«Έγραψαν την ιστορία της κυπριακής τραγωδίας στην καρδιά τους» – Ο Κενάν Αγιάζ τιμά τους Ισαάκ και Σολωμού

Στη θυσία των Ισαάκ και Σολωμού, καθώς και στον αγώνα τους απέναντι στον κατακτητή αναφέρεται ο Κούρδος πολιτικός πρόσφυγας και αγωνιστής Κενάν Αγιάζ, με αφορμή την επέτειο των 30 χρόνων από τις εκτελέσεις τους. «Τιμώ ξανά τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού με σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη. Επαναλαμβάνουμε την υπόσχεσή μας ότι θα κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη τους στον αγώνα ελευθερίας των λαών της Κύπρου και του Κουρδιστάν», αναφέρει.

Αυτούσιο το άρθρο του Κενάν Αγιάζ:

Η Κύπρος είναι η ανοιχτή πληγή του κόσμου. Είναι η γη που έχει υποστεί περισσότερο από κάθε άλλη κατοχή, γενοκτονία και λεηλασία.Πρόκειται για τόπους που κατακτήθηκαν από τους «ισχυρούς», εκεί όπου η κατοχή δεν έπαψε ποτέ πραγματικά. Είναι μια γεωγραφία που πέρασε διαδοχικά από εισβολές, κατοχές και προσαρτήσεις από πολλές αυτοκρατορίες και δυνάμεις:

Από την Αίγυπτο στους Χετταίους, από την Ασσυρία στη Ρώμη, από τη Βενετία στους Οθωμανούς και από τους Οθωμανούς στη Βρετανία.Ο Μπουλέντ Ετζεβίτ, πρωθυπουργός του τουρκικού κράτους που κατέλαβε πιο πρόσφατα την Κύπρο με την έγκριση των ΗΠΑ και της Βρετανίας, είχε πει: «Ακόμη κι αν δεν μείνει ούτε ένας Τούρκος στην Κύπρο, η Τουρκία δεν θα εγκαταλείψει αυτό το νησί».

Παράλληλα, ο τότε υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Χένρι Κίσινγκερ, αποδέχθηκε το τουρκικό αίτημα για μεγάλο μέρος του κυπριακού εδάφους κατά τις συνομιλίες της Γενεύης, προκειμένου να προστατευθούν τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ. Στα διπλωματικά έγγραφα της εποχής, χρησιμοποιούσε τη φράση: «Δεν υπάρχει αμερικανικός λόγος για τον οποίο οι Τούρκοι δεν θα πρέπει να έχουν το ένα τρίτο του νησιού».

Επιπλέον, έγγραφα που αποκαλύφθηκαν με τη δημοσίευση απόρρητων αμερικανικών αρχείων δείχνουν τι είπε ο Κίσινγκερ στον πρόεδρο των ΗΠΑ Τζέραλντ Φορντ, ενώ η διαδικασία της Γενεύης είχε κολλήσει και η Τουρκία ετοιμαζόταν για νέα στρατιωτική επιχείρηση. Τα λόγια του, που έμειναν στην ιστορία, ήταν ότι οι Τούρκοι έχουν δικαίωμα να πάρουν ένα μέρος του νησιού και ότι, αν ξεσπάσει πόλεμος με τους Έλληνες, οι ΗΠΑ πρέπει να στηρίξουν τους Τούρκους, επειδή είναι καλύτεροι σύμμαχοι. Αυτή και μόνο η φράση αποτυπώνει καθαρά τη διάσταση, το εύρος και το βάθος της κατοχής και της γενοκτονίας, καθώς και τη συνεχιζόμενη μη επίλυση του Κυπριακού.

Για τα στρατηγικά συμφέροντα των ΗΠΑ, μια χώρα καταλήφθηκε και χιλιάδες άνθρωποι υπέστησαν γενοκτονία. Η κατοχή συνεχίζεται ακόμη μπροστά στα μάτια ολόκληρου του κόσμου. Για 52 χρόνια, η πολιτική του Χένρι Κίσινγκερ δεν έχει αλλάξει.

Ως αποτέλεσμα αυτών των πολιτικών, μεταξύ 11 και 14 Αυγούστου 1996, μπροστά στα μάτια όλου του κόσμου, ο Τάσος Ισαάκ και ο Σολωμός Σολωμού δολοφονήθηκαν βάναυσα από το τουρκικό κράτος. Δύο γενναίοι νέοι που βίωσαν την κατοχή και τη βία από μικρή ηλικία, που εξορίστηκαν και που έγραψαν την ιστορία της κυπριακής τραγωδίας όχι σε σελίδες, αλλά στην καρδιά τους.

Η ιστορία του Ισαάκ και του Σολωμού είναι η αιματηρή και τραγική ιστορία όσων εκδιώχθηκαν βίαια από τη γη τους με σπαθιά, μαχαίρια, όπλα και κανόνια· όσων πέθαναν από πείνα, αρρώστιες ή σφαγιάστηκαν σε κάθε τους βήμα.

Τον Ιούλιο του 1974, ενώ από τη μία πλευρά εκτυλισσόταν μια αιματηρή γενοκτονία, από την άλλη πλευρά της κυπριακής αντίστασης γράφονταν ιστορίες ύψιστης αυτοθυσίας. Με τον Θεόφιλο στην πρώτη γραμμή, ο Ισαάκ και ο Σολωμού πήραν τη θέση τους στην ιστορία του αγώνα του κυπριακού λαού για ελευθερία ως συνεχιστές αυτής της γραμμής αυτοθυσίας. Εξέφρασαν την οργή τους απέναντι στους κατακτητές μέσα από μια νόμιμη και δημοκρατική πράξη.

Στάθηκαν όρθιοι και αψήφησαν τους κατακτητές. Υπερασπίστηκαν τη γη τους, βάζοντας το σώμα τους μπροστά σε εκείνους που πατούσαν την ελεύθερη γη με τα βρώμικα πόδια τους. Ήξεραν πολύ καλά ότι η ελεύθερη γη, όταν καλλιεργείται με κόπο, προστατεύεται μόνο με το αίμα και τη ζωή έντιμων ανθρώπων. Γνωρίζοντας πως η ελευθερία αξίζει περισσότερο από την ίδια τη ζωή, ο Ισαάκ και ο Σολωμού, παρότι πολύ νέοι, θυσιάστηκαν για τη γη και τον λαό της Κύπρου χωρίς να διστάσουν ούτε στιγμή.

Αυτές οι μέρες συγκαταλέγονται στις πιο τραγικές, αλλά και στις πιο ευγενείς της ανθρώπινης ιστορίας. Δύο παιδιά της Κύπρου, με τα μάτια τους να λάμπουν στην άνοιξη της νιότης τους, δύο γενναίοι αναζητητές της ελευθερίας, δεν δίστασαν να θυσιάσουν τη δική τους άνοιξη για χάρη της ελευθερίας των σκλαβωμένων τους εδαφών. Με το θάρρος και τη στάση τους, αντιστάθηκαν μπροστά στους κατακτητές σαν απόρθητα φρούρια.

Η περίοδος μεταξύ 11 και 14 Αυγούστου 1996 είναι ημέρες αντίστασης εξαιρετικά πολύτιμες για όσους αναζητούν την ελευθερία και την τιμή. Δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως μια απλή ημερομηνία. Έχουν περάσει τριάντα χρόνια από τότε που εκτελέστηκαν και σφαγιάστηκαν, με τα σώματά τους να διαμελίζονται με πέτρες και σιδερένιες ράβδους. Το να σκεφτόμαστε και να κατανοούμε τον Ισαάκ και τον Σολωμού πρέπει να αποτελεί θεμελιώδες καθήκον μας. Η στάση απέναντι στην κατοχή, η άρνηση αποδοχής της και ο αγώνας εναντίον της αποτελούν την ουσία αυτού του καθήκοντος.

Ας αναρωτηθούμε και για τη μοναξιά αυτών των ηρώων, αλλά και για τη δική μας ευθύνη γι’ αυτήν. Οι καταπιεσμένοι μπορούν να γίνουν πραγματικά ελεύθεροι μόνο όταν ασκούν στον εαυτό τους ακόμη πιο αυστηρή κριτική απ’ όση τους ασκούν οι καταπιεστές τους. Οι κατακτητές εφαρμόζουν μια τόσο ύπουλη πολιτική, ώστε σε ωθούν να διαλέξεις ό,τι είναι πιο εύκολο και λιγότερο επώδυνο. Νομίζεις πως επιλέγεις για τον εαυτό σου, ενώ στην πραγματικότητα επιλέγεις αυτό που έχουν επιλέξει εκείνοι για σένα. Αυτοί οι δύο μεγαλόκαρδοι νέοι, που έφτασαν στην κορυφή του θάρρους, έκαναν τις δικές τους επιλογές και χάραξαν τον δικό τους δρόμο. Γι’ αυτό δέχτηκαν πρόθυμα να πληρώσουν το ύψιστο τίμημα, δίνοντας τη ζωή τους — τη μοναδική και ιερή τους ύπαρξη.

Υπάρχουν άνθρωποι που κουβαλούν μέσα τους μια καρδιά που ανήκει σε γενιές ολόκληρες. Είναι αυτοί που αποκτούν ολοένα και βαθύτερο νόημα από γενιά σε γενιά. Είναι οι απόστολοι της ελευθερίας για έναν τόπο που έχει πέσει στα χέρια του κακού, του άδικου και του σκληρού. Μας δείχνουν ότι η ελευθερία είναι μια δύναμη που επιτρέπει στον άνθρωπο να βιώσει κάθε ευγενές συναίσθημα. Είναι τα αστέρια που φωτίζουν τον δρόμο μας. Είναι οι πυξίδες που μας κρατούν στη σωστή πορεία όταν χανόμαστε.

Με την ευκαιρία της τριακοστής επετείου του μαρτυρίου τους, τιμώ ξανά τον Τάσο Ισαάκ και τον Σολωμό Σολωμού με σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη. Επαναλαμβάνουμε την υπόσχεσή μας ότι θα κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη τους στον αγώνα ελευθερίας των λαών της Κύπρου και του Κουρδιστάν.

Η Κύπρος και το Κουρδιστάν θα ελευθερωθούν!