Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Όταν η κυβέρνηση ασκεί κριτική στην ΑΗΚ, δίνει χαστούκια στο πρόσωπό της. Αν είναι δικαιολογημένη η κριτική προς την ΑΗΚ -και σε κάποιο βαθμό είναι- τότε αυτόματα δικαιολογείται και κριτική, μεγαλύτερη και αυστηρότερη, στην κυβέρνηση. Για ακριβώς τα ίδια θέματα. Και ο υπουργός Οικονομικών, απαντώντας την Πέμπτη στις συντεχνίες της ΑΗΚ, έδωσε πολλά χαστούκια στη διοίκηση και τη διεύθυνση της ΑΗΚ, την οποία η κυβέρνηση Αναστασιάδη ελέγχει πλήρως τα τελευταία 9 χρόνια. Ή όφειλε να την ελέγχει και να διασφαλίζει ότι είναι πραγματικός πυλώνας άσκησης της ενεργειακής πολιτικής που επιλέγει η εκλεγμένη κυβέρνηση. Το θέμα είναι, όμως, αν πραγματικά έχουμε συγκροτημένη ενεργειακή πολιτική ή αν τρέχουμε πίσω από τις εξελίξεις και τα προβλήματα.
Μπορεί κάποιος να πει πολλά -και να διαφωνήσει- με το αίτημα των συντεχνιών της ΑΗΚ να γίνει χωρίς περικοπές αποδεκτός ο συμπληρωματικός προϋπολογισμός της ΑΗΚ, για τη δημιουργία 393 νέων θέσεων εργασίας. Και είναι γεγονός ότι η δημιουργία τόσων πολλών νέων θέσεων εργασίας, την ώρα που υπάρχουν, κατά τον υπουργό, 285 κενές θέσεις (προς πλήρωση), δεν μπορεί παρά να αυξήσει το λειτουργικό κόστος και να επιβαρύνει και το κόστος παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας. Το κυρίως ζητούμενο όμως, είναι η εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού και όχι μόνο η συγκράτηση του λειτουργικού κόστους. Διότι το μειωμένο λειτουργικό κόστος, όταν η ΑΗΚ υπολειτουργεί ή λειτουργεί πλημμελώς και εις βάρος της ασφάλειας/επάρκειας της παραγωγής και του προσωπικού της, είναι δώρο-άδωρο. Το ζητούμενο δεν μπορεί να είναι να έχουμε το… επιθυμητό λειτουργικό κόστος, αλλά πρωτίστως να έχουμε μια ΑΗΚ και ένα σύστημα ηλεκτροδότησης που μπορούν να ανταπεξέλθουν στις υποχρεώσεις και τις συνεχώς αυξανόμενες ανάγκες. Όταν λέμε πως πρέπει να επεκταθεί το δίκτυο, πρέπει να αυξηθούν οι υποσταθμοί, για να αυξηθεί η διείσδυση παραγωγών από ανανεώσιμες πηγές, θα πρέπει ταυτόχρονα να εξετάσουμε και τις ανάγκες σε πρόσθετο επιστημονικό και άλλο προσωπικό για να υλοποιηθούν τα έργα. Τα οποία, τουλάχιστο στο προπαρασκευαστικό στάδιο, υλοποιούνται από τον ιδιοκτήτη του δικτύου, δηλαδή την ΑΗΚ. Συνεπώς είναι εύηχο και αποδεκτό από την κοινή γνώμη να υπονοεί ο υπουργός «μα και άλλο προσωπικό;», αλλά κάποιος πρέπει να μας πει ποιος θα υλοποιήσει -και ποιος θα πληρώσει- όλες τις επενδύσεις που απαιτούνται για ένα δίκτυο που θα εξυπηρετεί τις ανάγκες που δημιουργεί ο στόχος της πράσινης μετάβασης, αλλά σε καθεστώς ανταγωνιστικής αγοράς, με παραγωγούς πέραν της ΑΗΚ. Χώρια όλα τα άλλα που αφορούν την ιδιοκτησία των έργων ΑΠΕ, το κόστος τους στην εφεδρική-επικουρική λειτουργία των ενεργοβόρων μονάδων της ΑΗΚ (και στους καταναλωτές που θα εξυπηρετεί η ΑΗΚ), τη σωστή διείσδυση της ίδιας της Αρχής στις ΑΠΕ, το κόστος αποζημίωσης των παραγωγών ΑΠΕ, κλπ.
Από την άλλη, δεν μπορεί να παραγνωριστεί το αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι συντεχνίες ήταν οι πρώτες και οι μόνες που προειδοποίησαν πριν τουλάχιστο 2-3 χρόνια, με επιστολές στους αρμόδιους υπουργούς, για τη φθίνουσα πορεία που ακολουθεί η ΑΗΚ. Και δεν είχαν τονίσει μόνο την έλλειψη επαρκούς προσωπικού και ικανών διευθυντικών στελεχών. Είχαν επισημάνει πολλά θέματα, για τα οποία δεν εισακούστηκαν. Η ΑΗΚ όντως φθίνει. Και αυτό είναι απειλή για την κοινωνία και την οικονομία. Και η κυβέρνηση φέρει βαρύτατες ευθύνες για την κατάσταση στην οποία βρίσκεται σήμερα η Αρχή Ηλεκτρισμού και, καθώς ο χρόνος που απέμεινε στην κυβέρνηση διαρρέει ανεκμετάλλευτος, ας ελπίσουμε πως οι δυνάμεις που θα διεδκικήσουν τη διακυβέρνηση για την πενταετία 2023-28, μεταξύ τους και ο ΔΗΣΥ, έχουν αντιληφθεί ότι ο τομέας της ενέργειας και δη το μέλλον και ο ρόλος της ΑΗΚ πρέπει να είναι ένα από τα σημαντικότερα θέματα στα οποία θα κληθούν να ενδιατρίψουν.
ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ
Η ΣΤΗΛΗ θεΔημοκρατίαωρεί πως τα ενεργειακά είναι από τα σοβαρότερα θέματα που έχει να διαχειριστεί η Κυπριακή , γι’ αυτό θα αναλωθούν και τα «Συνοπτικά» στις εξελίξεις γύρω από τον ηλεκτρισμό, τη σημερινή του τιμή, την αυριανή του τιμή σε συνθήκες ανταγωνισμού, το μείγμα ενέργειας, την ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής ενέργειας και τον ρόλο της ΡΑΕΚ.
Η ΡΑΕΚ αποφάσισε πριν αρκετά χρόνια να ακολουθήσει το λεγόμενο μοντέλο στόχος της ΕΕ (target model). Tα είπαμε πολλές φορές, μεταφέροντας θέσεις τεχνοκρατών της ενέργειας, ότι αυτό το μοντέλο, σε ένα απομονωμένο δίκτυο μιας λιλλιπούτειας χώρας όπως η δική μας, δεν θα οδηγήσει, τουλάχιστο σε βραχυπρόθεσμο και μεσοπρόθεσμο στάδιο, σε μειώσεις των χρεώσεων στους οικαικούς καταναλωτές και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
ΠΙΘΑΝΟ να ευνοήσει, αυτό το μοντέλο, μερικούς μεγάλους καταναλωτές, που μάλλον θα εξασφαλίσουν τιμές περίπου 10-15%, άντε 20%, πιο χαμηλές από αυτές της ΑΗΚ.
ΑΝ ΟΜΩΣ η ΑΗΚ χάσει τους μεγάλους καταναλωτές, που θα τους χάσει, τότε η απώλεια εσόδων-κερδών από την πίτα θα πρέπει να μεταφερθεί στους οικιακούς καταναλωτές και τις μικρές επιχειρήσεις που τουλάχιστο στα πρώτα στάδια της ανταγωνιστικής αγοράς δεν θα είναι ενδιαφέροντες στόχοι για τους ιδιώτες παραγωγούς. Επιπλέον, η ΑΗΚ θα πρέπει να μεταφέρει στους πελάτες της (δηλαδή τους μικρούς καταναλωτές) και το υπαρκτό και επιβεβαιωμένο κόστος από το βάλε-βγάλε τα ΑΠΕ και βάλε – βγάλε τις μονάδες πετρελαίου, ανάλογα με τις καιρικές συνθήκες και τη θέση του ήλιου.
ΔΕΝ ΤΟ ΛΕΜΕ εμείς, το λένε πολλοί στον ευρύτερο τομέα της ενέργειας και οφείλουμε να το μεταφέρουμε στους αναγνώστες: Το ρεύμα θα καταστεί πιο ακριβό στην Κύπρο για τους μικρούς καταναλωτές, σε συνθήκες ανταγωνισμού.
ΘΕΛΟΥΜΕ τέτοιο ανταγωνισμό; Υπό αυτές τις συνθήκες;
Ή ΠΡΟΤΙΜΟΥΜΕ μια αυστηρά ρυθμιζόμενη (από τη ΡΑΕΚ) παραγωγή από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ιδιωτικής ή κρατικής προέλευσης, αδιάφορο), η οποία θα καταλήγει στους προμηθευτές, οι οποίοι σε απόλυτα ρυθμισμένες τιμές (από τη ΡΑΕΚ) θα πωλούν στους καταναλωτές;
ΣΑΣ θυμίζει Σοβιετία ένα τέτοιο σκηνικό; Θυμίζει και σε πολλούς άλλους. Είναι ελεγχόμενος (ρυθμιζόμενος) ανταγωνισμός. Για να μην πωλούν οι παραγωγοί ΑΠΕ με 3-4 σεντ κόστος (πριν την απόσβεση των συστημάτων που ζουν για 20-25 χρόνια) το ρεύμα τους στις τιμές παραγωγής από πετρέλαιο ή το φυσικό αέριο. Όπως κάνουν ΣΗΜΕΡΑ που μιλάμε στις χώρες της ΕΕ και τραβούν τα μαλλιά τους οι καταναλωτές και κάποιες κυβερνήσεις.
ΥΠΑΡΧΕΙ τρόπος να αποφύγουμε το μοντέλο στόχος της ΕΕ, γιατί είμαστε μια πολύ διαφορετική χώρα από τις υπόλοιπες 26 της ΕΕ;
ΔΕΝ θα το πω εγώ. Ας το δουν, αν το κρίνουν σκόπιμο, η κυβέρνηση και η Βουλή. Και η ΡΑΕΚ.
ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ, ίσως επιβεβαιωθούν όσοι προειδοποιούν πως θα τραβούμε και εμείς τα μαλλιά μας, πανευτυχείς για τον πανάκριβο… ελεύθερο ανταγωνισμό στην ηλεκτρική ενέργεια.
Θέλουμε διαφάνεια
Πέρασαν μέρες από τη συνεδρίαση της Επιτροπής Ενέργειας και ακόμα δεν καταλάβαμε γιατί η συζήτηση της πορείας για την έναρξη λειτουργίας της ανταγωνιστικής αγοράς ενέργειας έγινε κεκλεισμένων των θυρών, ενώ, π.χ., η συζήτηση για τις απαντήσεις των εκπροσώπων των εταιρειών πετρελαιοειδών, για την ακρίβεια στα καύσιμα, έγινε παρουσία των ΜΜΕ. Θεωρούν, μήπως, ο πρόεδρος της επιτροπής και τα μέλη της ότι το θέμα της ανταγωνιστικής αγοράς ηλεκτρισμού είναι λιγότερο σοβαρό; Ή μήπως ξέρουν τη σημασία του (για τις τσέπες μας) και θέλησαν να κρατήσουν μακριά από τη δημοσιότητα τα νέα προβλήματα που υπάρχουν; Μας βάζει σε έγνοιες και η μάλλον παραπλανητική δήλωση του κ. Χατζηγιάννη, μετά τη συνεδρία, πως όλα προχωρούν βάσει προγράμματος και δεν θα αλλάξει η ημερομηνία έναρξης της αγοράς, ενώ στην πραγματικότητα ο φορέας που ανέλαβε τη λειτουργία του νέου συστήματος τούς κατέθεσε επιστολή πως δεν μπορεί να τηρηθεί το χρονοδιάγραμμα Οκτωβρίου. Είναι εκ των ων ουκ άνευ η διαφάνεια, κύριοι, διότι ό,τι δεν πάει καλά με την ανταγωνιστική αγορά ηλεκτρισμού σε σας θα τα φορτώσουμε, να είστε βέβαιοι.
Άκου να δεις
Ποιος να το ‘λεγε πως θα ερχόταν καιρός να βρίσκαμε… λογικό και σωστό τον εθνικιστή Όρμπαν, της Ουγγαρίας. Ο οποίος έστησε πόδι για να μην γκρεμοτσακιστεί η χώρα του από το εμπάργκο ρωσικού πετρελαίου και τώρα προειδοποιεί τους υπόλοιπους στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο και την Κομισιόν ότι ένα εμπάργκο και στο ρωσικό φυσικό αέριο θα είναι σκέτη καταστροφή. Δεν ξέρουμε αν θα εισακουστεί. Μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι πως αν τελικά έρθει η ώρα να συζητηθεί σε Σύνοδο Κορυφής το εμπάργκο στο αέριο, ένα βέτο το έχουμε σίγουρο. Και η δημοφιλία του Όρμπαν θα πετάξει στα σύννεφα και εκτός συνόρων…
