Παράγουμε μια ζωή τα ίδια …ονειρευόμαστε καινοτομία

 

Μπορεί τα τελευταία χρόνια να δώσαμε όλο το βάρος για την διόρθωση της οικονομίας μας στις τράπεζες (φανταστείτε να μην το δίδαμε δηλαδή), ξεχάσαμε όμως δυστυχώς να διορθώσουμε τις διαχρονικές της στρεβλώσεις. Και όχι μόνο δεν τις διορθώσαμε αλλά το ίδιο το κράτος αναπαράγει και αναδημιουργεί άλλες με την πάροδο του χρόνου.

Παραδείγματος χάρη διάβασα πρόσφατα δημοσίευμα πως για τους νεοπροσληφθέντες αστυνομικούς μετά και την εξαντλητική εκπαίδευση που έτυχαν, θεωρείται θέμα χρόνου η μισθολογική τους αναβάθμιση από την κυβέρνηση. Και αυτό γιατί οι εμπειρογνώμονες που επισκέφτηκαν την Κύπρο για την αξιολόγηση έμειναν εξαιρετικά ικανοποιημένοι από την εκπαίδευση τους. Όμως, εκείνο που τους εξέπληξε ήταν η φοίτηση για ένα ολόκληρο εξάμηνο στο Πανεπιστήμιο Κύπρου! Αυτό ήταν αρκετό (το ένα εξάμηνο δηλαδή) ώστε οι αρμόδιοι φωστήρες μας να θέλουν την αναβάθμιση τους από Α3 σε Α5.

Η κλίμακα Α5 όπως πληροφορούμαι ξεκινά από 1300 ευρώ και ανεβαίνει με τα χρόνια υπηρεσία. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν για την αναβάθμιση των νεών μας αστυνομικών, στον ιδιωτικό τομέα νέοι οι οποίοι μπορεί να έχουν 2 και 3 πτυχία και μεταπτυχιακά και με χρόνια φοίτησης σε ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα αμείβονται με 1000 ευρώ και πιο κάτω. Εάν αυτό δεν αποτελεί στρέβλωση μέσα στις πολλές άλλες που επικροτεί το κράτος τότε τι άλλο θεωρείται στρέβλωση; Μάλιστα, με βάση τα δημοσιεύματα οι αρμόδιοι φωστήρες κάνουν και σκέψεις ώστε να αναβαθμίσουν τους αστυνομικούς που βρίσκονται στην κλίμακα Α3 (μέσα από την παρακολούθηση των ίδιων μαθημάτων του ενός εξαμήνου) στην κλίμακα Α5. Να έχουμε ικανοποιημένους όλους, όχι τίποτε άλλο.

Πριν λίγες ημέρες η Eurostat δημοσίευσε στοιχεία για τις σπουδές των νέων στην Ε.Ε. Για την Κύπρο ένας στους τρείς νέους επιλέγει τη νομική ή τα οικονομικά (33% δηλαδή) ενώ στην Ε.Ε ο μέσος όρος είναι στο 24%. Μετά κάνουμε όνειρα για οικονομία της καινοτομίας. Διερωτώμαι πως θα δημιουργήσουμε οικονομία της καινοτομίας όταν το μόνο που ξέρουμε να παράγουμε είναι δημοσίους υπαλλήλους, λογιστές και δικηγόρους; Πως θα μεταβάλλουμε το μοντέλο ανάπτυξης μας όταν το όνειρο του κάθε Κύπριου νέου είτε βασίζεται στα εργασιακά στερεότυπα του δημοσίου υπαλλήλου (δουλειά σταθερή και με προσαυξήσεις δηλαδή), είτε του λογιστή και του δικηγόρου με την λογική ότι θα τα οικονομά από τα διαβατήρια και από τις εγγραφές και διαγραφές ξένων εταιρειών;

 

Ελπίζω και εύχομαι τα όνειρα σε κάποια φάση να μη γίνουν και πάλι εφιάλτες. Γιατί και το κομμάτι που λέγεται παροχή διαβατηρίων και το οποίο έχει οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου αύξηση της διαπλοκής και της διαφθοράς στο τόπο μας θα εξαλειφθεί ελπίζω σύντομα, αλλά και το φαινόμενο των εγγραφών και διαγραφών ξένων εταιρειών θα μειωθεί εντός ολίγων ετών όταν η Γερμανία και άλλες χώρες, επιβάλουν κοινούς φορολογικούς συντελεστές. Και στο τέλος θα μας μείνει μια Δημόσια Υπηρεσία με τα γνωστά της προβλήματα. Η κυπριακή καινοτομία αρχίζει και τελειώνει στο δημόσιο, στους λογιστές και τους δικηγόρους. Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα.

Αποδεικνύεται για ακόμα μια φορά πως είμαστε ανεπίδεκτοι μαθήσεως. Ότι και να πάθαμε απλά δεν μάθαμε. Γι’ αυτό είμαστε και θα παραμείνουμε ένας λαός κακομαθημένος, με τα πάντα να δουλεύουν στη τύχη, χωρίς υπολογισμούς, με μοναδικό στόχο να ικανοποιούνται τα παράλογα αιτήματα μερικών εργασιακών ομάδων από τις πολιτικές ηγεσίες στην ανάγκη υφαρπαγής ψήφων και ικανοποίησης προσωπικών συμφερόντων και φιλοδοξιών.