Δες περισσότερα άρθρα του philenews όταν αναζητάς ειδήσεις στην Google

Add philenews.com on Google

Γιατί δύο ασθενείς με μελάνωμα, οι οποίοι λαμβάνουν την ίδια ανοσοθεραπεία, μπορεί να έχουν εντελώς διαφορετική ανταπόκριση.

Δύο νέες επιστημονικές μελέτες επιχειρούν να δώσουν απαντήσεις, εντοπίζοντας συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των πρωτεϊνών μέσα στους όγκους που φαίνεται να συνδέονται με την αποτελεσματικότητα της θεραπείας.

Οι έρευνες πραγματοποιήθηκαν από επιστήμονες της Ιατρικής Σχολής Icahn του Mount Sinai, σε συνεργασία με άλλους ερευνητικούς οργανισμούς.

Τα ευρήματα, που έγιναν δεκτά για δημοσίευση στα επιστημονικά περιοδικά Clinical Cancer Research και Cancer Discovery, δημιουργούν προοπτικές για την ανάπτυξη εξετάσεων οι οποίες θα μπορούσαν μελλοντικά να βοηθούν τους ογκολόγους να επιλέγουν την καταλληλότερη θεραπεία για κάθε ασθενή.

Στην πρώτη μελέτη, οι επιστήμονες ανέλυσαν δείγματα όγκων από 207 ασθενείς με μεταστατικό μελάνωμα, οι οποίοι είχαν υποβληθεί σε ανοσοθεραπεία σε 12 διαφορετικά ιατρικά κέντρα.

Από αυτούς, 164 είχαν λάβει συνδυασμένη θεραπεία με φάρμακα που αναστέλλουν δύο διαφορετικούς μηχανισμούς περιορισμού της ανοσολογικής απόκρισης, τους PD-1 και CTLA-4, ενώ οι υπόλοιποι είχαν λάβει θεραπεία που στόχευε μόνο τον PD-1.

Οι ερευνητές εξέτασαν τα επίπεδα πρωτεϊνών στους όγκους, σε συνδυασμό με γενετικά και άλλα μοριακά δεδομένα.

Από την ανάλυση προέκυψαν τρεις διαφορετικές ομάδες όγκων, με διακριτά πρωτεϊνικά χαρακτηριστικά.

Η πρώτη χαρακτηριζόταν από έντονη ανοσολογική δραστηριότητα. Η δεύτερη παρουσίαζε αυξημένα χαρακτηριστικά που σχετίζονται με τα ριβοσώματα, τις κυτταρικές δομές που συμμετέχουν στην παραγωγή πρωτεϊνών. Η τρίτη συνδεόταν περισσότερο με το μικροπεριβάλλον του όγκου, δηλαδή τους ιστούς και τα κύτταρα που τον περιβάλλουν.

Οι ασθενείς των οποίων οι όγκοι ανήκαν στην πρώτη ομάδα παρουσίαζαν ευνοϊκότερη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου μετά τη συνδυασμένη ανοσοθεραπεία.

Το εύρημα υποδηλώνει ότι η μοριακή εικόνα του όγκου πριν από την έναρξη της θεραπείας μπορεί να περιέχει σημαντικές πληροφορίες για την πιθανή ανταπόκριση του ασθενούς.

Η δεύτερη μελέτη προχώρησε βαθύτερα στη μοριακή ανάλυση του μελανώματος, δημιουργώντας έναν λεπτομερή χάρτη των πρωτεϊνών του καρκίνου και των χημικών τροποποιήσεών τους.

Οι επιστήμονες εξέτασαν επίσης μικρά τμήματα πρωτεϊνών που παρουσιάζονται στα κύτταρα και μπορούν να αναγνωριστούν από το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η ανάλυση ανέδειξε πρόσθετες συσχετίσεις ανάμεσα σε μοριακά χαρακτηριστικά, την ανοσολογική δραστηριότητα και την επιβίωση των ασθενών.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει ο εντοπισμός μιας ομάδας 127 πρωτεϊνών, οι οποίες φαίνεται να μπορούν να διακρίνουν τους τρεις μοριακούς τύπους μελανώματος που συνδέθηκαν με διαφορετική ανταπόκριση στην ανοσοθεραπεία.

Οι ερευνητές επιδιώκουν πλέον να εξετάσουν εάν αυτά τα ευρήματα μπορούν να μετατραπούν σε μια πρακτική διαγνωστική εξέταση.

Προς το παρόν, ωστόσο, τα αποτελέσματα δεν αποτελούν εργαλείο που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στην καθημερινή κλινική πράξη. Οι μελέτες εντόπισαν συσχετίσεις, χωρίς να αποδεικνύουν ότι τα συγκεκριμένα πρωτεϊνικά χαρακτηριστικά προκαλούν την αντίσταση στη θεραπεία.

Απαιτούνται μεγαλύτερες, προοπτικές κλινικές μελέτες για να διαπιστωθεί εάν οι νέοι βιοδείκτες μπορούν πράγματι να καθοδηγήσουν τις θεραπευτικές αποφάσεις.