Μην ξεχάσετε το παλούκι

Και για να γίνω πιο συγκεκριμένος, αναφέρομαι στο ζήτημα για δημιουργία Σχεδίου Παροχής Συνταξιοδοτικών Ωφελημάτων, ενός Ταμείου Προνοίας για τους νεοεισερχόμενους στο δημόσιο, το οποίο πρέπει οπωσδήποτε να δημιουργηθεί και μάλιστα με αναδρομική ισχύ. Κι αυτό είναι που προτείνει η Κυβέρνηση: Ένα ταμείο Προνοίας που ο εργοδότης (δηλαδή ο φορολογούμενος) θα καταβάλει 6% και ο εργαζόμενος ακόμα 6%. Συνεισφορά εργοδότη 6% για ταμείο Προνοίας κάθε άλλο παρά ευκαταφρόνητο ποσοστό είναι ε; και μάλιστα αναδρομικά από το 2011. Έλα όμως, που κάποιοι δεν το θεωρούν ικανοποιητικό. Και όχι απλά δεν το θεωρούν ικανοποιητικό, αλλά ούτε καν τη διάθεση να υποβάλουν εισηγήσεις και να συζητήσουν το θέμα δεν έχουν. Τι προτείνουν; Εφαρμογή του παλιού συστήματος! Δηλαδή, όποιος αφυπηρετεί από το δημόσιο θα ξέρει ότι θα λαμβάνει ένα συγκεκριμένο ποσό, αντίστοιχο των ακαθάριστων απολαβών του κατά τη συνταξιοδότηση. Τουλάχιστον αυτή είναι η θέση που εξέφρασε ο γενικός γραμματέας της ΟΕΛΜΕΚ, Κώστας Χατζησάββας, από το κρατικό ραδιόφωνο, ο οποίος, μάλιστα, απείλησε και με κινητοποιήσεις σε περίπτωση που δεν ικανοποιηθεί το αίτημα. Υπερασπιζόμενος τη θέση του, ανέφερε πως πλέον τα δεδομένα στον δημόσιο τομέα έχουν αλλάξει σημαντικά και μπορεί να επανέλθει το παλιό σύστημα συνταξιοδότησης. Είτε ο κ. Χατζησάββας έχει κοντή μνήμη, είτε θεωρεί πως η διαιώνιση μίας μη βιώσιμης και παντελώς μη ορθολογικής κατάστασης με συνταξιούχους δύο ταχυτήτων είναι το πρέπον. 

Μακάρι όλοι οι συνταξιούχοι να μπορούσαν να απολαμβάνουν συνταξιοδοτικών ωφελημάτων που θα τους εξασφάλιζαν μία ποιοτική ζωή. Δυστυχώς, όμως, η κατάσταση δεν είναι τέτοια. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα της AonHewitt, μόνο ένας στους 10 εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα στην Κύπρο σήμερα, θα έχει αποταμιεύσει αρκετά ώστε να καλύψει το ποσό για συνταξιοδότηση στα 65. Με τα σημερινά δεδομένα, ο μέσος εργαζόμενος του ιδιωτικού τομέα ο οποίος καταβάλλει συνεισφορά στο Ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων και σε Ταμείο Προνοίας, θα μπορεί να συνταξιοδοτηθεί με επάρκεια στα 72 του χρόνια. Αυτό ως τροφή για σκέψη για όλους και για να κάνουν κάποιοι τις συγκρίσεις. Κυρίως όμως, αφορά την Κυβέρνηση η οποία πρέπει να προωθήσει τον τρίτο πυλώνα συνταξιοδότησης. 

Το συνταξιοδοτικό στο δημόσιο είναι εθνική υπόθεση. Ανάλογα με τη στάση του καθενός θα κριθεί η σοβαρότητα του και η έγνοια του για τον τόπο του. Ευτυχώς, αντιλαμβανόμαστε πως οι περισσότερες συντεχνίες δεν ταυτίζονται με τις θέσεις της ΟΕΛΜΕΚ αλλά θα πρέπει να το αποδείξουν και στην πράξη και όχι στο βωμό της ικανοποίησης των μελών τους να στηρίξουν κάτι που θεωρούν πως δεν είναι ούτε δίκαιο, ούτε και βιώσιμο. 

Θα κριθεί, επίσης και η Κυβέρνηση και ειδικά ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος συνηθίζει σε σημαντικά θέματα να καλεί τους εμπλεκόμενους στο Προεδρικό για καφέ και συμβιβαστικές λύσεις. Το συγκεκριμένο ζήτημα, φρονούμε πως δεν σηκώνει συμβιβασμούς. Η Κυβέρνηση προσφέρει ένα καλό σχέδιο και τυχόν εφαρμογή του παλιού συστήματος, θα ήταν ένα τεράστιο πισωγύρισμα, οικονομικό αλλά κυρίως νοοτροπίας. 

Κι ας μην ξεχνάμε, πως τα δημόσια οικονομικά δεν είναι σε πολύ καλή κατάσταση. Αλλά και όταν βρεθούν σε καλή κατάσταση, οι προτεραιότητες πρέπει να είναι άλλες, με πρώτη και καλύτερη τη μείωση φορολογιών και βαρών για πολίτες και επιχειρήσεις. 

* Διευθυντής Σύνταξης Οικονομικού Τμήματος, Ο Φιλελεύθερος.