Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google
Add philenews.com on Google
Είναι βαρβαρότητα η χαιρεκακία, δεν χρειάζεται να το λέμε. Όσοι δεν το αντιλαμβάνονται ως αυτονόητο δεν θα το αντιληφθούν ποτέ. Να εκφράζεις χαρά ή αδιαφορία στον πόνο άλλου ανθρώπου δεν είναι ανθρώπινο. Είτε είναι Τούρκος αυτός που πονάει, είτε είναι Παλαιστίνιος, Ουκρανός ή Ισραηλινός.
Αυτό είναι δεδομένο. Αλλά εμείς , στη μακαρία νήσο, βρήκαμε τρόπο να δώσουμε και στην τραγωδία ενός πολύνεκρου ναυαγίου πολιτική διάσταση. Διότι δεν έχουμε μέτρο. Άλλοι, υπερβάλλοντος στην επίδειξη συμπόνιας, κι άλλοι υπερβάλλοντας στην επίδειξη απανθρωπιάς. Ούτε το ένα, ούτε το άλλο δικαιολογούνται. Πολύ περισσότερο επειδή η πολιτική διάσταση, που δίνεται ταυτίζεται και με τις «σχολές σκέψεις» του Κυπριακού. Εντελώς αδιανόητο.
Από τη μια, οι «ενδοτικοί» που σπεύδουν με υπέρμετρη υποκρισία να θρηνήσουν για τις ζωές που χάθηκαν, και όχι απλώς να εκφράσουν ταπεινά και ανθρώπινα τη συμπόνια τους, φτάνοντας στο σημείο να χρησιμοποιούν τη δυστυχία τους για να κάνουν επίδειξη της δικής τους ηθικής ανωτερότητας. Από την άλλη, οι «απορριπτικοί» ειρωνεύονται τους πρώτους και (ίσως) χωρίς να το αντιλαμβάνονται, ταυτόχρονα και τα θύματα του ναυαγίου και χάνουν το νόημα της ανθρωπιάς και της ενσυναίσθησης, φτάνοντας στη μοχθηρία.
Δεν μιλώ φυσικά για τους χειρότερους, οι οποίοι κάνουν σχόλια που δεν τα χωράει ο νους του ανθρώπου: Στα ανάθεμα, ψόφο κ.λπ.. Αυτοί δεν εντάσσονται σε καμιά πολιτική κατηγορία, έχουν δική τους, των ταραμένων, και δεν αξίζει να ασχολείσαι μαζί τους.
Όμως, είναι κάτι που θέλει πολιτικοκοινωνική ανάλυση από ειδικούς: Πολλοί από όσους έτρεξαν να εκφράσουν την θλίψη τους με αμετροέπεια και επιδεικτικότατα, μόλις πριν 15 – 20 μέρες, με αφορμή την επέτειο (30 χρόνια από τις δολοφονίες), είδαμε να γράφουν ειρωνείες για τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού: Τσάπα μάγκες, έθελεν τα τζιαι έπαθεν τα… Τέτοια. Οι ίδιοι επίσης πριν ενάμιση μήνα, σε άλλη επέτειο, κατηγορούσαν με χυδαία λόγια τον άνθρωπο που έχασε τη ζωή του στην τραγωδία του Μαρί, τον πλοίαρχο Ιωαννίδη και τον γιο του, Νικόλα, για ζητήματα που κατέβαζαν από την κούτρα τους, χωρίς να σκεφτούν ότι ήταν μέρες πένθους και πόνου για τις οικογένειες των θυμάτων εκείνης της τραγωδίας.
Δεν είναι δηλαδή μονόπλευρη η βαρβαρότητα, ειδικά όταν εμβολιάζεται και από πολιτικά ιδεολογήματα. Αυτός είναι ο κόσμος του διαδικτύου φυσικά. Όπου εκφράζονται πια δημόσια (τις περισσότερες φορές ανώνυμα) οι πιο μοχθηρές σκέψεις των ανθρώπων. Είδαμε απάνθρωπα κι ανήθικα σχόλια για όλες τις τραγωδίες άλλων όταν ξέσπασαν, όπως ανέφερα πιο πάνω: Τούρκων, Παλαιστίνιων, Ουκρανών, Ισραηλινών.
Αλλά, δεν σημαίνει ότι αυτός είναι ο κόσμος μας. Που εκφράζει μνησικακία για μια δυστυχία, ή συμπόνια μέσα στην υπερβολή της πολιτικής ασυναρτησίας. Στον πραγματικό κόσμο ο καθένας λυπάται για κάθε άνθρωπο που χάνεται, πολύ περισσότερο για κάθε παιδί. Είτε σε ναυάγιο κοντά μας, είτε σε πολέμους, πλημμύρες και σεισμούς μακριά μας. Και σε κάθε περίπτωση δεν χρειάζεται να το λες, το νιώθεις ως άνθρωπος.
Είναι ωστόσο απογοητευτικό να βλέπεις συμπατριώτες σου να συμπεριφέρονται όπως τον αρχηγό των εποίκων, τον Ερχάν Αρικλί. Καταζητούμενος για τη βάρβαρη δολοφονία του Ισαάκ, στις 19 Αυγούστου έκανε δηλώσεις ως «υπουργός» του κατοχικού καθεστώτος για να δικαιολογήσει τη δολοφονία του Σολωμού. «Όταν ένας εχθρός κατεβάζει βίαια τη σημαία μιας χώρας, αυτό δεν θεωρείται απλώς ως η αφαίρεση ενός κομματιού υφάσματος από έναν ιστό (…) είναι ζήτημα τιμής για το κράτος και τον στρατό».
Αυτό βρήκε να πει για έναν δολοφονημένο 26χρονο, που είδε τον εξάδελφό του να δολοφονείται από έναν όχλο στον οποίο συμμετείχε και ο Αρικλί. Και αυτό είναι η έκφραση βάρβαρων ενστίκτων. Όσο και να προκαλεί όμως, δεν μπορεί στο όνομά του να παρακάμπτεται η δική μας λογική, η ηθική, ο πολιτισμός, η ανθρωπιά. Αυτός είναι ο βάρβαρος, όχι εμείς.
Υ.Γ. Όπως έγραφε ο Σίγκμουντ Φρόυν («Ο Πολιτισμός πηγή Δυστυχίας»): «Η τάση για επιθετικότητα είναι μια έμφυτη, ανεξάρτητη, ενστικτώδης διάθεση στον άνθρωπο… και αποτελεί το ισχυρότερο εμπόδιο για τον πολιτισμό».
Φωτογραφία: REUTERS
