To Top
07:05 Κυριακή
29 Μαρτίου 2020
Επόμενο
Προηγούμενο
Και αν σβήσει το παιδικό χαμόγελο από το στόμα του;
ΑΡΧΙΚΗΑΠΟΨΕΙΣΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ "Φ" • Και αν σβήσει το παιδικό χαμόγελο από το στόμα του;
  30 Αυγούστου 2019, 9:39 πμ  
Άραγε θυμάσαι εκείνη τη φορά που έπεσες καταγής και έτρεξες στην αγκαλιά της μάνας σου γιατί τρόμαξες; Θυμάσαι ακόμη, εκείνο το βράδυ που το δικό σου παιδί ήρθε κοντά σου, διότι αφουγκράστηκε κάποιον ήχο μέσα στη νύχτα; Ίσως να το θυμάσαι. Ίσως η περιγραφή να είναι γνώριμη. Ωστόσο, υπάρχουν και αλλά παιδιά, που δεν έχουν κανέναν για να απευθυνθούν. Για να ζητήσουν λίγη παρηγοριά, λίγη τρυφερότητα, για να νιώσουν ασφάλεια. Παιδιά που έχουν αλλιώτικο βλέμμα. Η μοναξιά καθρεφτίζεται στο πρόσωπό τους. Έχουν βιώσει ήδη, από τα πρώτα βήματα της ζωής τους, την πίκρα. Έχουν δει τη βία του πολέμου. Έχουν ακούσει τη βοή των όπλων και το τσίριγμα των σειρήνων. Έχουν ουρλιαχτά να τα στοιχειώνουν. Έχουν απογοητευτεί ήδη από τον κόσμο. Η βαριά τους ψυχή ξαποσταίνει στο μικρό τους σώμα και η παιδικότητά τους τρεμοσβήνει μέχρι τις επόμενες δυσκολίες, μέχρι να εκπνεύσει. 

Στην Κύπρο, ακολουθώντας τον δρόμο της προσφυγιάς, έχουν φτάσει περισσότερα από 600 ασυνόδευτα παιδιά τα τελευταία τρία χρόνια. Παράλληλα, εκτιμάται ότι φιλοξενούνται σε κρατικές υποδομές και προγράμματα, πέρα από 350 έφηβοι ηλικίας 16 με 18 ετών. Παιδιά που δεν έχουν κανέναν και τίποτα. Μάλιστα, κάποια δεν διαθέτουν ούτε καν τα απαραίτητα πιστοποιητικά προσδιορισμού της ηλικίας τους, ώστε να τυγχάνουν μεγαλύτερης φροντίδας από το κράτος. Σε σχετική έκθεση, η Επίτροπος Προστασίας Δικαιωμάτων του Παιδιού, καλούσε τις αρμόδιες Αρχές και την Πολιτεία να αλλάξει τις διαδικασίες που ακολουθούνται, να δημιουργηθούν σχετικές νομοθεσίες και να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των παιδιών και το συμφέρον τους.

Πριν από λίγες ημέρες, στο λιμάνι της Λάρνακας έφτασε μια βάρκα από τη Συρία, η οποία έφερε συνολικά 33 επιβαίνοντες. Ανάμεσά τους βρίσκονταν 17 άνδρες, έξι γυναίκες, οκτώ βρέφη και δύο παιδιά. Δεν έγινε γνωστό αν τα παιδιά και τα βρέφη ταξίδευαν με γονείς ή συγγενείς τους. Αν, δηλαδή, η λίστα με τα ασυνόδευτα παιδιά στην Κύπρο, μετά από την άφιξη αυτής της βάρκας, μάκρυνε ακόμη κατά μερικά ονόματα. Μια λίστα που έτσι κι αλλιώς αναμένεται ότι θα μακραίνει όσο οι συνθήκες στις γειτονικές χώρες στρέφουν τους ανθρώπους στην προσφυγιά.
Ωστόσο, για κάποια από αυτά τα παιδιά υπάρχει ελπίδα. Διότι είναι μόνα τους στις παρούσες συνθήκες, αλλά όχι και στον κόσμο. Ανήκουν στα τυχερά που δεν έχει ξεκληριστεί η οικογένειά τους. Υπάρχουν οι γονείς τους ή έστω ένας εκ των δύο, υπάρχουν αδέλφια, υπάρχει κάποιος συγγενής. Από αυτή την ελπίδα εμπνεύστηκε μια οργάνωση στην Ελλάδα, η ΜΕΤΑδραση, η οποία έθεσε ως στόχο της να επανενώσει τα ασυνόδευτα παιδιά με τις οικογένειές τους. Να συμβάλει ώστε να προσπεραστούν οι κωλυσιεργίες και οι καθυστερήσεις των γραφειοκρατικών διαδικασιών. Να συνεισφέρει στο όνειρο. 

Το όραμα αυτό έλαβε σάρκα και οστά το 2011, με σύνθημα «κανένα παιδί σε κράτηση». Μέσα στα οκτώ χρόνια λειτουργίας, η ΜΕΤΑδραση έχει καταφέρει να συνοδεύσει συνολικά 11.000 παιδιά, κατά τη διάρκεια 4.000 αποστολών. Για το σπουδαίο έργο της, για τα χαμόγελα που κατάφερε να διατηρήσει στα πρόσωπα των παιδιών, για τα δάκρυα χαράς που προσέφερε η ΜΕΤΑδραση, τιμήθηκε με το μεγαλύτερο ανθρωπιστικό βραβείο στον κόσμο, το «Conrad N. Hilton» για το έτος 2019, λαμβάνοντας βοήθημα €1,8 εκατ. Η Κύπρος, βάσει του πληθυσμού της, βιώνει εντονότερα από κάθε άλλη χώρα την προσφυγική κρίση. Είναι ανάγκη να μιμηθεί, να δράσει, να αποκτήσει κοινωνικά αντανακλαστικά, να προσφέρει χαμόγελα και ελπίδα.  

despina@phileleftheros.com
 
Σχολιάστε ή διαβάστε πατώντας εδώ...