Σημαντικές οι οικονομικές ειδήσεις. Πώς να μην, με συνόδους του Eurogroup και του Ecofin στη Λευκωσία, με την κάθοδο κεντρικών τραπεζιτών της ΕΚΤ, που θα αποφασίσουν στις 11 Ιουνίου για τα επιτόκια, με συνάντηση των ηγετών Κίνας και Ρωσίας, με τις διαπραγματεύσεις ΗΠΑ και Ιράν να κορυφώνονται, αλλά και με τις βουλευτικές εκλογές να διεξάγονται σήμερα.
Και χωρίς Κυπριακό σε πρώτο πλάνο -πόσο θλιβερό, αλήθεια- στην προεκλογική, η οικονομία δεν μπορούσε να περάσει και αυτή στο περιθώριο.
Θα αναδείξουμε με την ψήφο μας σήμερα τους 56 της Βουλής αλλά με ελάχιστες εξαιρέσεις οι 753 υποψηφίους δεν έκριναν σκόπιμο να τοποθετηθούν σοβαρά για το εθνικό ζήτημα. Και εκείνοι που το έκαναν ανήκουν κατά πλειοψηφία στα περιθωριακά κόμματα, που αντιμάχονται τις επίσημες θέσεις της Κύπρου στα διεθνή φόρα.
Βγάζω το καπέλο στον Ανδρέα Θεμιστοκλέους, όχι γιατί συμφωνώ μαζί του σε ο,τιδήποτε, αλλά γιατί σε μια προεκλογική εμφάνιση είπε τι θέλει να διασφαλιστεί για να δεχθεί λύση (πολύ διαφορετική από την επίσημη διεκδίκηση της Δημοκρατίας και της ε/κ κοινότητας). Και αμέσως μετά παραδέχθηκε πως δεν θα υπάρξει τέτοια λύση. Αλλά τη θέλει αυτή τη λύση και μόνο αυτή και ας μη λυθεί το Κυπριακό.
Είναι σημαντικό να βγαίνει προς τα έξω, έστω από σπόντα, έστω από κάποιον που πιθανότατα δεν θα επανεκλεγεί, πως κάποιες απαιτήσεις οδηγούν, εν γνώσει των αιτητών, στη διατήρηση του Κυπριακού ως ενός μη επιλύσιμου θέματος.
Θα φταίνε οι πολίτες αν αύριο-μεθαύριο δεν συγκινηθεί κανένας αν μάς πουν άξαφνα πως δημιουργήθηκε μομέντουμ -φεύγει ο Γκουντέρες, πχ- και πρέπει να συζητήσουμε σοβαρά για το Κυπριακό και να (ξανα)πάρουμε θέση ο καθένας μας; Αν τους πούμε, μα ποιο Κυπριακό, που το θυμηθήκατε, θα φταίμε εμείς;
Ο νόμος εξακολουθεί να θεωρεί πρέπον να μην αναφέρονται τα ΜΜΕ στις εκλογές ανήμερα της ψηφοφορίας. Καμία επαφή με την πραγματικότητα. Σήμερα, όλοι οι πολίτες της Κύπρου και όλοι οι κάτοικοι του πλανήτη μπορούν μέσω κοινωνικών δικτύων να γράψουν για τις εκλογές και να προσπαθήσουν να πείσουν για το ένα ή το άλλο εκλογικό διακύβευμα, εκτός από τους εργαζόμενους στα ΜΜΕ. Και προβλέπονται και ποινές. Σιγά μην σκίσετε το καλσόν.
Είπαμε στην αρχή για οικονομικές ειδήσεις. Δεν είναι η σημαντικότερη, αλλά είναι από τις πιο ενδιαφέρουσες: Στις εαρινές της προβλέψεις για την Κύπρο, η Κομισιόν έγραψε πως η καταβολή της ΑΤΑ πιάνει τόπο για τους εργαζόμενους -έστω στους μισούς, που την παίρνουν. Κι ας ξεφώνιζαν ΟΕΒ και ΚΕΒΕ πως είναι αναχρονιστικός θεσμός που απαξιώνουν οι άλλες χώρες της Ένωσης.
No problem. Στην Κύπρο τη διασώσαμε από τη λαίλαπα της τρόικας -έστω στο mute- και τώρα επανήλθε και δίνει ανάσες στους μισούς εργαζόμενους, έστω. Η Κυβέρνηση θέλει να περηφανεύεται πως αύξησε το ποσοστό απόδοσης της ΑΤΑ και αύξησε και το ποσοστό εργαζομένων που τη δικαιούνται. Και είναι αληθές και της το αναγνωρίζουμε. Αλλά αυτή η Κυβέρνηση έβαλε αυτογκόλ από τα 200 μέτρα, αδειάζοντας τον τότε υπουργό της, Γιάννη Παναγιώτου και αποδεχόμενη έναν συμβιβασμό που διατήρησε την ανισότητα. Δημόσιοι υπάλληλοι και εργαζόμενοι ενταγμένοι σε ισχυρές συντεχνίες παίρνουν -και χαιρόμαστε γι’ αυτό- αυξημένη ΑΤΑ τώρα που ξανασηκώνεται ο πληθωρισμός και οι υπόλοιποι μισοί, κυρίως οι χαμηλόμισθοι του ιδιωτικού τομέα, παρακολουθούν και τους τρέχουν τα σάλια. Κύριε Πρόεδρε, προλαβαίνετε μέχρι το ’28: Λίγότερες αυξήσεις μισθών αν είναι, σιδεροκέφαλη ΑΤΑ για όλους. Για να επωφελούνται πρώτα αυτοί που πρέπει.
Στις προβλέψεις της Κομισιόν αναδεικνύεται και ο ρόλος της κατανάλωσης. Θα παραμείνει ο βασικός μοχλός ανάπτυξης, αν και με πιο ήπιους ρυθμούς, καθώς η αύξηση του εισαγόμενου πληθωρισμού περιορίζει τα πραγματικά διαθέσιμα εισοδήματα. Επιπλέον, η επιβράδυνση στις εισροές ξένων εργαζομένων εκτιμάται ότι επίσης θα πλήξει την κατανάλωση.
Αν συνυπολογίσουμε και τη μείωση στον αριθμό των τουριστών, τότε η πτώση της κατανάλωσης τσιμεντώνεται. Και θα επηρεάσει όλους.
