Όταν κατέρρευσε η επικίνδυνη οικοδομή στη Λεμεσό, όλοι φώναζαν (ορθώς), γιατί οι Επαρχιακοί Οργανισμοί Αυτοδιοίκησης δεν έδρασαν έγκαιρα, γιατί δεν εκκένωσαν το κτήριο πριν γίνει το κακό. Τώρα που οι ΕΟΑ κινούνται πιο αποφασιστικά σε αυτό το θέμα (και φαίνεται ότι η νομοθεσία παρά τις αδυναμίες που παρουσιάζει, τους δίνει τα εργαλεία), άρχισαν οι γκρίνιες για το τι θα γίνουν οι άνθρωποι που θα μείνουν χωρίς στέγη.
Λοιπόν, για να ξεκαθαρίσουμε μερικά πράγματα: Η ευθύνη συντήρησης κτηρίων και άρσης επικινδυνότητας οικοδομών ανήκει αποκλειστικά στους ιδιοκτήτες. Το Κράτος – μέσω των ΕΟΑ – παρεμβαίνει μόνο στις περιπτώσεις που υπάρχει αδιαφορία ή άρνηση συνεργασίας και η οικοδομή κρίνεται άκρως επικίνδυνη. Αν δοθεί το μήνυμα ότι το Κράτος αναλαμβάνει να άρει όλες τις επικινδυνότητες, τότε ακόμη λιγότεροι ιδιοκτήτες θα βάλουν το χέρι στην τσέπη. Στις περιπτώσεις εκκένωσης, ενδέχεται ναι κάποια άτομα να αντιμετωπίσουν πρόβλημα εξεύρεσης στέγης. Στις περιπτώσεις ευάλωτων ανθρώπων, είναι ευθύνη του Υφυπουργείου Κοινωνικής Πρόνοιας να μεριμνήσει. Όμως, η ασφάλεια πρέπει να παραμείνει πρώτη προτεραιότητα.
KIX
