρελαθούμε. Είναι ένας γιατρός, ικανότατος απ’ ότι λένε όσοι τον έπραξαν (αχρείαστος να σας είναι), ο οποίος παραμένει στη θέση του προέδρου του Παγκύπριου Ιατρικού Συλλόγου (ΠΙΣ) μάλλον χάρη στην αδιαφορία ή απροθυμία των γιατρών να λάβουν μέρος στις κλαδικές εκλογές, παρά για όποιον άλλο λόγο. Άλλωστε, άλλα ζητούσαν από τους γιατρούς ο κ. Αγαθαγγέλου και η ηγεσία του ΠΙΣ και άλλα έπραξε η συντριπτική πλειοψηφία των γιατρών σε σχέση με το ΓεΣΥ. Αυτός ήταν από μόνος του ένας λόγος ο κ. Αγαθαγγέλου και οι άλλοι της ηγεσίας του ΠΙΣ να ιδιωτεύσουν, αποσπαζόμενοι στην επιστήμη τους. Εκεί όπου μάλλον είναι πιο χρήσιμοι. Κάποιοι εξ αυτών το έκαναν και τους εκτιμούμε γι’ αυτό.

Ο κ. Αγαθαγγέλου λοιπόν δεν ευθύνεται για όλα τα στραβά στην πολιτεία που ζούμε. Άλλωστε, το θέμα του ίσως για πολλούς να είναι μια παρωνιχίδα των όσων στραβών κι ανάποδων βιώνουμε αυτό το διάστημα. Αν και, ο διορισμός του δεν είναι απλά ένα όνομα ή μια ιδιοτροπία όσων αντέδρασαν, αλλά κάτι πολύ πιο βαθύ, που αγγίζει, ναι, τη φιλοσοφία του ΓεΣΥ. Του μονοασφαλιστικού ΓεΣΥ, της δικαιοσύνης και της αλληλεγγύης. Και της ισότητας απέναντι στον πόνο της αρρώστιας και τον πανικό (αχρείαστο) του θανάτου. Και σεβόμαστε και την επιθυμία όσων έχουν την οικονομική δύναμη να αξιοποιήσουν άλλες δυνατότητες για την υγεία τους. Εμάς μάς είναι υπέραρκετό το ΓεΣΥ, με την εισφορούλα μας τη μηνιαία. Συναισθάνονται κάποιοι τη σημασία αυτής της εξέλιξης; Ναι, υπάρχουν άκοπες σπατάλες μέσω καταχρήσεων. Θα τις πολεμήσουμε σιγά – σιγά, δημιουργώντας κουλτούρα αλληλεγγύης και υπευθυνότητας. Και στους παρόχους υπηρεσιών και στους δικαιούχους.

Όμως, ναι, η κοινωνία κατήγαγε μια μεγάλη νίκη υποχρεώνοντας το Υπουργικό Συμβούλιο να διαφοροποιήσει την απόφασή του. Τα συγχαρητήρια ανήκουν πρωτίστως στις 14 οργανώσεις της Κοινωνικής Συμμαχίας για το ΓεΣΥ, που σήκωσαν την παντιέρα της διαμαρτυρίας, επέμειναν, επιχειρηματολόγησαν, κινητοποίησαν κόσμο και ΜΜΕ και στο τέλος κατάφεραν να αλλάξει μια απόφαση ενός σώματος που συνηθίσαμε να αποφασίζει τελεσίδικα και… σε όποιον αρέσει.

Απεδείχθη με εκκωφαντικό τρόπο πως η κοινωνική οργάνωση και συμμετοχή αποδίδει. Όχι πάντα, κάποτε. Ας είναι. Χωρίς διεκδίκηση, όμως, δεν υπάρχουν κατακτήσεις.

Και σε αυτή την οργάνωση της κοινής γνώμης που επιτεύχθηκε, έχει τον ρόλο της και η κοινότητα των Μέσων Κοινωνικής Δικτύωσης, παρόλο που πολλές φορές αντί να στηρίξει μια συγκεκριμένη προσπάθεια αναλώνεται στην ανθρωποφαγία, την άρνηση, την απόρριψη και την περιθωριοποίηση.

Απεδείχθη περίτρανα πως η αποστασιοποίηση φέρνει ήττες. Σιωπηρές και οδυνηρές. Η οργάνωση και η συμμετοχή γύρω από θεσμούς και καλοπροαίρετους κοινωνικούς φορείς -και το «πεζοδρόμιο» πολλές φορές- αποδίδουν. Όχι πάντα, αλλά αξίζει η προσπάθεια.

Έρχονται εκλογές. Είναι μια επιλογή το «όλοι είναι το ίδιο», «να παν… να δουν πού βρέχει», «εν με κόφτει», «τούτα ούλλα εν πελλάρες». Και είναι άλλη επιλογή η απόφαση ευθύνης για συμμετοχή στα κοινά, για συμμετοχή στις αποφάσεις. Και στις ευθύνες.

ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ του ΚΕΒΕ όταν ρωτήθηκε αν οι εργοδοτικοί σύνδεσμοι έβαλαν νερό στο κρασί τους αναφορικά με τον εθνικό κατώτατο μισθό, είπε πως «βάλαμε ένα τάγκι»! Μας αρέσει ο κ. Αγκαστινιώτης, γιατί έχει χιούμορ, άμα θέλει.

ΝΑΙ, αλλά εξαρτάται πόση ήταν η αρχική ποσότητα του κρασιού. Αν ήταν εκατό τάγκια, δεν κάνει πολλή διαφορά το ένα τάγκι νερού. Νομίζω.

ΕΙΝΑΙ η προσωπική μου άποψη πως ειδικά γι’ αυτό το θέμα επιβάλλεται η εργοδοτική πλευρά να βάλει το περισσότερο νερό. Γιατί εδώ και χρόνια δεν έβαλε ούτε σταγόνα, για το θέμα των μισθών και των όρων εργασίας -ιδιαιτέρως των ανειδίκευτων και των απασχολουμένων στη γεωργία, την επισιτιστική και τουριστική βιομηχανία, τις υπηρεσίες, την παρασκευή και διανομή τροφίμων, κ.α.- στο κρασί της.

ΚΡΑΤΟΥΜΕ τη δήλωση του προέδρου της ΟΕΒ, Αντώνη Αντωνίου, ότι είναι αισιόδοξος για την κατάληξη της διαβούλευσης για τον κατώτατο μισθό.

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ η αισιοδοξία του να μη βασίζεται στα όσα άκουσε από τον υπουργό Εργασίας, αλλά στα όσα έχουν ειπωθεί μέχρι τώρα μεταξύ των κοινωνικών εταίρων.

ΔΙΟΤΙ αν είναι να αποφασιστεί ο εθνικός κατώτατος μισθός με απόφαση της Κυβέρνησης και συναίνεση μόνο των εργοδοτών, ζήτω που καήκαμε.

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ στον υπουργό Εργασίας πως ακόμα και αν και οι δύο πλευρές των κοινωνικών εταίρων αποφασίσουν για τους δικούς τους λόγους να μην συμφωνήσουν-συναινέσουν σε κοινή απόφαση για τον κατώτατο μισθό και όλα όσα τον συνοδεύουν, η Κυβέρνηση θα κριθεί αυστηρότερα για την όποια απόφασή της.

ΘΕΛΟΥΜΕ να πούμε πως αν δεν υπάρξει συμφωνία μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, η ευθύνη της Κυβέρνησης εκτοξεύεται στα ύψη. Θα αναλάβει την ευθύνη εξ ολοκλήρου για τις όποιες αντιδράσεις.

ΕΝ ΟΛΙΓΟΙΣ, συμφέρει σε όλους να βρεθεί κοινή συνισταμένη, πριν τη δημοσίευση του διατάγματος.

ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΥΜΕ όμως, ότι οι εργαζόμενοι, ιδιαίτερα στις αρρύθμιστες θέσεις εργασίας, έχουν δεχθεί εξουθενωτική πίεση από το 2011 και μετά, σε βαθμό που το νερό στο κρασί εκ των πραγμάτων πρέπει να το χύσουν άφθονο οι εργοδότες.

ΚΑΙ, αγαπητέ κ. Κούσιο, εξαφανίστε την πρότασή σας -που είναι πρόταση εργοδοτών, για την ακρίβεια- για χαμηλότερο κατώτατο μισθό για τους νέους μας. Εξαφανίστε την, διότι κρύβει μέσα της ανηθικότητα και αδικία.

Οι… μη βασικοί υποψήφιοι

Στον λίγο χρόνο που τους δίνεται για να εκφράσουν τις απόψεις και τις θέσεις τους, οι… μη βασικοί (σύμφωνα με το ΡΙΚ) υποψήφιοι για την Προεδρία αποδεικνύουν στη μεγάλη τους πλειοψηφία (έχω υπόψη μου τους κυρίους Ηλιάδη, Δημητριάδη, Κολοκασίδη, Χριστοφίδη, Πρωτοπαπά) ότι είναι αξιοπρεπέστατες υποψηφιότητες, που έχουν σοβαρά πράγματα να πουν και πολλές υπηρεσίες να προσφέρουν, ανεξάρτητα αν οι δημοσκοπήσεις «φυσιολογικά» τους δείχνουν να συγκεντρώνουν χαμηλά ποσοστά. Αντιλαμβάνομαι την υπονομευτική δράση της ψυχολογίας της «χαμένης ψήφου», αλλά αξίζει νομίζω να επισημανθεί ότι αυτοί οι υποψήφιοι έχουν να προσφέρουν πολλά στην προεκλογική εκστρατεία, τουλάχιστον. Ασκούν, μεταξύ άλλων, πίεση στους τρεις υποψήφιους με τις περισσότερες πιθανότητες εκλογής.

Μια χαρά οι υφυπουργοί

θέσης και.. συνάφειας εκ καθήκοντως, κερδίζουν τις εντυπώσεις από το Υπουργικό Συμβούλιο και ας μην έχουν δικαίωμα ψήφου. Οι Ναυτιλίας, Τουρισμού, Καινοτομίας και Κοινωνικής Πρόνοιας παράγουν έργο και οφείλουμε να το αναγνωρίσουμε. Οι Τουρισμού και Καινοτομίας κερδίζουν όσον αφορά την επικοινωνία, είναι οι πλέον γνωστοί, αλλά και οι άλλοι δύο παράγουν έργο, αθόρυβα. Δικαίωμά μου να πω μια πρόσθετη καλή κουβέντα στην υφυπουργό Κοινωνικής Πρόνοιας, Αναστασία Ανθούση, η οποία δίνει με επιτυχία τη δική της μάχη σε έναν τομέα που έγινε πολύ πιο δύσκολος και απαιτητικός μετά τον χαμό της Ζέτας.